Verhalen van de normale man

.

Zelfstandig zijn. Het is een droom van velen. Het lijkt zo eenvoudig en je kan er goed rijk van worden. Dat moeten ook Jochanan en Nathanael Bax van Bax-shop.nl/.be/.de/co,uk enzovoort in 2005 gedacht hebben. Dj-ing bracht niet genoeg geld in het laadje, dus gaan we verkopen.

Dat was fout nummer 1: Dingen doen waar je absoluut geen verstand van hebt.

Ondanks fout nummer 1 en het feit dat leveranciers een wedstrijdje “wie kan de broertjes Bax het hardste uitlachen” beginnen, starten ze toch eigenwijs een webshop. Lekker makkelijk toch? Magazijntje huren en vanzelf uitbreiden als het goed gaat. Geen personeel, weinig kosten.. perfect.

Helaas. Met groei komt er toch uitbreiding in zowel magazijnruimte als personeel. En dat zou goed zijn, was het niet dat ze het personeel en hun klanten gebrekkige informatie verschaffen en dat vervolgens overnemen. Controleren is er niet bij.

Zelfs wanneer de klant ze wijst op incorrecte informatie, blijft het personeel koppig: Ze mogen daar blijkbaar daar zelf beslissen welke software we bij een Carbon-49 mee leveren. Helaas. Komplete Elements? Welnee. We zeggen gewoon Komplete Elements Start. Klinkt goed genoeg.

Helaas. Ook dat komt uit zodra de klant de verpakking openmaakt. Er zit namelijk  Elements MK2 bij. Een compleet ander pakket. 8 jaar oud, wat antiek betekent in de digitale wereld. Ten eerste zit er nog niet half de midi instrumenten van  zelfs de kleinste versie van het huidige Komplete Elements. Vergelijk het met vandaag een nieuwe PC kopen, er Windows mee bestellen en bij het uitpakken van je PC tot de ontdekking komen dat je 5 floppies met Windows 3.11 aantreft in plaats van Windows 10. Ten tweede word het pakket om bovenstaande reden al 8 jaar niet meer verkocht, zelfs niet bij Native Instruments.

Daar is fout nummer 2: incompetent personeel inhuren.

Goed.. wat doe je in zo’n geval als iemand die al 15 jaar snaren en andere onderdelen naar volle tevredenheid hebt besteld? Je belt de klantenservice. Maar ja, dan moet er wel iemand opnemen. Er staat standaard een bandje op die heel vriendelijk vertelt dat het wederom erg druk is en hoopt dat we geduld willen hebben. Geduld is een ding, Maar na 25 min zonder waarschuwing de verbinding verbreken is wat mij juristenvriendje als “ronduit gebrekkig” omschrijft. Ik ben iets makkelijker: Ik noem het gewoon zoals het is: Slecht geregeld.

Maar goed. De aanhouder wint. Toch? Nou.. Niet bij Bax-shop. Als je al iemand aan de lijn krijgt en het probleem voorlegt, beginnen ze heel beleefd. Sorry dit, sorry dat.. we gaan het uitzoeken. Vervolgens hoor je 3 weken niets. Klanten fatsoenlijk informeren was blijkbaar geen onderdeel van de training klantenservice. Toch maar weer eens bellen. Krijg je te horen dat ze met Native Instruments aan het kijken zijn wat ze kunnen doen. Bijzonder vermoeiend dat je er zelf achteraan moet, maar het lijkt er op dat ze in elk geval moeite doen voor je.

Helaas. Ook die aap komt uit de mouw als je een week later nog maar eens 2 uur probeert iemand te pakken te krijgen. Dit keer iemand die niet alleen behoorlijk geagiteerd is dat je überhaupt komt klagen -je krijgt er toch software bij? zeik dan niet- , maar je zelfs voor leugenaar uitmaakt wanner je ze wijst op hun eigen algemene voorwaarden en het feit dat de wet voorziet in een kleinigheid dat leveringsplicht heet. Na veel vijven en zessen wil de goede man doen alsof hij gaat proberen alsnog wat te regelen. Waar komt hij na 5 minuten later, na zijn sigaretje mee terug: Stuur alles maar terug en dan krijg je E15 korting op een ander keyboard. Are you shitting me?

Maar je wilt helemaal geen ander keyboard. De Carbon speelt heerlijk. Je wilt de software die je beloofd is. Dat gaan we dus niet doen, word je dan verteld. Het is dat of helemaal niets. Bovendien heeft Bax geen enkel mini-keyboard in het assortiment waar wel de beloofde software word meegeleverd., Welke mafkees betaalt er meer om dan nog niet het oorspronkelijke aanbod te krijgen?

