UNHEARD

7am pasok. 10:45-10:52 nakakachat pa.

Never nag early lunch.

Nakapag seen sa gc around pass 3.

Unless nag change of shift.

Tinext na kita kanina. Pero walang reply.

Pwede mo ko ireach out kung gusto mo.

Mula Friday morning pa lang nung huli ako nagchat sayo.

Yes, namimiss kita. Pero I guess this is goodbye.

Nawala kasi pinabayaan. Kasi hinayaan. Kasi hindi iningatan.

Hinayaan mong kumapal at dumami ang lamat sating dalawa.

Ginawa ko lahat. Pero tumigil ka na dahil alam mong nandito lang ako palagi para sayo.

Hindi na kita hahanapin. Hindi mo din naman ako hinahanap.

Friday night ka lang nagreact sa shared post ko sa both accounts.

After, wala na.

May plano ka pa sa Nov 6. Bale dapat Nov 5 ng gabi nandito ka.

Pero kung di ka na dadating non, it will be really a goodbye.

Nakipag cool of at blinock for a reason

I no longer feel your love and my importance to you.

Yung mga bagay about satin na dapat tanda mo at tinatatak mo sa isip mo kasi mahalaga, eh kinakalimutan mo lang.

Akala ko pa naman magigising at aayos ka na after natin mag usap ng madamdamin nung gabing pinuntahan mo ko.

Akala ko lang pala. Dahil pag gising kinabukasan, limot mo na rin ang napag usapan.

Ginagawa mo na lang akong katawa tawa.

And so I left with no choice but to leave for a while...

Tumatagal tayo pero wala tayong growth.

Hindi tayo tumitibay.

You keep breaking my trust,

And you never had the grudge to earn it back.

Little by little I felt na ako lang naghohold on.

If I didn't, I think matagal na tayong tapos.

Sometime you'll make me feel the butterflies in my stomach,

And sometimes, I still have to beg.

I keep on wondering bakit ka ganiyan sakin?

After all, wala ako ginawa sayo to do this to me.

Ikaw nga etong palaging may ginagawa and always making me a fool.

But now, I felt that I needed to let you go for a while.

Pangalawang araw na mamaya mula huli kong paramdama.

At wala ka rin paramdam. Blinock lang kita sa messenger.

You have ways to contact me if you wanted to.

You have my phone numbers at nanjan si tiktok.

Pwede mo ko ipachat sa kapatid ko or sa kapatid mo.

But you never did. You never reached out once.

My love for you is almost fading away. .

The fire is almost to die. .

And you seems don't care about it..

Sabi ko pa, saka mo na ko kausapin at harapin kapag mahal mo na ko ng totoo.

Kapag kaya mo na makipag cooperate maayos lang tayo.

I am just a 10-minute, 1 jeepney ride away from you.

13 pesos is all you have to spend to see me.

And yet you always choose not to see me.

Not to reach me out.

For making me a fool

For not keeping your promises

For making me feel alone in this relationship

For not hearing me out on what I feel

For not understanding where I'm coming from

For not being sorry for the things tour at fault

Kaya kong tiisin yung paglunod mo kakalaro ng ML.

Pag inom mo ng alak minsan.

Pero yung lara tumingin at hanapin mo yung ibang babae ng paulit ulit --hits so dam hard baby.

Sayo wala lang yon. Kasi di mo naman inamin kung anong meron kayo. -- pero damn. Napakasakit uy.

Through ups and downs, kahit araw araw tayong nag aaway. Kahit di na tayo nagkakaintindihan.

I WAS WILLING TO STAY.

No matter how hard the situation is. --I thought I was clear na tigilan mo na pambababae mo. Hindi pala.

I can no longer look at your picture. Ayoko na munang makita yung pangalan mo. It hurts.

Wala man akong nakitang convo niyo or pictures niyo. Mababaw na siguro ako dahil laman siya ng search bar mo consistently since May 2023.

Tol, iba eh. Iba yung sakit. Tapos kawork mo pa. Kahit sino mag iisip at iisipin na may something kayo o ikaw sakaniya. --walang matinong taong nagmamahal ng seryoso ang consistent mag iistalk ng katrabaho pre.

Since that day (92023), I am in so much pain. Ayaw kitang mawala pero ikaw na gumagawa talaga ng way eh.

Ang masakit pa, walang wala lang sayo kung pano ako masaktan. Kung anong pwedeng dulot sakin ng nakita ko. Walang suyo. Walang sorry. No pain in the eyes.

Ang tanging nakita ko, mga matang masaya at excited kumawala sa piling ko. So I did let you go.

