Neva

şu kimsenin beni tanımadığı yerde bile konuşamıyorum, kendi derdini anlamayan bi insan başkaları tarafından anlaşılmayı bekliyor. Fazla acınası :)

böyle boğuluyorum gibi ama iyiyim de sanki. toparlarım ama bi güce ihtiyacım var gibi hissediyorum, nefret ediyorum bu düşüncemden. Kimseye ihtiyacım olmamalı ya, kim yanımdaydı küçücükken ağladığımda? Geçsin artık yalvarırım, kimseye ihtiyaç duymadan kalkıp yoluma devam edebileyim, yıkamasınlar artık beni.

O kadar farklı ki gözümde, unutmak, içimde bitirmek için her yolu denedim oysa. Bitmiyor ama gitmiyor, kalbimde yer yapmış diyeceğim, tam olarak da anlatamıyorum kalbim olmuş bu çocuk benim.

İnsan hiç kokusunu bilmediği bir adamın kokusunu özler mi? Özlüyor işte...

Yaşayamıyorum sanki, nefesim boğazıma batıyor, yutkunamıyorum, sorunlarımla başa çıkamıyorum artık.

gece midir insanı hüzünlendiren, yoksa insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen? gece midir seni bana düşündüren, yoksa ben miyim seni düşünmek için geceyi bekleyen..?

"İnsanlar bazen nefes alıp verirken de ölebiliyormuş."

Yoruluyorum artık gerçekten, hayatımda ki belirsizlikler çok saçma bir boyutta ilerliyor. Anlam veremiyorum yaşananlara, tepkilerime, hiç bir şeye.

Bazısı teğet geçer, bazısı deler geçer, bazısı parçalar geçer; ama mutlaka geçer..

Ben burada kendimi üzerken, sen orada beni unutmuş olarak hayatına devam ediyorsun biliyorum. Ama gelsen affederim en çok canımı yakanda bu.

Şuan hiç bir şey bilmiyorum, seni özlüyor muyum? Seni bekliyor muyum? Gelsen affeder miyim? Bizden olur mu? Gerçekten bilmiyorum. Ama kalbim çok ağrımaya başladı, beklemek istemiyorum. Gel istiyorum artık ve bu daha çok kalbimi ağrıtıyor çünkü biliyorum gelsen bile biz olamayız.

beni sevmeyen bir adam için yıktım yine tüm duvarları o çekik gözlerin için kırdım bütün insanları

Seni sevmek intihar da,sevmemek ihtimal bile değil. Aşk elbisesi en güzel sende duruyor ama ne acı, Terzin ben değilim.