Kafandaki Çılgın Düşüncelere Yol Ver

İçımdeki yangını sönmeyen kırgınlığıma yenik düşüyorum...

Öyledir işte, sonuçta hepimiz sadece kendimize kalmıyor muyuz? Bazen kendimize bile fazla gelirken... Kalpten başka yol yok diyorlar, kalp bir yere de çıkarmıyor bu yolu artık. Donmuş, buz kesmiş, hissizleşmiş, yırtılıp bir kenara atılmış kağıt parçası gibi hiçbir anlam ifade etmiyor yarımken. Kalbimin yarısı yok olmuş gibi. Hava da gitgide soğuklaştı...Sen yokken...

Durmadan anlamsızca bir seyler anlatıyor zihnim, sus dedikçe daha da haykırıyor, yükseldikçe bastıramıyorum, bastıramadıkça eziliyorum altında. Duygu mu bu? neyin fikri? neden bu düşünceler? sussun istiyorum artık, kırılmaktan sonsuz kere yoruldum... toplayıp atmak istiyorum her bir saniyeyi, caddenin ucuna gözüm takılırken, bir ses, bir bakış bir susuş ve bir hayal görüyorum ve her bir an'ın gözlerimin önünden geçişini...

Bir kayıkla açılsak şöyle,

Gölgesi vurmuş en derinine maviliğin...

Sessiz sedasız aksak birbirimize,

Gözlerimi kaçırmasam gözlerinden tek bir saniye,

Nesi düş, nesi gerçek ne varsa sende bulsam.

Özlediğim, sevdiğim ama bilmediğim...

Issızlıkta hür kalsam seninle, yalnızca başını yaslasan omzuma,

Dalıp gitsek hayallerimizin peşisıra...

Asla düşünmesek hüznü, fakirliği,

Duygularımızın esiri olsak sadece,

Kırdığımız zincirleri bir bir dibine atsak dalgaların,

Yok etsek kadersiz anları,

Yalanlari bir çırpıda ezsek, gucenmeyi yok saysak, sadece kalbimizin konuştuğunu duysak...

Epeyce mutlu olmaz miydik sence de?

Saatler ömrün belki de yarısını göstermisti artık. Zamandan hicbir çıkarımız yok onun bizimle zoru ne! Nasıl ulaştım buralara, ne denli hızlı geçti tüm vakitler... Cevabı koca bir boşluk...

Bir iki kelam etmeden olmaz şimdi, koca 30 yıl devrilmiş, sevmişiz, üzülmüşüz çabalayıp durmuşuz, o kadar cok şey varken söylenecek, peki nedendir bu içimdeki sessiz kalmak hissi? Ağır geldigi doğru, kimse (ben de dâhil) guzel guzel yaş almak varken öylesine yaşlanmak istemiyor. Çok şükür ki geçen tüm yıllarımın çoğunda kendim olmayi ve kendim gibi yasamayi başarabilmişim. Bu konuda tümüyle alnım ak. Yeni yaşım ve gelecegim bana ne getirecek bilemiyorum ama en büyük dileğim sadece huzurlu ve severek yasayabilmek... Öncelikle kendimi, ailemi, bir kediyi, bir köpeği, bir çiçeği, yeri gelince bir dalı ama en kucuk sevgiyi bile içimde huzurla yasatabilmeyi... Gerisi zaten hayatin kendisi... 30 yıldır eskimeyen ümitlerim, yeni yaşımda da benimle olsun... Yaşadığım tüm deneyimlerimi de cebime koyup önüme bakıyorum, kapi aralık artık yoluma neler çıkacak, ne yeni hikayeler yaşanacak merakla bekliyorum.

Bilirsin ya,

Kimi zaman hatiralar sığmaz aklının hiçbir yerine.

Ayın en parıltılı anında yaninda olmayı düşlediginle,

Yasadigin en masum zamanlarda saklı kalırsın.

Göz bebeklerin kalbinin ritmine ayak uydururken dilinden bir özlem dökülür.

Sonrasinda aşk takılır hiç durmadan peşine.

Anlatması güç, kelimeler kifayetsiz...

Tüm anım, zamanlarım ve bilincim sende.

Nefes almaktan ve çığlıklardan korkmuyorum artık.

Anlatmak istedigimden çok fazlası

Ve bütün hislerim en derinimde saklı.

Bazen dile kolayca dökülemese de

Biliyorum ki ben hep senleyim, sen de benle...

Benden sana en güzel duygularımla bir hediye;

Birçok oda vardır.

Bu odalarda her kimle kalırsan,

Hayatın onunkine eklenir.