Ni hindi ka na nga nag update sakin eh. Hindi mo na rin ako hinanap. As in wala lang. Parang walang nangyare.

Dahil alam mo sa sarili mong tanggapin lang kita ng paulit ulit.

These past few days every morning bumabaliktad sikmura ko. Hindi ako nagsusuka pero lagi pakiramdam ko nasusuka ako.

Earlier this day I craved for something sweet. At dahil may chocolate ako dito, yun ang kinain ko.

Later on I noticed na nakakadami na ko ng kain at sunod sunod pa. Which is unusual kasi di naman ako sweeth tooth. Sapat na sakin yung konti lang. Madalas I refuse chocolates kasi nga di ko type. Pero kanina super kain ako.

Hindi lang yan, ang iyakin ko din. Ang dali kong umiyak. Eh di naman ako iyakin. Hindi rin ako ganun kadaling maiyak. Makanood o basa lang ako ng something lately, talagang iniiyakan ko. Di lang luha eh, iyak talaga.

Nanaginip pa ko kagabi na umamin ako kay mama ko na buntis daw ako.

Kapag namissed ko yung period ko this coming month, mag p-PT na ko.

At kung di mo na ko iwiwin back, sadly hindi ko ipapaalam sayo kung buntis man ako. Walang sino man sa side mo makakaalam na buntis ako.

Imissyou.

Walang iba. Never nagkaroon ng iba.

Di ko lang talaga maintindihan kung bakit mahal ko naman siya pero wala siyang effort.

Effort para mahalin ako pabalik. Effort para pasayahin ako. Effort para suyuin ako. Effort para maging faithful. Kulang or no effort at all.

Pakiramdam ko mahal niya ko pero di ako ganun kadeserving para sa mga efforts niya.

I keep wondering why. Wala ako nakukuhang sagot sakaniya.

Am I not that worthy to be important?

To be loved? Genuinely?

Pag iisipan pa ng di maganda. Kapag nagsalita pa ko parang ako na yung napakasamang tao.

Akala mo wala na lang ako ginawang mabuti o worthy. Tunay nga na kahit anong dami ng ginawa mong mabuti sa tao, once na nagkamali ka ayun na lang ang titignan niya ng paulit ulit.

SAME.

Yung pagloloko na lang niya paulit ulit kong tinitignan. Yung poor treatment niya.

Aminado akong maduda ako. I say hurtful words. Kasi nga I am not getting what I think I deserve.

Palagi ko na lang ba kailangan sabihin na i-update niya ko? Isipin naman niyang may partner siyang kailangan isipin in decisions that includes my feelings.

I just want him to see me as his girl. As his partner not just a girlfriend.

Kaso masyado siyang matigas. Gusto niya siya lang nasusunod at di siya susunod. Hindi mag aadjust.

Gusto niya lang mahalin siya as it is kahit na kasuka suka na ibang ugali niya na wala na rin sa lugar.

Despite of that, I do not see myself entertaining anyone else if ever na maghiwalay kami.

I still want to be with him regardless of this very rocky phase we are going through right now.

I just do not want him. I love him.

Ewan ko ba kung bakit ang hirap na lang para sayo to show what you really feel.

Mixed signals is what you're giving me. And hindi yon okay. Nakaka frustrate.

One thing is for sure, to make this last forever, we should have an open "communication" with comprehension.

Tinanggap kita at your worst. Nomatter how broke you were. No matter how you cheated and fooled me a lot of times, tinanggap pa din kita.

kasi I was on a thought na magbabago ka pa ganon. Aayos ka. You're gonna be better. Pero hindi pala.

Nagkamali ako.

Sinend ko na sakanya link netong account na to. Duda pa siyang sakin to.

Wow. Ang bilis niya lang talaga ako alisin sa buhay niya. Wala na agad initials ko sa bio niya. Nakapagstory pa nga siya agad.

Mukha rin naman di niya binasa lahat ng pinagpopost ko sa account na to. 🙂🙃

What's new nga naman. Wala kasi tayong halaga sa tao kaya ganon.

Magpapakalunod muna ko sa sakit na nararamdaman ko ngayon. Ang sakit sobra.

Ang bilis ko lang pala itapon sa taong akala kong mahal na mahal ako.

All I did was to loved you truly. Eto lang pala napala ko. Nasayang lang lahat. Salamat pa rin sa mga alaala.

Last na siguro tong post na to. 🙃

Btw, sobrang gandang adv birthday gift neto sakin. Thank you Z for all the pain.

Sineen niya story ko yet wala siyang paramdam. Kinukutoban akong hindi na din talaga siya magpaparamdam pa kaya magpapaalam na lang din ako through this.

