♠️

İçinde kopan fırtınaları yaz günü esen tuzlu bir meltem gibi hissettirmekmiş benimki. Kayboluşunun üzerini kahkalar ile örtmek, her kahkahaya bir gözyaşı sığdırmakmış.

Kaybolmuş gibisin. Şimdi tutunduğun dalının kırıldığı o uçurumda savrulurken yaşadığın şeyi çok yakından tanıyorsun. Ellerinde taşıdığın toprağın içinde kalan o son umudun kırıntıları olduğunu biliyorsun. Savruluyorsun nereye olduğunu bilmeden. Rüzgar hangi yöne eserse oraya gidiyorsun. Kim olduğunu unutmuşsun, neler yapman gerektiğini, nasıl biri olman gerektiğini unutmuşsun sen. Ordan oraya savrulurken beklediğin tek şey bir elin sana uzanması ise kimsenin senin için kendini uçurumdan aşağı atmayacağını hatırla. Umut ya sensindir ya da hiç.

Delinin teki diyorlar genelde "

Benim içimde kaç kişi var ben bile bilmiyorum.

Keşke uyuyup uyansam ve her şey birer kabus olarak kalsa.

En son 16 yaşındaydım sadece okuyarak yaşıyordum. Sonra bir şeyler oldu. Neler oldu bende çözemedim. 22 oldum. Şimdi ise sadece yaşıyorum.

Kendimi büyütmeyi öğrendim. Düştükçe kalkmama gerek olmadığını, bazen düştüğün yerin gideceğin yerden çok daha iyi olduğunu öğrendim. Bazı insanlar için ne kadar çabalarsan çabala hep aynı kalacağını öğrendim. Bazen kendime yapacağım en büyük iyiliğin gitmek olduğunu öğrendim.

Mutluluğu tanırsın mutsuzluğu bana sor. "

Güneş görmeye tahammülüm yok. Odamın perdeleri siyah. Gündüz dışarı çıkamam, çıksam bile hemen eve dönecek bahaneler ararım. Baharı sevmem alerjiler, hastalıklar demek bahar. Aslına bakarsanız neşeli ve enerji dolu insanlara çok imrenirim ama çoğu zaman surat asarım. Bu yüzden çok az arkadaşım olur. Benim hayatım bir tık gridir. Siyah olmayı başaramadı, beyaz olmaya yeltenmedi.

Güzelliğine aldanıp kopardığın çiçeğin katili sensin.

Dümdüz mutsuzum.

Ben bu gecelerde böyle kalmazdım"

Ne kadar heves o kadar kırgınlık.

İyi olmayı çok denedim. Yolumdan sapmamayı, hep doğruya ilerlemeyi ama şunu gördüm hayatın kendisi kötülük doluyken iyi olup kazanmayı bekleyemezsin. Ben durursam şeytan durmaz.