Wezmę tam, ze sobą bukiet róż..

Zanim odwrócę się od człowieka, daję mu więcej szans, niż sam sobie dał.

Z każdym da się pogadać ale nie każdy potrafi rozmawiać.

Miłość nie boli. Boli sposób, w jaki się kończy.

Są chwile, kiedy własne towarzystwo daje więcej spokoju niż obecność ludzi, którzy nieustannie oceniają, porównują i podcinają skrzydła. W ciszy łatwiej przypomnieć sobie, kim naprawdę się jest.

Ludzie szukają sensu życia, a potem oddają go komuś, kto odpisuje raz na trzy dni.

„Najbardziej boli cisza od osoby, która kiedyś nie potrafiła przestać z Tobą rozmawiać.”

Są takie dni, kiedy człowiek nie szuka szczęścia. Szuka tylko chwili, w której przestanie boleć. I właśnie wtedy najbardziej potrzebuje kogoś, kto usiądzie obok, nie będzie zadawał pytań, nie będzie oceniał, tylko zostanie. Bo czasem obecność ratuje więcej niż wszystkie właściwe słowa.

Najwięcej żalu i złości mam do samej siebie.

Człowiek potrafi przyzwyczaić się do wszystkiego. Nawet do ludzi, którzy regularnie fundują mu rozczarowania.

Bo ja nadal pojąć nie potrafię jak łatwo przyszło ci tak zostawić mnie

Nieważne, jak pięknie brzmią słowa to czyny zawsze pokazują, jakie miejsce zajmujesz w czyimś życiu.