Fout nummer 3: Een klantenservice inrichten die niet bedoeld is als service voor de klant, maar bedoeld is om je zo lang mogelijk aan het lijntje te houden, in de hoop dat je het gewoon opgeeft.

Helaas. Ook zo werkt het niet. Zeker niet als je bent aangesloten bij de Stichting Certificering Thuiswinkel Waarborg. Dan zijn er eisen waar je aan dient te voldoen.

Fout no 4: Je aansluiten bij een organisatie om te doen lijken dat je daadwerkelijk geeft om je klanten. Om de klant z’n portemonnee om precies te zijn. Ze geven zeker niet om de tevredenheid van de betreffende klant.

Mocht ook dat onverhoopt niets uithalen, is de volgende stap uiteraard de rechter. Die weet wel wat leveringsplicht is en erkent de voorwaarden die ze zelf gesteld hebben. Nu is ook het moment daar om wat in dure termen “ een redelijke compensatie van bewijsbaar opgelopen schade” heet te eisen. Als je, zoals ik, het keyboard hebt aangeschaft voor een project, kan dat aardig oplopen. Zeker als je de opdracht inmiddels verliest omdat de broertjes Bax niet de behoefte voelen om hun zaakjes op orde te hebben. Dat soort schade loopt makkelijk in de duizenden Euro’s. En dan hebben we het nog niet over schadeloosstelling. Het niet leveren van een product is bijzonder schadelijk voor je reputatie. Het is duidelijk dat Bax-shop daar niet om geeft. Helaas voor Bax-shop denken de koper en de rechter daar heel anders over.

Fout nummer 5: Iets kopen bij www.bax-shop.nl.

Echt niet doen.

Ik heb al een tijdje rugklachten die komen en gaan. Het zijn het niet constant dezelfde spieren, maar sommige aanvallen waren zodanig dat ik weinig anders kon dan blijven liggen en wachten tot het overging. Normale pijnstillers als paracetamol deden weinig om de pijn tegen te gaan. Begin van deze week was ik het zat. Ik ben bijna 40. Veel te jong om de helft van de dag verplicht op bed door te brengen en de aanvallen leken steeds vaker te komen. Ik wil nog dingen doen voor ik doodga, dus tijd om eens koffie te gaan gaan drinken bij de dokter. Maar ik was niet welkom (of de koffie was op?) en zij stuurde me meteen door naar de fysio. Dat was het eerste obstakel. Mijn verzekering dekt pas na de eerste 20 behandelingen. Met mijn gebrekkig inkomen was dat dus geen optie en voor de sociale dienst heb ik toch echt een diagnose nodig. Dus, terug naar de huisarts en zij had vandaag nog wel een plekje vrij. Gelukkig kan mijn moeder weer autorijden na haar knievervanging dus zij zou me afzetten en terwijl ik zat te wachten, ging zij boodschappen doen. We waren vroeg dus nam ik plaats in de wachtkamer waar het een graad of 30 is en met mijn geluk kreeg ik daar een aanval. Na 20 min gewacht te hebben liep het zweet van mijn voorhoofd terwijl ik nog steeds in een verkrampte houding tegen de pijn zat te vechten. Eenmaal opgehaald door de huisarts en mijn verhaal gedaan hebbende, zei ze dat ze het wel begreep, maar dat mijn bleke, zwetende gezicht haar meer zorgen baarde dan wat ik haar verteld had. Dus dat moest eerst onderzocht worden. Ik vertelde haar dat 20 minuten wachten in een oven van een wachtkamer een redelijk excuus is voor mijn natte gezicht maar daar wilde ze niets van weten. Om de een of andere reden kon ze niet een stabiele bloeddruk meten en dat baarde haar nog meer zorgen. Ik was minder verrast. Elke pijnsteek doet wat met mijn bloeddruk. Leek me logisch. Maar nee. Ambulance en meteen naar het ziekenhuis. Voor we vertrokken maakten de broeders nog snel een hartfilmpje. Die gaf geen reden tot meer zorgen maar toch maar naar het LUMC, voor het geval dat. De rit daar naartoe was teleurstellend. Ik heb nog in nooit een ambulance gezeten dus ik hoopte wat nieuwe dingen te zien en te leren. Helaas. Ik mocht niet rechtop voor het geval dat er iets mis was met mijn halsslagader.  Er viel dus weinig te zien behalve de broeder naast me en de paar verkeersborden die ik door de achterruit kon zien. De pijn begon inmiddels al af te nemen dus durfde ik een gesprek te starten met de broeder naast me, maar die was niet in de stemming.