Zümre

akıl işi değildi ama hep düşündüm

‪ama böyle olmaz içim içime sığmıyor artık,dağa taşa yazalım mı?‬

zevahirime kanma içim seni kahreder

kısa bi’ hasbihal,uzun zaman sonra kesişti yollarımız

biraz sabretsen güneş sana doğru da doğar çiçeğim

başladığım noktayı da bilirim,bitirdiğimi de

hep bir şeylerin peşinden koşturuyoruz

aramıza duvar ördüysem tuğlasını sen verdin:)

gece yarısı seninle nasıl başa çıkacağımı düşünüyorum

yasal olmayan her şeye başvurdum,ağzından duyacağım iki kelimeydi

gitmeye korktuğunuz keskin virajlardan geliyoruz,ölünmüyor:)

katil cinayet mahaline illa dönermiş

sanırım hiçbir şey yok aramızda,aşktan baaaaşşşkaaa

Geri gelmeyeceğini bile bile.. İşte budur özlem!Varlığına dair, dokunulası tüm hissiyat acısı, belki bir sigara..

"șuurun lambalarını yak diyordum kendi kendime, bu rüya ikinizi de mahvedecek. șuurun lambalarını yakmak istemiyorum bu rüya ikimizi de mahvetsin."

benim kavgam kendimle