Mavirane

Hikayeler uydur dur, masallara kinlenerek

Yazık, acınası, yalanlar her zamanlar

And baby, stay where you're.

But I won't come to you.

Değer biçiyorlar fütursuzca.

Öldükten sonra,

Zor ve gaddar olsa bile, bazen sahip olduğumuz çok fazla şey vardır. Mesela bir ruh.

Anlatamazsın çünkü her zihnin tanımı farklıdır.

Yapbozun tamamlanamaması korkunç değildir, parçaları yanlış yerine yerleştirdiğimizin farkına varamamamız korkunçtur.

Üzgünüm, özür dilerim.

Üstelik böyle bir dünyada kalbimi ve akıl sağlığımı korumak zorundayım.

Vakitlere ihtiyacım var.

Tükenmişlik sendromu ve depresyon arasındaki o köprüdeyken, kimsenin vakti yoktu. Üstelik anlamamışlarken, yalnızca mavi ve yağmur benimle oldu. Benimle kalan yine bendim. Oturdum, uyudum, şarkılar dinledim, sonra kalbim ağırlaştı, sesi daha da duyulur oldu. Olur olmadık zamanlarda hayatın akışı ile arama girdi, bağlarımı kopardım.

Bunlarla kalmayı öğrendim, yalnız değilim, kendi kendimleyim.

Aşamadığım bir alışkanlık, kendi vakitlerimi korumak. Aşmak da istemiyorum. Kendi vakitlerimde hiç bir kalbi yaklaştıramam kendime.

Biraz suçlayıcı olacak lâkin buna neden olan ben değilim.

Ben fazla mı hızlıyım?

İyi zamanları aştım da,