A Loud Introvert

seeing my lady wearing this smile? priceless.

naisip ko, gagawin ko siyang entrance song pag pumapasok na si bebeh ko ng simbahan pag ikakasa na kami. it perfectly describes her to me.

so ladies and gentlemen, my entrance song for my bebeh on our wedding day:

http://youtu.be/11KD3gN6Bus

1897 Mayo 1

Mahal kong Oryang,

Mali ka. Hindi kita nakasalubong upang sa dulo ng kalsada, ako ay liliko sa kanan at ikaw sa kaliwa. Sapagkat saan man tayo dalhin ng ating pakikibaka, ikaw lang ang aking itatangi at makailang ulit na ihaharap sa pulang bandila. Hindi tayo nagpalitan ng mga kwento upang sa pinakahuling tuldok ng pangungusap, ang karugtong ay alingawngaw ng katahimikan. Walang pagod kitang aawitan ng imnong pambayan, Oryang. Hindi kailanman ako mauubusan ng salita upang maialay sa iyo bilang mga tula. Maging ang bulong at buntung-hininga’y magpapahayag ng pagsinta sa tulad mong umiibig din sa bansa. Hindi tayo sabay na tumawa, nagkatinginan, at tumawa pa nang mas malakas, upang sa paghupa ng halakhak ay may butil ng luha na mamimintana sa ating mga mata. Loobin man ng Maykapal na pansamantala tayong magkawalay, tandaan mong ang halakhak at sigaw ng ating mga kasamahan ay sa akin rin. Hindi ka dapat masabik sa akin sapagkat ako’y mananatili sa iyong piling. Hindi kita niyakap nang ilang ulit upang sa pagkalas ng mga braso ko sayo ay maramdaman mong iniiwan kita. Habambuhay akong magiging tapat sa ating panata, Oryang. Kapara ng binitawan kong sumpa sa ngalan ng bayan, tayo’y mananatiling katipun, kawal, at bayani ng ating pagmamahalan. Hindi tayo bumuo ng mga alaala sa umaga, tanghali at gabi upang sa muli mong paggising ay maisip mong hindi tayo nagkasama sa pakikidigma. Hindi ko man hawak ang bukas, nais kong tanganan mo ang aking pangako na ilang ulit kong pipiliing mabuhay at pumanaw upang patunayan sa iyong mali ka. At kung magkataong ako’y paharapin sa ating anak na si Andres, buo ang loob kong haharap sa kanya at sasabihin ko sa kanyang mali ka. Hindi ako bumati sa simula upang sa huli ay magpaalam.

kung akala mo nakalimutan ko na....

HAPPY IIX MONTHSARY BEBEH KO! 

masaya ako ngayon palagi. since nung dumating siya sa buhay ko, palagi na lang akong masaya. sana pati siya masaya din. pero alam mo kung anung meron ngayon? hihihihi!

we just turned:

happy monthsary! sa susunod, hindi na monthsary bibilangin naten! 

nung makita kita sa facebook feed ni cynthia, nasabi ko sa sarili ko na crush na kita.

hindi ko alam kung pede or posible mangyari yung ganun.

until hinayaan ni papa God na iguide niya ko at gumawa siya ng way para makilala kita magkita tayo.

pero isa lang masisigurado ko, kung hindi ka dumating sakin, ako ang pupunta sayo.

ganda no? hihihi!

so surreal, so unexpected. after attending jelai's party, we're too serious on the jeep. it seems that you are thinking something, me, leaving thinking aloud me ginawa ba kong kasalanan? moving on. you are sms-ing neah and friends to tell that we have already rode a jeep going home. nakarating tayo ng crossing then lakad, sakay trike. usual stuff. upon riding trike, holding your bag and looking outside the trike, you asked me something. at first, i was so afraid kung anung itatanung mo. attentive den ako kase baka anu ung sasabihin mo. so, i just listen to you. first question was: what if, sagutin na kita ngayon? so ako naman, sagot ko lang was ikaw. its your decision. (medyo nagulat ako at the same time,bumilis tibok ng puso ko) second question was: kung sagutin na kita ngayon? so sabi ko sa sarili ko, are you serious? nagbibiro ka ba talaga or what? so ako naman tumingin lang ako sayo. you were smiling. *my heart melts* the third isnt question anymore. its a statement. sagutin na kita ngayon.YES. so ako naman. tumingin muna sa labas kase napansin ko na medyo maliit pala ung trike then napa WAIT! WHAT? so pabilis ng pabilis takbo ng isip at puso ko. isa pa, mabilis din ang takbo ni manong trike. so talagang thrill. first time. so pinaulit ko sayo. nasabi ko, seryoso ka? sabay dumating tayo sa inyo. nagawa ko na lang was, hinila ka and blurted out: we need to talk. NOW! wendys.

sabay ask saken ng ok ka lang? so ayun, lumipad na isip ko. bumilis tibok ng puso ko. umurong dila ko. andaming tumakbo sa isip ko. FAST FORWARD LAHAT! ganon.

upon reaching wendys, napa restroom ako. naghilamos. tapping, slapping my face. am i dreaming? lumabas ng restroom, bumalik sa table naten, i've asked you kung meron kang gustong kainin. you just looked at me and me, lumilipad ulet isip ko. umorder at iniwan ka dun sa table. basta. ewan.  pabalik ng table. umupo. cleared again the questions and statement you told me that night. cant say any words. its just, speechless. umurong literal dila ko. hindi ko alam kung bakit. first time nangyari. hindi ko ren alam kung bakit ganon. gusto kong hilahin ung dila ko para me lumabas na words. pero wala. ganun pala ung feeling ng pipi na may gustong sabihin. para akong bata na nagbababy talk. baby talks. you asked me again if i am okay. i told you just okay. type words into my fone.  sorry. just speechless.

yan. yan lang natanong ko. ewan. basta until now. nawawala pa den ako. 

kung anu pa man. kakakilig ka. kainis.

tinanung mo lang ako.  what if kung sagutin na kita ngayon? kung sagutin na kita ngayon? sagutin na kita ngayon.