Ghosts I‘ve seen.......

Yalnızdım.

Hissizdim.

Huzursuzdum...

Karanlığın içerisinde dizlerimi kendime çekmiş bir şekilde sıkıca sarmıştım bacaklarımı. Şu dünyada hiçbir yer kaplamak istemediğim gibi, şu karanlık dünyamda da en az yere sahip olmak istiyordum. İmkanım olsa, yere dahi dokunmaz, karanlığın dahi vücuduma temas etmesini engellerdim. Ancak her zaman olduğu gibi "bazı mecburiyetler sizi bazı şeylere mahkum ediyordu."

Elime bir bıçak alıp, bir ağacı yontar gibi kazımak isterdim, içimdeki tüm kalıntıları. Tamamen hiçlik, tamamen yokluk, kesif bir hissizlik...

Belki de, bir katilin olay yerini son kez ziyaret etmesi gibi bir şeydi şu andaki hissettiklerim.

Eline çelik bir hançer almış olan yalnızlığım, son nefesini vermekte olan his kalıntılarının işini bitiyordu belki de son darbelerle.

Şu anda beynimin içindeki uğultuyu susturmak adına nefesimi son hadde kadar tutuyordum.

Kendi düşüncelerimde kendimi, kendi nefesimle düşüncelerimi boğuyordum.

Kalbimin son atışını duyuncaya değin bu böyle devam ediyordu.

You are a woman.

You are the fire!

You are all conquering.

You are all powerful!

You are Supreme!

You were not born to be a mere beauty queen!!

©  lia_luna 

une vie  suspendue au fil du jour