Sahi bu düzeni yıkmak için ne bekliyoruz?

Mesela daha ne olabilir? Bu kağıtta yazanları okuduktan sonra hayatınıza devam mı edeceksiniz? Ya da biraz arkadaşlarınızla konuşup "ne aileler var" dedikten sonra halinize şükür mü edeceksiniz?

Böylesine derin yaralar açılan bir toplumda huzur bulacağını, yaşamına sağlıklı birey olarak devam edeceğini düşünen kaldı mı acaba?

İlla başımıza bir şey gelmeden, kendi canımız yanmadan harekete geçemiyoruz değil mi? O sihirli birey halemize zeval gelmedikçe yani, umurumda değil diyoruz değil mi?

Bu çürümüş düzenin maddi koşullarını yoksulluğunu vs. geçtim, etik olarak ayakta tutmak savunmak için hiçbir neden yok. Bu düzenin bir tane erdemini gösteremezsiniz. "Ya doğru da ama kem küm" etmeden, ben bunlara tanık olmadığım bir ülke istiyorum deyip bunun için de mücadeleye katılmadıkça olan bitenin tüm mesuliyetine ortaksınız.

Çok net. Ortaksınız.

İğneyi de çuvaldızı da kenarda köşede kaçak yaşayıp "bana ne" diyerek, "bu dünyanın kahrını ben mi çekeyim" diyerek sürdüren herkese batırmanın vakti geldi.