♡

jj duygusal zekası inanılmaz yüksek birisi, onu seviyorum

o mavilik derdi/ cansever*

bazen gerçekten hayat bizi farklı yollara çıkarıyor. aynı bölümü okuyan bir sürü insanın hepsinin kendi yolu var hepsi birbirinden çok farklı. bu hoca göç eğitimlerim sayesinde jürim oldu. iki yıldır eğitim aldığım vakıftan bu seneki staj programının bir haftasında benim ders anlatmam talep edildi. müslüman azınlık stajyerlerlerine uygurları anlatacakmışım. hemen kabul ettim heyecanla. bir noktada herkes birbirine hocam demeye başlıyor. hocam, hanım, siz. sosyal araştırmalarda yl yaparken bir hocam vardı sen ve sizi karıştırıp söylerdi hep. böyle bir karmaşa var sanki. sen mi siz mi. ben pazarda çarşıda abla abi teyze amca diyen biriyim. böyle çoğalmanın alemi ne bilmiyorum siz kimsiniz

kim'in mentalite ♡

biraz daha devam etse shipleyeceğim çiftmiş

çok yoruluyorum, mental olarak. kendin olma cesaretini göstermek bazen o kadar güvensiz bir şeye dönüşüyor ki. insan sessiz kaldığında da iki yüzlü hissedip kendinden uzaklaşıyor. neden kendimiz olmak birilerine bu kadar tehditkar geliyor. sadece var olmak için insan kendini neden meşrulaştırmak zorunda. sessiz ve sakin, sadece olmak istiyorum. öylece olmak. hiçbir şeyin savunucusu ya da karşıtı olmadan. ön adsız yalın

bir süredir çok yoğun hayat. hem tez telaşı hem yeni bir işe başlamak derken. uyuyakalmaya çok müsaitim gün içinde çok yoruluyorum. nasıl olduğumu düşünmeye vakit bırakmamaya çalışıyorum. ama illa ki çok yorgunken bile düşünmeye vakit buluyor insan zihni. başını yastığa koyunca, uyumadan önce ya da uyurken rüyada. dün gece çok gerçekçi bir rüya gördüm uyanınca kontrol etmem gerekti gerçekliğini. çok özlediğim ama bencillik yapmamak için adım atamadığım biri var. ikimiz için de hafiflemesini diliyorum bir şeylerin. rüyalarımızın da bu kadar vurucu olmamasını diliyorum. gerçekten daha gerçek bazen. bu kadar yazdım ama nasıl olduğumun cevabını yine veremedim hayat da böyledir işte

haziranı bitirmeye hazır mıyım bilmiyorum