The bonds between ourselves and another person exists only in our minds. Memory as it grows fainter loosens them, and notwithstanding the illusion by which we want to be duped and which, out of love, friendship, politeness, deference, duty, we dupe other people, we exist alone. Man is the creature who cannot escape from himself, who knows other people only in himself, and when he asserts the contrary, he is lying.
Marcel Proust, In Search of Lost Time - The Fugitive (Albertine Gone)
Başka bir insanla aramızdaki bağlar, sadece zihnimizde mevcuttur. Hafıza, zayıfladıkça bu bağları gevşetir; kanmak istediğimiz ve başkalarını, aşk, dostluk, kibarlık adına, herkes ne der korkusuyla veya görev duygusuyla inandırdığımız hayale rağmen, tek başımıza var oluruz. İnsanoğlu, kendi dışına çıkamayan, başkalarını ancak kendi içinde tanıyabilen ve aksini iddia ettiğinde yalan söyleyen bir yaratıktır.
Marcel Proust, Kayıp Zamanın İzinde, Albertine Kayıp
Image Credit: Julien Spianti, Another Party, 2014
*Okuyucu Notu : “Kayıp Zamanın İzinde” adlı eser, 17 yılda tamamlanmış, bir milyon iki yüz elli bin sözcükten -yedi ciltten- oluşan bir seridir. Albertine Kayıp, serinin altıncı kitabı. En etkilendiğim; üstteki paragraf. RIP Proust.
blakekathryn
kaledo-art
prguitarman
annaxmalina
turnnoffyourmind
baratheonpilled
