who are u

Öz içimdə özümü itirdiyim vaxtlar oldu.

O məni sevdiyini iddia etdi amma heç vaxt uzun uzun mesajlar yazmadı , duyğularından danışmadı. Və mən çox sonralar anladım ki saxta duyğuları sözlərə tökmək olmurmuş.

vay

Sən demə mən heç bir şeyi qəbullana bilməmişəm. Acılarımı yetərincə yaşaya bilməmişəm. Hamısı içimdə dağ kimi yığılıb və məni gün keçdikcə daha da ruhsuz bir insan halına gətirib.

Mən hərdən belə oluram, bəzən bütün adamlar xoşuma gəlir, boyunlarına atılmaq, onları qucaqlayıb öpmək istəyirəm. Bəzən də hətta bir adamın sifətini də görməkdən çəkinirəm. Bu, nifrət-filan deyil... İnsanlara nifrət etməyi heç ağlıma da gətirməmişəm... Sadəcə, bu, tənhalığa ehtiyacdan doğur. Elə günlərim olur ki, ətrafdakı cüzi bir hərəkətin də olmasını, çox alçaqdan eşidilən bir səsin də olmasını istəmirəm. Bu vaxtlar hiss edirəm ki, qəlbim dopdoludur və indicə aşıb-daşacaqdır. Beynimdə heç bir vasitə ilə dəyişilməyəcək və həyata keçməyəcək xəyallar, mənə hər şeydən daha qüvvətli görünən fikirlər bir-birini əvəz edir... Fəqət sonra birdən-birə ətrafımda mənə yaxın olan bir adam axtarıram. Beynimdən keçənləri başa düşəcək bir adam. Bu günlərdəki kimi.

Nə içindəki küçələrə, nə çöldəki dünyaya sığa bilməmək çətindir.

Yenə incidim və yenə umrunda deyil

*+ cəm şəkilçisi

a heart that understands you.

a heart that loves you.

a heart that wants you.

a heart that heals you.

a heart that belongs you

Elə ən çox dəyər verdiyimiz insanlar ən böyük əlvidaları hədiyyə etmədi mi bizə?

bitdi deyə görülən hər son, yeni bir başlanğıc gətirər.