Kilka westchnień

Upadły anioł w mieście grzechu nie ma lekko,

Byłeś w przeróżnych miejscach, nie zawrócisz rzeki,

Odwieczne pytanie co jest cięższe, twoje grzechy czy powieki,

Wbrew temu co mówią sam czas nie leczy ran,

Możesz zrobić to sam, odłóż plecak, odłóż resztę żalu,

Rozpal w swym kominku, przestań chcieć od razu,

Wiem ze twa cierpliwość nie jest mocną stroną,

Poza demonami, twoje marzenia cię gonią,

Wiem że miałeś ciężko, i przeszedłeś sporo,

Pseudo obojętność była twoją zbroją, była twoją bronią,

Płyniesz machając tak mocno, boisz się zatonąć,

Nie pozwól by ocean smutku był wiekszy od ziem po których stąpasz,

Nie pozwól by tak łatwo zniszczyło cię to co kochasz,

Może to nie ta osoba, może źle dobraleś słowa,

Może nie ten czas, nie ten dzień i nie ta droga

Może źle marzyłeś i nie o tych dłoniach,

Może to nie kołdry plaży tylko kołdry nieba,

Może to nie żal przemawia tylko ulga w trzewiach,

Zachowaj wdzięczność, i stąpaj lekko,

Wciąż masz dziś i jutro, odłóż na bok przeszłość, Znacznie dalej idąc zajdziesz aniżeli biegnąc,

Stanowisz coś więcej niż te kości krew i mięso,

Jesteś tym co czujesz, tym co myślisz i w co wierzysz.

𝒔𝒕𝒖𝒅𝒊𝒆𝒔 𝒐𝒇 𝒕𝒉𝒆 𝒎𝒂𝒄𝒂𝒃𝒓𝒆.