merveliseda

Ben iki koltuk değneğiyle daha rahat yürümeye başladım. Arka odaya gidebildim, balkona çıkabildim. Akşam yemeğini balkonda yedik. 

Kapandık mıymış?#mervelisedaköyde #zilliminnos https://www.instagram.com/p/CORv0QYgp_6Hiul6ua7yHv2T5ntkWuc2VNkOSA0/?igshid=jdg3dncrnxsh

2019’un 19 Ocak günü bi gece diye gidip de dönemediğim Atina’daydım. Haritasız, plansız sokaklarda dolanırken içimde bir ah vardı; ah be ahparig. •• Öldürüldüğü gün Konya’da akrabalarımdaydım. Televizyonda haberleri izlerken “vurulduğu yer senin bildiğin bi yer mi?” diye sormuşlardı. Taşkışla’da öğrenciydim. Evet dedim, neredeyse her gün gelip geçtiğimiz yerler. “Allah esirgemiş” demişlerdi. Ben şaşkınlığımı nereye saklarım bilememiştim. Elimde bi kırmızı örgü çiçek motifi ördüm ha ördüm. •• Öldürüldüğünde ne Hrant’ı, ne Dink ailesini, ne Agos gazetesini tanır ne de “ahparig” kelimesini bilirdim. Cenaze töreninden bir cümle yankılandı; “Bir bebekten katil yaratan karanlığı sorgulamadan hiç bir şey yapılamaz kardeşlerim.” Öyle bir yankılandı ki bugünün değil tarihin duvarlarına kadar işledi. •• Karanlığı yaratanlar, büyütmeye de devam etti. Suikast sonrası dava süreci karanlığa karanlık katarken birbirini hiç tanımayan binlerce insan da “buradayız ahparig” demeye devam etti. •• Ben ve yakın çevremde çok farklı, hepsinin acısı, hüznü, kederi başka başka 19 Ocak’lar yaşandı. Eğitimler, cenazeler, düğünler, doğumlar oldu 19 Ocak’larda. Unutamadığım bi 19 Ocak da Atina’da avare dolandığım o gündü. Her gördüğüm kiliseye girip bir mum yaktım. Evet Ortodoks kiliseleriydi ama ne farkederdi; bir bebekten katil yaratan karanlığı aydınlatmaya bir faydası olacaksa tüm din ve mezheplerden tüm mabetlere sonsuz mum yakılmalıydı. •• Buradayız Ahparig! Bir bebekten katil yaratan karanlığa inat, buradayız. •• #hrantdink #buradayızahparig #ahparig (Athens, Greece) https://www.instagram.com/p/CKN0PMCgp4SNa-rLWSRqzdiOBWNbjtO5_Mhwuc0/?igshid=gdehrzshfyg3

Bana sorsanız dünyanın merkezi neresi? İşte buralarda bi yerde. Aklım çıkıyor hala. İlk geceki gibi “ya ben aklımı kaçırıyorum ya da kainat algılayabileceğimizden çok daha güzel” diye düşündürüyor hala. Ve merkezim büyüyor... Köklerim de derinleşiyordur belki kim bilir? •• Bu kare, bu güzelim karşılaşma, kavuşma 2019 Mayıs sonundan. Zeytin çiçeği kokan zamanlardan. •• #tbt #mervelisedaköyde https://www.instagram.com/p/CKCSsdag6s83pW2rpYI57yOpN5d4X0XlFOlxgY0/?igshid=xvfbnmo5ogy9

Bugüne kadar hep yuvada oldurmaya çalıştım. 21’den dileğim, bu kez yuvamı buldursun. https://www.instagram.com/p/CJnEanlAc1cgZJAn-yESvY-JK37N7Tlk4KMAyw0/?igshid=5ridipbkudlv

Şiir aceleye gelmiyor... • Bir kaç gündür sabahları şiire gidiyor elim. Güne başlarken kitaplıktan rastgele bir şiir kitabı alıp öylesine bir sayfa açıyorum. Uzun ya da kısa ne ne çıkarsa bahtıma okurken anlıyorum ki şiir aceleye gelmiyor. • 3 kelime de olsa 3 sayfa da, söze, sese, zihne, hayale, duyguya, anıya, akla, kalbe zaman vermek gerekiyor. Şiir, sen sayfayı açıp okuyunca başlamadığı gibi okuyup bitirince de bitmiyor. Peşine takılıyor. (Terra Zoe Otel) https://www.instagram.com/p/CGPEZWtgq2fq9pq8u8pUfF6_J82n9rM_tXIqEY0/?igshid=vy4y1977ea4y

