Luna

belki benim yüzümden

Olmasam da olurmuş gibi geldi hep. Gerçekten olmasam da olurmuş biliyor musunuz, bu his koca bir hayat çaldı benden.

onda yaşamak istediğim bir hikaye var.

Sarılsa tüm dertlerim gidecekmiş gibi

Küçükken aylar öncesinden gün gün sayıp beklerdim doğum günümü. Şimdi çok az bir zaman kalmış ve ben daha yeni farkına vardım bunun. Hatırlayacak bile kimse yok etrafımda. Bazen varlığımın hatırlanmaya, kutlanmaya bile değmeyişi koymuyor değil. Kendimle barışık ve kendimi seven biriyim fakat artık her konuda kendime yetmeye çalışmaktan da yorulmadım değil. Hiçbir zaman büyümüş hissetmeyeceğimi düşünerek girdiğim sonrasında da bunun zorunluluğunu sonuna kadar hissettiğim bir yaştın. Seni seviyorum ve kalbinden öpüyorum 18. yaşım. Her konuda elinden gelenin en iyisini yaptın💙

saygı duyduğun için karşılık vermeyişini eziklik olarak görüp daha çok ezmeye çalışan insanlar ne alaka

kalbini paramparça ettiğiniz insanın ahı bir gün sizi bulmaz mı sanıyordunuz?

Bu senenin başlangıcında hayatımın bu noktaya geleceğini asla ama asla tahmin edemezdim. Yeni insanlarla tanışabilme düşüncesi bile çok uzaktı bana. "hiç bilmediğin masalarda senin için ayrılmış sandalyeler var" gibi bir söz vardı, bu sözü her gördüğümde geleceğimi hep merak ederim. Bu sene hayatıma bir sürü insan girdi ve hepsi teker teker çıktı. Bu seneye başladığım Su'yum ama asla aynı kişi değilim. Şu anki Su olabilmek geçen sene benim için çok zordu, "ben" gibi davranma düşüncesi çok uzak bir düşünceydi.. En mükemmel sene miydi, hayır. Ama bu seneyi bana her ne kadar acı çektirse de nefretle hatırlamayacağım. Çünkü bana "ben" olabilmeyi öğretti. İlk defa hayatım kötü bir noktada olsa dahi hayata gülümseyip kendi başıma da mutlu olabileceğimi öğrendim, bu benim için inanılmaz bir şey. 2026'da bu mutluluğu çok daha fazla yaşamak dileğiyle... Hayallerimi gerçekleştirebildiğim bir yıl olsun💙