Murat Mesut

Senli zamanları, Kötü günlerim için biriktiriyorum. Biliyorum bir gün gideceksin…

An gelecek, Tüm yaşananlar bize, Yaşanamayanlarla birlikte, Bir hayal gibi gelecek…

Biz hiç vazgeçmedik Geçemedik Sevmekten…

Kıskandık, Kızdık, Küstük Gitmiş gibi yaptık, Yitmiş gibi ağladık, Bitmiş gibi ayrıldık…

Biz hiç vazgeçmedik Geçemedik, Sevmekten…

ittin mi, eceliyle ölmüş biri gibi gideceksin!.. Ümidin zerresini ardına düşürmeyeceksin… Keçiden daha keçi olacak, Ketumiyet, inat denildi mi, Alemde akla ilk senin ismin gelecek. Gittin mi, ardına bakmayı unutacaksın. Anıları toptan dağ gibi üstüste dizip, çakacaksın kibriti… Duman duman göç edecek hatıralar yüreğinden… Gönlünde izden eser kalmayacak. Gittin mi, yarım yamalak, ayak sürçerek gitmeyeceksin! Onun gözleriyle karşılaşırsam diye Aynalara bakmaktan korkmayacaksın… Şarkı da dinleyeceksin, şiir de okuyacaksın, Hiç birinden o seslenemeyecek sana… Gittin mi, bittim değil, bitirdik, nasip, kader, kısmet diyeceksin. Şimdi aç bir şarkı, geç aynanın karşısına, Gözbebeklerinin ta içine bakarak, Yüksek sesle kendine sor: Gittik mi?

Seni nasıl seveceğimi bilmiyorum, Acizim ve azimli de… Seni nasıl seveceğimi bilmiyorum, Annem gibi mi, Çocuk gibi mi, Arkadaş, dost, sırdaş, hangisi… Seni nasıl seveceğimi bilmiyorum, Acizim ve azimli de… Yalnız sevgili olmak yetmiyor, İçinde saklı yosman ile… Masumiyeti iki de bir katlederek, Hız sınırlarını da aşmalıyız. Bir başına hiç biri, Ne sana ne bana yetmez, biliyoruz… Seni nasıl seveceğimi bilmiyorum, Acizim ve azimli de… Hepsi sen, sen hepsini kuşanmış, Başımı döndürmektesin. Seni derince içime çekip, Bir daha da hiç ayılmamalıyım… Seni nasıl seveceğimi bilmiyorum, Bu bilemeyişe ayrıca bayılıyorum… Çaresiz çırpınışlara tutsak… Acemi ve biraz da korkak… Seni nasıl seveceğimi bilmiyorum, Yönleri kaybederek, Gidilecek izleri silerek, Kuralları esneterek, Bazı şeyleri görmeyerek, Renkleri harmanlayarak, Cahil cesareti bilinçsizliğiyle, Yalın, duru ve kararlıca çok istiyorum. Seni nasıl seveceğimi bilemeyiş, Hiç son bulmasın istiyorum. Uykularım bölünsün, Rüyalarım süslensin, Gözlerim ıslansın, Sancılarım sensiz dinmesin…

Seni Nasıl Seveceğimi…

Çabuk öğrendim, Özlemekle nasıl koyun koyuna yaşandığını, Ayrılıkları her gece hasretlere sarıp da uykulara kaçmayı…

Çabuk öğrendim, Bir resme bakıp da dokunamamanın ızdırabını, Sessizliğin içinde seni aramayı, Vurgun yemiş günlerin peşine takılmayı…

Çabuk öğrendim, Senli kelimelere sarılmayı, Her şarkıda yeniden ahlamayı… Çalmayacak kapılara bakmayı, Gri bir ömürde seni sensiz yaşamayı…

- Bundan sonraki hayatında ne yapacaksın.?  - Özleyeceğim... 

Aşk, göğümde uçup duran bir doğandı,  Giderken kalbimi de kapıp götürdü... 

Bende hep güzeldin güzel kalacaksın… Yalan yok! Güzel de sevmiştik birbirimizi… Elbet bunu da bir gün anlayacaksın...

..sonra saçların, saçların dövüyordu dört bir yandan, sana direnen duvarlarımı…

Zaman geçtikçe, o eski deli dolu hallerinden, hayata ve zamana karşı ısrarından, risk almaktan, sevmekten korkmayan, yeni bir idealin peşinde koşma isteğinden, kaybetsen de vazgeçmeyip azimle direnen senden eser kalmıyor...

Kalbim! Canımdaki sırrım! Gönlümdeki yasım! Ömrüme ahım! Sessiz feryatlarım! Ümitsiz gözyaşlarım! Her nefeste yâdım! Hayalimde yaşattığım, Kadınım…

Pembe gül yaprağı gibiydi yüzün, D/okunabilsem,  Ölürdüm..!

Sen, kalbimde saklı, gizemli bir nota, çaresizlik makamında, terennüm ettiğim, en sevdiğim rit/mimsin...

Yine seslerin usul usul çekilmeye başladığı demler… Şairlere yeni dizeler, Anlamın içinde saklı olanı gözleyenlere yeni renkler… Akşam pencerelerimde, Akşam derinlerimde… Gülmüşüm ağlamışım kime ne… Yine akşamın pencereme dizilmeye başladığı demler… Yine akşamı gece ile yeni bir cenk bekler!..

Kazanılacak bir şey sandılar aşkı… Bazıları da yaşanacak bir şey… İnsan hep kazanmaz… Ki, aşkla tanışmışsan zaten kazanmışsın. Gerisi teferruat, üzse de sevindirse de… Firakda da visalde de… Çoğu zaman kaybedilecek bir şeydir aşk, Hasreti için susuzluktan ölünecek… Kaybettikçe çoğalır içinin sır odasında… Sonra zaman sana kaybetmeyi de sevdirir… Kaybettiğini özleyerek ölüme gitmeyi..!

..ne gökyüzü, sen olmaksızın mavi, ne de deniz… koskoca şehir bile savaş artığı gibi, sensiz…