♡

abim aradı. hayatımda iyi bir şey olduğunda arayıp bir şeyler duydum diyerek giriyor söze. onun sevgi dili de böyle. çok büyük sözler olmaksızın bana verdiği değeri hissettiren birisi. ve özellikle anne tarafımdan gelen sevgiyi çok içten hissediyorum. teyzemler, dayım, kuzenlerim... iyi bir şey olduğunda benimle sevinen, kötü bir şey olduğunda benim yerime üzülen insanlar. şükürler olsun hakikaten. abim bir defa bir sözüyle beni çok ağlatmıştı. hem de kötülükle değil. psikoloji mezunu bile olmayan insanların iki kıytırık eğitim alıp danışan gördüğünü söylemişti bir yemek masasında, ve yasal olarak da bir engel olmadığını, devletin izin verdiğini, hatta e-devlette görünen sertifikalı eğitimler olduğunu vs. annem de benim binbir defa anlattığım üzere bunun etik olmadığını söylemişti abime. sonra abim beni gösterip peki bu kızın bu kadar yüksek ales puanlarıyla dil puanlarıyla açıkta kalması etik mi demişti. o kadar ağrıma gitmişti ki odama gidip ağlamıştım uzun bir süre. iyi niyetli bir yerden, yasa seni korumuyorsa yasanın boşluklarından yararlan gibi bir öneri. çünkü senin de kendini koruman lazım. sistem herkesi öğütüyor. ne kadar canımı yakmış olsa da, bugün hayırlı olsun niyetiyle aradığında bu olay aklıma geldi ve abimin derdimle dertlenmiş olduğunu hissettim. bunu da buraya not düşmek isterim.

günaydın. günlerdir yorgun uyuyup yorgun uyanıyorum. sabah kalkıp güneşi selamlayanlar bu işi nasıl beceriyor. bismillah dedim kalktım hayırlısı bakalım

çamaşırları asıyordum, annem bu battaniyeyi güzelce yay dedi. yayarken yaymak fiilinin sıfat halini düşünmeye çalıştım ve yayılmış kelimesi karşılamadı bunu. önce yaygın kelimesi geldi. sonra yayık. en son da yayılık. türkçe gerçekten bayıldığım bir dil. her yere çekebildiğim. oynayabildiğim. mesela anneme dikilmek ve dikelmek ayrı şeylerdir diye bunu anlatmaya çalışıyorum ama kabul etmiyor, ona göre dikelmek diye bir şey yok ve bunu ben uydurmuşum. oysa dikilmek ayağa kalkmak demekken dikelmek otururken duruşunu dikleştirmek gibi bir şey benim lügatimde. bu dil benim dilim ve onu zengince ve özgürce kullanmak istiyorum. evrile evrile gelmiyor mu sonuçta her dil. dil yaşayan bir şeydir

happy pride month!

bu yıl bir sürü kadın şair kitabı okumayı hedefliyorum. hazirana kadar birhan keskin, füruğ ferruhzad, sappho, zeynep arkan ve nergihan yeşilyurt kitapları okudum. birhan keskin'le yine devam ediyorum. nergihan'ın ve zeynep ablanın yeni kitapları da okuyacaklar listemde. gülten akın da okuyalım. ve kadın şair önerilerine açığım

göç ve travma çalışan bir klinik psikolog olabilirim mesela. her alanı kendime yaklaştırmayı başarabilirim gibi geliyor. bütün klinikçiler emotion regulation ve ilişkiler çalışmak zorunda değildir diye tahmin ediyorum

teyzemler geldi. yorulsam bile iyi hissettiğimi görünce teyzemleri ne kadar çok sevdiğimi düşünüyorum. bence bizi kimlerin gönüllü olarak yoracağına izin vermek de sevgiyle ilişkili. kimi insan var insan elini kaldırmak bile istemiyor. kimi insan var oturmaya vakit bulamayacak kadar yoğun bile olsan iyi ki geldin diyorsun. umarım hayatımız iyi ki gelmiş insanlarla dolup taşar