▲ Eray ama mutsuz .▲

galiba olmuyor. beceremiyorum bazı şeyleri. içimdeki o berbat his geçmiyor. geçiremiyorum. her güne yeni bir umutla başlayıp her gece başımı yastığa koyunca aynı durum yüzünden göz yaşı akıtıyorum yastık kılıfına. biraz can yakıyor. aynı yerde gün saymaktan başka yaptığım bir şey yok. beklemiyorum onu. onunda beni beklediği yok.  tek istediğim anılarımızın olmasıydı, ama olmadı. anı bile olamadık hayatlarımızda. onu düşününce tattırdığı güzel duygular yerine ”seni sevmedim” deyip gittiği akşam geliyor aklıma. onun için şiir yazdığım gecelerde o bir başkasını düşünüp uyuyor. bunun ne kadar adil olduğunu soruyorum kendime. yanımda olduğu zaman, ellerimi koyacak yer bulamayıp adımlarımı yanlış attığım günlerde aramızda olan kilometreler geliyor aklıma. kalbim sıkışıyor. garip hissediyorum. çok garip ve kocaman bir boşluk, üstelik bu hisle uyunmuyor hiç bir şekilde. güneş doğup sabah olunca da kalkılmıyor. hislerim yok. canımın acısını hissetmiyorum. derin derin düşünüyorum bazen.hangi yana koşayım? eksik hissettiğimde nasıl tam edeyim her şeyi?  nasıl düzene sokayım hayatımı? çok uzaklara kaçmamak için nasıl tutayım kendimi? bir sigara bitiyor diğeri yanıyor çoğu zaman. hayatımda sadece sigara yakışlarımın sonu gelmiyor, kötü bir rüya gibi. uyanırsam geçecek ama ben uykuya bile dalmamış gibi hissediyorum. 

bu acıyla ölünmüyor.