Uzak yakın, öyle ya da böyle tanıdığım herkesi aynı rüya ya da ayrımını fark edemediğim rüyalar zinciri içinde görmeyi başardığım bir gece. (Libadiye) https://www.instagram.com/p/CGHMcpEAJPrwIoHmwSBYvwWhj_iqNQm8k1ua7E0/?igshid=17o2aww1mwbev

Bu bir büyük aşklar nefretle başlar hikayesidir. Bilmem kaç sene önce peynir ekmek yer gibi Yaşayan Kütüphane organizasyonu yaptığımız günlerde bir Yaşayan Kütüphane’de elinde kamerasıyla gezinen bu kadını ilk gördüğümde açık açık tersleyip kötü davranmak suretiyle kendisini -neredeyse- kovalamıştım. Sonra da uzunca bir süre gıcık olmuş, kendisini hiç sevmemiştim. 14.DvH EE’de sabahın kör saatlerinde salıncakta gördüğümde de hala sevmiyordum; o kim oluyordu da benim sabahlarıma ortak oluyordu! Sonra ne oldu bilmiyorum kız kardeş gibi bir şey olduk. Her ne olduysa iyi ki oldu; Edoşum, Edoşkom, Tosbiğim. Beni yeniden Türkçe Pop’un derinlikleriyle barıştırdığın ve hayatıma kattığın her şey için çok teşekkür eder, bana ayırdığın kalbin kadar temiz bu sayfada sözlerimi bitirirken sana Serdar Ortaç’tan Mesafeler şarkısını armağan ederim. İyi ki doğdun! Amin💜💚 https://www.instagram.com/p/CFD24uvAEoRB5F43yGGVjwIgGylWvD1ynPRXBo0/?igshid=11kusn61yco9g

Aileler yoktur ve aileler vardır. •• Araya girecek olan fiziksel mesafeler Korona günlerinde görmezden geldiğim, ötelediğim gündemlerden biriydi. Ama artık zaman daraldıkça, ayrılık vakti yaklaştıkça kaçacak yerim de kalmadı... •• Bir otel odası balkonunda dertleşerek başlayan kız kardeşliğimiz zamanla derinleşip çoğaldı, aile olduk. •• Delikanlı zamanlarımızda korkusuzca ve çoşkuyla sokakları arşınlardık. Yediğimiz yemeği, dinlediğimiz müziği, özgürce dans etmeyi, karşımıza çıkan sokak müzisyenlerini, kendimize yarattığımız küçük kaçamakları, heveslerimizi, hayallerimizi, hayal kırıklıklarımızı hatta ders çalışmak için sabahladığımız geceleri paylaştık. Gençliğimiz başka bir evreye doğru yol alırken daha az hayal daha çok gerçek olmaya başladı hayatımızda. Kaygılarla tanıştık, kendimize yollar aradık, yollar bulduk. Düğünler, doğumlar, ölümler oldu. Kızkardeşlik baki kaldı, yanına bir de aile olmayı koyduk. Zamanla bize kalan zamandan yana eksildik. Daha az bir araya gelebilir olduk ama yine de olan biteni her haliyle ve birlikte karşıladık. Zamandan yana eksilsek de bizden yana hiç azalmadık, hep çoğaldık... •• Şimdi ağlıyorsam, hepimizin hakkıdır. Şükür ki hayatın dar çıkmazlarından, dönüşsüz kayıplarından değil de hayallerden, daha iyisini istemekten yana bir fiziksel mesafelenme bu. Ama yine de üzülmeden edemem, kolay olduğunu, olacağını söyleyemem. ••• Yılların ardından yolumuza devam ederken şimdi bu mesele var yine birlikte karşılamamız gereken. Yerimiz, yurdumuz nerede olursa olsun sevmelerimiz ve birlikteliğimiz daim olsun. •• Seviyorum. 🤍 (Feneryolu, Kadıköy) https://www.instagram.com/p/CB6cFk_grf8CptRqVlSaZ7JLD8RWCo7RLRcGKk0/?igshid=22hey9hj2r2n