Yup, nagtiis ako sakaniya for months din. Ang hirap niyang papaliwanagan eh. Walang 'communication' with him. Alam niya lang literal na cimmunication na nagkakachat, vc, o text kayo.

What I actually meant when I said the word communication is yung napag uusapan namin mga nagiging issues sa relasyon namin kung saan nakakapag open up kami at nakakapag share ng thoughts sa isa't isa.

Kaso it always ends up na mukha akong nakikipag argue when all I was trying to do is to explain myself to him para magets niya kung san nanggagaling yung frustrations ko.

And most of the time nagsasabi na lang siyang "Oo" to end the conversation. Para wala ng pag uusapan pa.

O kaya naman nag oopen up ako sakanya about what I feel sa relasyon namin pero it always ends up na iniiba niya yung usapan or dadaanin niya ko sa pagiging one liner niyang pagrereply.

Tipong chats ko sandamakmak na tapos reply niya, isang sentence lang tapos out of topic pa. Sinong hindi maloloka dba??

I love him. I genuinely love him. I fell inlove with him for... ewan. I do not specifically know why I fell inlove. Alam ko lang mahal ko na siya at ayaw ko ng mawala. Tipong gagawin ko lahat ng kaya ko makita niya lang na mahal ko siya.

With him, never akong nafall sa iba. Never ako umentertain ng iba kahit ang complicated na ng relasyon namin.

Nag aaway kami at di nagpapansinan at times pero never ako humanap ng iba para malibang. Lahat ng ginagawa ko alam niya. Aalis man ako alam niya.

Pero para sakaniya, sa mga mata niya, meron akong iba. Para sakaniya di ako marunong makuntento sa isa.

Which saddens me the most. Kasi from the very first page, as much as possible inaassure ko siya. Sinensendan ko pa ng ss kasi alam ko paano pakiramdam ng nangangamba.

Turns out siya pala tong umentertain ng iba during sa first days pa lang ng relasyon namin. Syempre masakit yon para sakin. From then on, naging maduda na ko sakanya. Yung tiwala ko sakanya nasira na. WHICH IS, SAKIN PA RIN ANG SISI :)

Being with him was a rollercoaster ride. I appreciate all of him. Mahal ko siya. Period. No erase.

Kaso wala eh. Nilaban ko naman relasyon namin eh. Pilit kong pinapaapoy yung relasyon namin na unti unti ng lumalamig non. Hanggang sa ayan, naubos na. Naging abo na.

Akala ko nagkaintindihan kami sa part na itutulak namin ung relasyon namin hanggang sa dulo kaso it ends up na ako na lang pala madalas yung tumutulak.

Minsan, tutulungan niya lalo pag may kailangan siya. Madalas, wala.

Ang bigat mo buhatin baby. Ang hirap mo mahalin baby. Ang sakit mong mahalin. Willing akong magpakababa para sayo. Willing akong ilagay sa alanganin yung sarili ko para sayo. Binigay ko ng buo yung sarili ko sayo. Kaya lang ang kaya mo lang pala ibigay sakin ay ang kamay mo. 😐

Yung mga jersey at jacket mo, baka maka reunite mo soon. I loved you baby. Napagod na lang akong umintindi at magbigay ng chance. Sa sobrang pagmamahal ko sayo baby di ko namalayan na nauubos na pala ako.

Pasensya ka na kung di ko na matutupad yung pangako at usapan nating sabay at magkasama tayong tatanda. Pasensya na kung di na ang isa't isa ang katuwang pagdating ng araw.

Mag iingat ka palagi.

-your be, baby, mahal mo, is now..

Signing off.

Kanina rin lunch niya ang aga niya bumalik. almost 12:20 siya nagchat pero kaka 1 lang nung sent na lang chat ko sakanya.

Okay, nag seen na siya ngayon sa story ko at nag haha react. Edi wow

Still, di ko pa rin siya kakausapin unless kausapin ako.

Di ko sineen chat niya.

Nag heart react lang siya sa reminder kagabi.

No updates.

Nagseen siya ng story ko and was probably on lunch by 11:30 or 1 ata.

Until now 7:44, recent story ko is not yet seen.

Maybe di pa siya nakakauwi or di niya balak iseen.

9-7 sched niya, supposedly nakauwi na siya dapat kahit may 30mins kemerut meeting prayer pa sila sa work.

Anyway, wala na ko dapat pake. Sakin nga wala siyang pake eh.

Matutulog na ko. Bahala siya jan.

Hindi ko siya kakausapin kung di niya ko kakausapin.