bu gece çok şiirselim ve ruh halim nerdeyse elimle tutacağım kadar üzgün. anca bunu tutarım zaten, ben şurdan babayı alıyım bi.

açsanız ve televizyonda anime izliyosanız bir de kafeste okyanus adında kıçını yırtana kadar öten kuşunuz varsa mutfağa gitmek çok zor. yazının sonunu bağlayamıyorum çünkü şu an TÜKENDİM.

ona küçük şiirler yazın.

capon balığı beslediğim yaşlarıma dönmek istiyöm.

biz burda geceleri ölüyoz abi akrepler yiyo bizi.

her şey birbirinin o kadar aynısı ki yaşamaya dair hiç bişi kalmıyo içimde. üzgün değilim, mutsuz değilim, mutlu değilim. biri gelip hislerimi şırıngayla çekmiş gibi hissediyorum. böyle çok garip oluyo ya, resmen ben aslında yoğum.jpg gibi. pff.

güzel bi'şeyler olsada tezek gibi hissetmekten kurtulsam ya.

yataktan çıkmamak için mükemmel birgün.

kendim de dahil her şeyden SI KIL DIM.

öldük diye mi bunlar ya? hayır şu aq yerinde gerçekten yaşadığıma inanmıyorum