Ölüm mü, / Bir gölün dibinde durgun uykudasın. / Denizler? / Tanrılar karıştırır durur denizleri... C.S. (Kaldera-Assos) https://www.instagram.com/p/CAuAhh1g3SpAWdrq-E99asuL0ugCAzxq2a7K8Q0/?igshid=lxc71pszrvnv

Bu diziyi ortalama iki yılda bir tekrar izliyorum. Her defasında yüzleşmekten kaçtığım ne varsa bırakıp gidiveriyor kucağıma... •• Her defasında yeniden çok seviyorum, çok sevdiğim oyuncuların genç hallerine tanık olmuşluğuma takılıp sanki beraber yaş alıyormuşuz gibi hissediyorum, gülümsüyorum. •• Her dedasında çok ağlıyorum Meral Okay’a. Kim olduğunu asla bulamadığım bir tanıdığımı hatırlatıyor yine bana, yine bulamıyorum. •• Yine seviyorum mahalleyi. Ne çok şey değişmiş diye düşünüyorum, sokaklarında çekilen dizilerin rengi, dokusu bile ne çok değişmiş. Haftasonu kalabalıklarını filan hatırlatıyorum kendime, yine de aklımda kalan inceden kömür kokan bahar geceleri anıları oluyor. Evin Pastanesi’nin yanından sokağa girmiş, eski kilise duvarının yanında gökyüzüne bakar buluyorum kendimi. Ne olursa olsun ben mahalleyi seviyorum. •• Bu kez yine yeniden izlerken ilk defa ölüm, kayıp, çaresizlik ve hüzün kalıyor kucağımda geriye... Ne güzel evde değerlendirilmeyi bekleyen sonsuz güzel zamanımız varmış oyununda kalamıyorum bu kez. •• Yeni aydan galiba. Günlerden sonra ilk kez bugün geçiştirmiyorum boğazımdaki düğümleri. Pandemi, pandemi, pandemi.... kimsin lan sen? Mahallenin abileri bir olup def edemiyorlar mı seni? •• Havva Ana da ölümden değil, oğlanları bir belirsizlik kuyusuna bırakıp gitmekten korkmuyor mu zaten? Merhaba belirsizlik anksiyetesi. #coronadays https://www.instagram.com/p/B-HRI3QA-j6B3t8K0_HjsYofnVzXdXh_QQ07Kc0/?igshid=snxs7xk1j58k

Bu diziyi ortalama iki yılda bir tekrar izliyorum. Her defasında yüzleşmekten kaçtığım ne varsa bırakıp gidiveriyor kucağıma... •• Her defasında yeniden çok seviyorum, çok sevdiğim oyuncuların genç hallerine tanık olmuşluğuma takılıp sanki beraber yaş alıyormuşuz gibi hissediyorum, gülümsüyorum. •• Her dedasında çok ağlıyorum Meral Okay’a. Kim olduğunu asla bulamadığım bir tanıdığımı hatırlatıyor yine bana, yine bulamıyorum. •• Yine seviyorum mahalleyi. Ne çok şey değişmiş diye düşünüyorum, sokaklarında çekilen dizilerin rengi, dokusu bile ne çok değişmiş. Haftasonu kalabalıklarını filan hatırlatıyorum kendime, yine de aklımda kalan inceden kömür kokan bahar geceleri anıları oluyor. Evin Pastanesi’nin yanından sokağa girmiş, eski kilise duvarının yanında gökyüzüne bakar buluyorum kendimi. Ne olursa olsun ben mahalleyi seviyorum. •• Bu kez yine yeniden izlerken ilk defa ölüm, kayıp, çaresizlik ve hüzün kalıyor kucağımda geriye... Ne güzel evde değerlendirilmeyi bekleyen sonsuz güzel zamanımız varmış oyununda kalamıyorum bu kez. •• Yeni aydan galiba. Günlerden sonra ilk kez bugün geçiştirmiyorum boğazımdaki düğümleri. Pandemi, pandemi, pandemi.... kimsin lan sen? Mahallenin abileri bir olup def edemiyorlar mı seni? •• Havva Ana da ölümden değil, oğlanları bir belirsizlik kuyusuna bırakıp gitmekten korkmuyor mu zaten? Merhaba belirsizlik anksiyetesi. #coronadays https://www.instagram.com/p/B-HRI3QA-j6B3t8K0_HjsYofnVzXdXh_QQ07Kc0/?igshid=snxs7xk1j58k

