Tulikha

Nais kitang isulat 

sa paraang aking makakaya

pagmamahalang kay saya

ang naging dulo’y hiwalayan.

Nais kitang ihayag 

hangga’t kaya ko pang makahinga

ika’y magsilbing pambura

sa mapait na alaala

Nauwi man sa pighati

Lokohin mo man

‘di na mababawasan 

Heto ako nakahiga

tila nasa kalawakan

laging nagmumuni-muni

kung bakit ko ba nagawa

ang paniwalain ka lang

sa isang pagkakamaling 

hindi mo dapat natanggap

Heto ako nakahiga

parang walang kaayusan

sapagkat sanay maghintay

ng kapalarang sa iyo

ko na lamang makakamtan

nawa’y iyong patawarin

mahal, ‘di ko sinasadya

ang ikaw ay paasahin 

bakit lahat ng hindi mo gusto, 

iyon ang binibigay sa iyo?

sisisihin ko ba ang kapalaran 

kung naatas sa akin

 ay pagsasalin ng tula

na siya mismong nag-udyok

Mahal, sana’y payagan mo 

ang puso kong gulong-gulo.

Pahintulutan ako na

Dito ko sisimulan

ang pag-ibig na dapat ay tapos na.

biro lamang<

dito ko sisimulan

ang mga walang saysay na likha 

ng mundo kong walang kulay

ng kapaligiran kong walang iba 

kundi purong kalokohan lamang.

Pagbati sa pagtuklas nito

at kung maaari’y wag niyo ipagkalulo.

Dahil may kadiliman sa gawa ko 

at tanging kabaliwan ko lamang