Deməli, rəvayətə gőrə, Həzrəti Musa bir gün təkcə dağları dolaşanda uzaqdan yoxsul və yalqız bir çoban görür. Çoban dizi üstə çöküb, əllərini göyə açıb dua edirmiş. Bu vəziyyət Musanın çox xoşuna gəlir, amma yaxınlaşıb çobanın duasını eşidəndə çaşır.
"Qurban olduğum, Allahım. Səni nə qədər çox sevirəm, bir bilsən. Nə istəsən, edərəm, təki Sən istə. Sürüdəki ən yağlı qoyunu belə kəs desən, gözümü qırpmadan Sənin üçün kəsərəm. Qoyunun qovurması çox gözəldi, Allahım, quyruq yağını götürüb plovuna tökürsən, dadından doymaq olmur".
Musa duaya qulaq asa-asa çobana yaxınlaşır.
"Yetər ki, Sən istə, ayaqlarını yuyaram. Qulaqlarını təmizləyərəm, bitlərini qıraram. Mən Səni nə qədər çox sevirəm. Sənə çox heyranam!"
Eşitdikləri qarşısında Musa hirsindən cin atına minir. Bağırıb-ciğırıb çobanın duasını kəsir: "Sus, görüm, cahil, adam! Neylədiyini bilirsənmi? Allah bəyəm, plov yeyir? Allahın ayaqlarımı var ki, yuyasan? Belə dua olarmı? Gör, nə qədər günaha batırsan? Dərhal tövbə elə!"
Çoban, Musadan belə danlağı eşidən kimi qulaqlarına qədər qızarır, utandığından yerin dibinə girir. Üzr istəyir, bir daha belə özbaşına dualar etməyəcəyinə söz verir. O gün axşama qədər Musa çobanın yanında dayanıb ona əsas duaları əzbərlədir. Sonra "Allah məndən razı olar, yaxşı bir şey eledim", düşünüb yoluna davam eləyir...
Amma o gecə bir səs eşidir. Səslənən Rəbb imiş...
"Ey Musa, sən bu gün nə elədin? Sən ayırmağa gəlmişdin, yoxsa görüşdürməyə? O qərib çobanı danladın. Onun mənə nə qədər yaxın olduğunu dərk edə bilmədin. Ağzından çıxan sözləri bilməsə də, o çoban inancında çox səmimiydi. Qəlbi təmiz, niyyəti saf idi. Biz sözlərə yox, niyyətə baxarıq. Sözlərə baxsaydıq, yer üzündə insan qalmazdı. Biz çobandan razıydıq. Başqasına mədh olan söz sənə ağıdı. Ona bal olan sənə zəhərdi. Sən eşitdiklərini inkar və küfr saydın, amma biləsən ki, bir qəbahəti varsa belə, onunku çox şirin qəbahətiydi".
Musa xətasını anlayır. Ertəsi gün günəş doğar -doğmaz, çobanı görmək üçün təkrar dağa çıxır. Çoban yenə duaya oturubmuş. Amma artıq dünənki həyəcanından, səmimiyyətindən əsər-əlamət yoxmuş. Öyrətdiyi kimi, yalvarmaya cəhd göstərdiyindən, amandı, bir səhv söz söyləməyim deyə ilişir, kəkələyir, tərləyirmiş. Musa çobana elədiyindən peşman olub kürəyini sığallayır, deyir ki:
"Ey Dost, mən səhv elədim, nə olar, məni bağışla. Bildiyin kimi dua elə. Allahın nəzərində belə daha qiymətlidi."
annaxmalina
ellievsbear
blakekathryn
janainaart
areudirty
origamiaround
gummygunk
prguitarman