fernweh

“Omzunda ağladığım, kucağımda uyuklayan, kalp atışını bile dinlediğim birinden bahsediyorum ben, basit biri değil, hiç değil.”

Aklımdan çıkarayım derken kalbime yerleşmişsin haberim yok.

Seviyorsanız hissettirin kimse bir lafınıza bin anlam yükleyip soru işaretleri arasında cevap aramak zorunda değil.

Feridun Düzağaç'ın “hep yanlış gidenlerin ardından yorulmasaydık” dediği.

Karşındakinin ne yaparsan yap değişmeyeceğini anlayınca gelen “bu benim savaşım değil” farkındalığı ve vazgeçiş

çünkü insan kendisine olan saygısını yitirdiğinde farkında olmadan hem duruşu hem ruhu kamburlaşacaktır. insanı dik tutan ve güven veren duruşunun altındaki tek şey kendisine olan inancı ve saygısıdır.

belirsizliğin değersizlik demek olduğunu kafana vura vura öğretiyor hayat, bu yüzden ne istediğini bilmeyen kimseye yanımda yer yok

Evimizin bir köşesine kurmayı hayal ettiğimiz o kitaplıktan, üstüme yıkılıyor bütün kitaplar.

eski arkadaşlıklarıma bakıyorum da önceden sanki hep sonsuza dek sürecekmiş gibiydi şimdiyse hiç yaşanmamış gibi. ne garip insanın yabancı gibi hissettirenle birçok anısının olması