Black ♠ Medusa!!

Να μην κοιτάτε και σας εντυπωσιάζουν μόνο τα πτυχία... να σας ενδιαφέρει περισσότερο πως είναι στην καθημερινότητα... αν του κόβει για τα απλά πράγματα και αν μπορεί να ανταπεξέλθει... δυστυχώς τα πτυχία δεν έχουν καμια σχέση με αυτό... να μην ζουν σε άλλον κόσμο αλλα στον ίδιο με εσάς, και να έχουν παρόμοιες ανάγκες και προτεραιότητες με εσάς... αλλιώς ειναι εγγυημένο οτι δεν θα υπάρξει μέλλον, και ισα ισα απο κάποια στιγμή και μετά θα υπάρχουν μονο τσακωμοι και γκρίνια...

μερικές φορές δεν θες να έχεις δίκιο.. θες απλά να γίνεται αυτό που πρέπει και έχει κανονιστεί να γίνει .. δεν μπορείς να τα έχεις όλα εσύ στο μυαλό σου και δεν πρέπει κιόλας.. η συγκατοίκηση είναι να έχουν ευθύνη και οι δυο, όχι μόνο ο ένας.. όχι μόνο ο ένας να οργανώνει και να σχεδιάζει και ο άλλος απλά να ακολουθεί, αμα και όταν μπορεί.. αυτό δεν είναι συγκατοίκηση.. και μετά απορούν κιόλας γιατί δεν πετυχαίνει η συγκατοίκηση και τι κάνουν λάθος εφόσον όταν τους λες κάτι το κάνουν.. το θέμα δεν είναι να τους το πεις, να το έχεις εσυ στο μυαλό σου, το θέμα είναι να το κάνει ο άλλος από μόνος του.. να σκεφτεί τι ανάγκες υπάρχουν κι να δράσει, και όχι να περιμένει από εσένα.. πολύ απλά αν εσύ δεν σκεφτείς κάτι δεν θα γίνει τότε...

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αν ενας άντρας μεσα στη σχέση κανει δουλειές του σπιτιού θεωρείται κάτι το σπουδαίο και οτι βοηθάει και οτι ενδιαφέρεται και πρέπει να του δώσουμε συγχαρητήρια.. ενώ οταν τα κάνει αυτα μια γυναίκα (μαζί με την εργασία της) ειναι το standard και το αναμενόμενο.. δηλαδή ο άντρας δεν μένει στο σπίτι?? και γιατί ακριβώς του άντρα η συνεισφορά είναι βοήθεια και της γυναίκας το αναμενόμενο?? που ζούμε?? στο 1800?? δυστυχώς αυτή η αντίληψη οσα χρόνια και αν περάσουν δύσκολα θα αλλάξει.. η γυναίκα κρατάει το σπίτι.. ο άντρας διακοσμητικός σε όλο αυτό...

Αλλάζει ο άλλος συμπεριφορά για μια μέρα και έχει το θράσος να στην πει που δεν το είδες και δεν το παρατήρησες και δεν το εκτιμάς.. τις 10 προηγούμενες που ήταν στον κόσμο του και νοιαζόταν μόνο για τον εαυτό του , δεν πειράζει, δεν παίζει ρόλο... επειδή αλλαξε για μέρα εσυ πρέπει να τα ξεχάσεις ολα, και να τα αναθεωρήσεις ολα και να είσαι και ευχαριστημένη... ναι ναι εσυ εισαι η παράλογη... μμμμχχχχ

Κάποιοι έχουν μπερδέψει το τι είναι η συμβίωση.. δεν σημαίνει κάνω ότι θέλω και πρέπει ο άλλος να είναι εντάξει με αυτό.. πρέπει να υπάρχει μια κοινή γραμμή σε κάποια βασικά πράγματα, ούτε μόνο οπως το θέλει ο ένας ούτε μόνο οπως το θέλει ο άλλος.. κάποια πράγματα πρέπει να είναι δεδομένα, όπως οι δουλειές του σπιτιού.. οχι ο ένας να σκοτώνεται (για τα βασικά) και ο αλλος να έχει τον προσωπικό του χρόνο και αααααν βρει χρόνο να ασχολείται.. αυτό δεν λέγεται συμβίωση.. αυτό είναι ο ορισμός της εσωτερικής όπου κρατάει όλο το σπίτι, συν την εργασία της, συν τον προσωπικό της χρόνο, όσος και αν απομένει... δεν καταλαβαίνω καν πως κάποιοι άνθρωποι θεωρούν οτι αυτο ειναι οκ και αποδεκτό και το ψάχνουν σε μια σχέση.. μετά όμως απορούν γιατί όλες τους οι σχέσεις δεν έχουν στεριώσει.. μμμμχχχ

Σκέφτεσαι 1η του μηνα, ας είμαι πιο χαλαρή, ας μην δίνω τόση σημασία, ας κάνω την 1η του μήνα ωραία μέρα μπας και ακολουθήσει έτσι όλος ο μήνας.. και είναι ο άλλος σαν να το καταλαβαίνει και να βάζει στόχο τι να κάνει γιατί να σε κάνει πάλι να βγεις εκτός εαυτού και να φανείς ο κακος της παρέας.. ε και εκεί διαπιστώνεις για ακόμη μια φορά πόσο λάθος είναι όλο αυτό.. δεν θα έπρεπε με τίποτα να είναι έτσι μια σχέση.. ναι προφανώς και θα υπάρχουν εντάσεις, αλλά να υπάρχουν και στιγμές χαλαρότητας.. ξέρεις πολύ καλά οτι οταν δεν υπάρχουν δεν είναι καλό.. θες να φύγεις αλλά δεν μπορείς.. σε κρατάνε πολλά.. και περισσότερο οι δεύτερες σκέψεις...

Δυστυχώς κάποιοι άντρες δεν μεγαλώνουν ποτέ.. δεν ξεκινάνε μια συγκατοίκηση επι ίσης όροις, απλά ψάχνουν μια διέξοδο να φύγουν απ την μαμά τους και το πατρικό τους και να πάνε σε ένα άλλο σπίτι όπου θα τους φροντίζει κάποια άλλη.. ψάχνουν μια νέα μαμά.. και δεν ντρέπονται καν γι αυτό.. φυσικά και δεν το παραδέχονται, κρύβονται πίσω απο ενα σορό δικαιολογίες και μαλακιες και θεωρούν οτι το άλλο άτομο δεν θα το καταλάβει... και αν τολμήσεις να τους πεις και κάτι, το γυρνάνε αμέσως στην επίθεση ή χειρότερα στις τύψεις οτι δεν τους καταλαβαίνεις.. και μην τυχόν και έχουν το μεγαλύτερο εισόδημα στο σπίτι, τότε αυτό είναι η τέλεια εξήγηση μέσα τους για οποιαδήποτε αδιαφορία.. φυσικά ούτε κ αυτο το παραδέχονται, αλλά ο τρόπος που φέρονται είναι ξεκάθαρος... και οταν πλεον βάζεις τελεσίγραφο τότε έρχονται με την ουρά στα σκέλια να σου πουν να το συζητήσετε, και τότε εσύ καλα θα κάνεις να πεις οτι απο λόγια εχεις χορτάσει, οι πράξεις είναι αυτές που θέλεις και περιμένεις...