Veronika

Yaşantım. Bir anda paramparça oluyor. Kalan şey ise kocaman bir boşluk. Doldurmaya çalışıyorsun, olmuyor. Parçaları birleştireyim desen, boşuna. Ölmeyi bile beceremedim. Hem de bu kadar yaşamak istemediğim halde.

Acıya alışık olması, acımadığı anlamına gelmez.

"Kurtarılmaya ihtiyacım var."

Ölmenin nasıl bir şey olduğunu hayal etmeye çalıştı, herhangi bir sonuca varamadı.

Şu anda seçeneğim olsaydı, her günümün aynı olmasının nedeninin kendim olduğunu daha önceden anlamış olsaydım, belki...

Bu ara gel gitteyim yaşamla ölüm arası

Vientulības čuksti

okyanusum kurudu, balık karaya vurdu can çekişiyor .

Gelmişsinnnn

Tüm sokaklar renklendi, ben intihar ettim.

Caroline denizi istiyor ama sudan korkuyor.

İnsan hiçbir şeye alışmamalı, Eduard.