Gece uykusu uyuyamamak nedir bilmezdim, uyku tutmadı diyeni anlamazdım. Son bir kaç zamandır uyku tutmamak, uyuyamamak ne imiş ara sıra yaşar oldum. Yaşlanmak mı? Uykunu kaçıracak yükler edinmeye yetecek kadar yaş almak mı? •• “İnsanı niye uyku tutmaz?” Düşünüyorum... Heyecandan, stresten, kederden, çok fazla sevinçten, gidenlerin ardından kalan boşluklardan, kaygıdan, endişeden, şundan bundan... •• Peki biz neden uyuyamıyoruz bu gece? Onlarca insan neden yüreği ağzında sabahı bekliyoruz? Hukuksuzluğun, adalet ve vicdandan yoksunluğunun uyku tutmaması mı bu? •• #180220 #gezidavası #yigitaksakogluyalnizdegildir #justiceforyigit #yargıyokinfazvar #haksavunucularınaadalet https://www.instagram.com/p/B8sJu0QgJ9iEhVfe6Mb4LdSX9s-OqEAj7h86ck0/?igshid=xruwjo5lr2av

“Bu insanlar niye bu kadar çok hasta oluyor yahu” derken beni de yokladı hastalık, maşallahı kim unuttuysa artık🙃 🧿 •• Yağmur yağıyor, sanki hep yağıyormuş ve hiç durmayacakmış gibi. Yağmur zamanından başka gerçeklik yokmuş gibi telaşsız, sakin sakin ve tüm varlığıyla yağıyor. •• Çok eziyetli değilse hastalık zamanları bazen bana iyi geliyor. Zamanın yavaşlamasını, atmosferin bir yerinde asılı kalmasını, sonra düşünürüm dediğin şeylere sıra gelmesini seviyorum. Sana bedeninin varlığını hissettiren ince vücut sızısını, nefesini farkettiren burun tıkanıklığını ve hayal dünyasını açan ateşli uykulardan sanrılı uyanmaları seviyorum. •• Hasta geçen yağmurlu günler bana tarhana çorbası ve turşu ikilisini anımsatıyor. Bir de hep yenilenecek olmayı; yağmur dinince tazelenecek toprağın kokusunu, iyileşince koşturulacak işlerin telaşesini... •• Fotoğraf 2014 senesi Adrasan’dan. Erken saatlerde puslu ama parıldamaya hazırlanan bir günün miss kokan, kekik kokan sabah manzarasından. Tüm yoğunluğuna rağmen hepimize taze bir nefes gibi gelen, her anıyla içimize sinen ve bir aradayken parıldadığımız bir eğitim sabahından. (Akdeniz Üniversitesi Adrasan Eğitim Ve Uygulama Merkezi, 402 nolu oda) https://www.instagram.com/p/B6-YBeBgksIoBUboFGI5G1yxY5IGnHDqePN3FE0/?igshid=1kio0a484he1j

Hem sadece hem de koskoca 1 yıl olmuş! w/ @smeltandco @sametgns @sinanbkl •• #tbt (Balat Kiremit Caddesi) https://www.instagram.com/p/B5HkxQBAcs5mLIO3IvkcnDlsiSD17mVPVWHhKk0/?igshid=qw58uchb15pe

Ah ne kahraman ne cesur ne güzel çocuklardık... Her yeni günü ümitle ne güzel kucaklardır... Ah kaldırımlar biliyor, bir devir muhteşemdik... Güz güneşinden hüzünlü, ilk yazdan şendik... #happypride #pride #pride2019 #sonsardunyalar https://open.spotify.com/track/7MAu7WFwaI3CCBXrlOhXXG?si=ceAlmBlFRZiZ0txHGMI1Dg https://www.instagram.com/p/BzTbgX6AOds0fMwoMD0qbrUSg3-YGXs0eXZ8bI0/?igshid=vvk0zdqcp3wj