Mavi Kanatlı Adam

fall in love

Bir kitapta okumuştum “istediğin kadar taşı sula, taş büyümez.” Bu cümle senden vazgeçme eşiğim oldu.

Hayatıma kendi kendine girdi, kaçtığım sözleri verip beni korktuğum şeylere inandırdı ve sonra hiçbir şey olmamış gibi gitti. Sadece izledim.

Hiç aklımda olmayan güzel şeyleri aklıma soktu. İnandım ve güvendim kaçamadım bile inanmasam, kaçsam onu üzerdim. Nasıl üzebilirdim ki onu.

Sonra sevdim. Kendisini çok güzel sevdirdi. Görseniz siz de çok severdiniz onu o haliyle. Kaçmam inanmamam imkansızdı. Kitaplardaki gibiydi.

İlk kez bir insan beni gerçekten seviyordu, ilk kez varlığım birisini mutlu ediyordu. Birisini mutlu ettiğime inanıp mutlu oluyordum.

Tanıdığım en iyi insandı benim için. abartısız hem de. Bir insan bu kadar iyi bu kadar mükemmel olamaz diye şaşırırdım. Melek gibiydi.

Sonra bir klasik olarak gitti. O kadar ani ve o kadar basit bir sebeplerden oldu ki bu. Kendisi gelmişti ve gidiyordu. Çok saçmaydı. Saçma.

Tamam her ilişki bitebilir arkadaşlıklar bile sonsuza dek sürmez. Ama en azından bazı sonlar bazı şeyleri hak ederler. Anılar hak eder.

Altı ay olmuş tam neredeyse. Hiç yaşamamışım gibi davrandı bana. Benden sonra kurtuldum mutlu oldum moduna girdi. Kazanç olarak gördü bunu.

Ben sadece köşeme çekilip sadece özledim ve üzüldüm. Mahvoldum. Onun kazancı benim mahvoluşum oldu. Bir insanın değişimini izledim resmen.

Merak bile etmedi beni. Onu üzemezdim ki ben. Bir kere bile üzmedim üzmek istemedim. Altı aydır hayalini bile üzmedim yanımdaki. Çok koydu.

Benden sonra değişmesi, beni terk etmesini kazanç olarak görmesi çok koydu. Aylarca o bu değil diye kendime kızardım kendimle savaşırdım.

Düşünsenize her gece acı çekiyorsunuz mahvolmuşsunuz arkada bırakılmışsınız ama onun için bunlar kazanç. İnsana en çok koyacak hareket bu.

Bu yüzden artık kimseye inanmak istemiyorum. Beni üzen kimseyi affetmek istemiyorum. Canım çok yandı hiç yanmadığı kadar yandı bu süreçte.

Günümüzde arkadaşlıklar dostluklar ilişkiler bir engel kadar uzak. Kimseyi aylar yıllar geçse de tanıyamıyorsunuz. İnanmayın kimseye.

Acınız ve üzüntünüz başkasının kazancı ve egosu olur bu devirde. Birer profilden ibaretsiniz sadece. Sıkılınca silinecek bir profilsiniz.

Gidin dizi ve film karakterlerine falan aşık olun en azından hayal kırıklığına uğramazsınız canınızı yakmaz uzaktan seversiniz sadece.

Benim acımdan mutluluk çıkaran bir insanı sevmek istemiyorum artık. Umarım kırdığın bu kalbim senin yüreğini çizer bir gün. Umarım anlarsın.

Hiç olmadığım kadar nefretle doluyum. Darth vader gibi sağı solu kesesim var. Şöyle bir gezegen falan yok etsem ancak rahatlarım.

Bundan sonra bana saygı göstermeyen kimseye saygı yok. Düşmanım olanın düşmanıyım. Yok öyle beleş sevgi kalbimi kıranın canını yakarım artık.

Cebimde altı ay bana yazdığı mektupla gezdim birlikte geçtiğimiz her sokaktan her mekandan. Filmlerde olsa hayran olurlar ama gerçekte takmıyorlar.

Sonuç: ayrılık sonrası tamamen bambaşka bir karakter ve kişilik. Bambaşka bir insan tipi. Kocaman bir hayal kırıklığı. İyi kandırıldık.