Mine

Seni öptüğüm ilk gün anladım. Bu adam gözlerime değil kalbimin ta içine bakıyor dedim. Yaralarımı sevdin, acılarımı, kırgın, kızgın, çirkin, karanlık bütün taraflarımı besledin. Hayatım boyunca beni çırılçıplak görmüş tek insan sensin. Seni tabii ki sevdim Can. Ama seninleyken kendimi hiç sevmedim.Hiçbir şey sana yetmedi, hiç vazgeçmedin hep daha fazlasını istedin.

Hafıza-i beşer nisyan ile malüldür. Yani insan unutur. Bu hem büyük bir lanet, hem de hediye. Hediyedir çünkü kalbini kıran dostunu unutmak istersin. İhaneti, yalanı, utanç verici anları, yalnızlığını, hayal kırıklıklarını, çuvalladığın, dibe vurduğun, ilk aşkından ayrıldığını anı, ölümü unutmak gerçek bir hediyedir. Unutur ve kurtulursun. İnsanları unutabilirsin, olayları, mekanları, zamanı unutabilirsin. Bir insanı da unutabilirsin hatta onun sana yaptıklarını da ama o insanın sana neler hissettirdiğini asla unutamazsın.

İnsanları hayatından hata yaptıkları için değil, umudun kalmadığı zaman çıkarırsın.

Kimsin sen?