Mybrightstar

Hayatımın en güzel yılları ama ben paramparçayım.

korkuyorsun işte itiraf et. tekrar o gecenin yaşanmasından, ağlama krizlerinden, kırılan camların ayaklarına batmasından. siktir et, geçmiş geri gelmez. ama düşünmeye devam edersen tekrara düşer.

ölmeden önce son bir kez görseydim seni

özür dilerim, iki yanlış insanın kirli çarşaflarının artığı olmayı ben istememiştim. ölümler gördüm, çocukluğumu gömdüm. günahsız değilim ama baksana şu çürüyen omuzlarıma. elimden her şeyi aldılar. beni bana hapsettiler. beni affet, şimdi değil ama bir gün affet. çünkü ben bunu yapamayacağım.

bu dert bana bir sigara yaktırır, bolca alkol aldırır, geceleri uykumdan kaldırır yine unutmam. ellerimi kanatır, iştahımı kaçırır, çoğu zaman bıktırır ama yine de unutmam. insan ölümünü unutur mu ha kızım.

“o kadar kırgınım ki her şeye. sanki altı yaşındayım. terasın demirlerinden ayaklarımı sarkıtmışım. suratımda bi tokat izi. o kadar küsüm ki. kendimle bile konuşmuyorum.”

özledim diye, sırf özledim diye bir mezarı kazmak istedim.

sen şiir sanıyorsun, kan geliyor ağzından..