Lunara🌙

Uzun bir zamandır her şeyi gözardı ederek yaşıyorum.Çaba sarf etmeden,gizleyerek yok sayarak.O kadar çok yok saydım ki artık nerde ne olduğunu ben de bilmiyorum.İçimde çok büyük bir boşluk var ama göremiyorum. Aklımı kaçıracağımı zannettim ama o da olmadı. Hiçbir şey olmadı.Hiçbir şeyim kalmadı.Kendim her şeyden o kadar kaçtım ki dönüş yolumu bulamıyorum.Göz yaşlarımı kendimden bile o kadar uzun zamandır saklıyorum ki onları da göremiyorum. Çok ihtiyacım var sakin huzurlu bir nefes almaya gücüm yetmiyor artık. Acı da kesmiyor. O kadar muhtacım ki bazı şeylere.

Mutluluğun ne kısa sürdü be kızım. Yıllarca emek emek dokuğun,her şeyiyle başa çıktığın sonunda evet oldu biraz daha yolunda her şey dediğin noktada nasıl da güzel yıkıldın. Hani noldu ? Yeniden toplardın yeniden örerdin duvarları. Nerde bahçen,nerde duvarın nerde ruhun? Nerede bıraktın kaldıramadığın yaktığın molozların arasında mı kaldı yoksa hiç mi var edemedin? Gerçekten ne yaptın şu güne kadar. Kimsin sen K. Nesin? Noldu sana neden seni artık tanıyamıyorum. Gözlerim bana neden yabancı?

(k.k)

Gözlerimden zehir yüreğimden yâr akarken nefesim toprağa karıştı.