Dit semester volg ik twee vakken: 'atelier' van jaar 3 en '3D' van jaar 2. Die wil ik graag samenvoegen, zodat ik langer de tijd heb om echt de diepte in te gaan. Ik wil me richten op het materiaal metaal, en experimenteren met 3D sculpturen, zowel digitaal als met materialen als piepschuim en klei.

Metaal is nieuw voor mij. Dat maakt het spannend. Het is hard, zwaar, robuust en eigenlijk best agressief. En juist daarom trekt het me aan. Ik wil het materiaal leren kennen, ermee worstelen en uiteindelijk de baas worden over iets wat eerst onbuigzaam lijkt. Dat voelt krachtig. Als een soort overwinning.

Wat ik ook interessant vind: metaal heeft een industriële, strakke uitstraling. En dat staat compleet tegenover wat ik normaal mooi vind; roze, glitter, speels, zacht, schattig. Die botsing tussen stijlen wil ik opzoeken, omdat ik hou van contrast en wrijving. Het voelt als iets wat echt bij mij past.

Waar ik mijn inspiratie vandaan haal

Ik duik dit semester in mijn eigen herinneringen. Vooral in de sfeer van de jaren '90 en vroege 2000s. Dat is de tijd waarin ik ben opgegroeid. Denk aan glitterschoenen, bloemenlampen, Hello Kitty-dekbedden, overload aan decoratie. Dat alles voelde magisch toen, maar het is ook heel snel voorbijgegaan.

Nu ik 30 ben, merk ik dat ik soms terugverlang naar die tijd. Niet per se omdat ik terug wil naar toen, maar omdat het iets in mij wakker maakt. Iets zachts. Iets vrolijks. Iets wat ik soms kwijt ben in het nu.

Maar het kind in mij is nooit écht weg geweest. Wat ik heb teruggevonden, is het spelen. Niet letterlijk met speelgoed, maar in mijn manier van maken en kijken. Spelen is experimenteren. Nieuwsgierig blijven. Dingen proberen, ook als je niet weet waar het naartoe gaat. En daar zit kracht in.

Wat ik wil maken en laten zien

Ik wil werken maken die laten zien hoe ik nu naar de wereld kijk: als een speelveld. Niet letterlijk een speeltuin, maar een plek waar ruimte is voor vrijheid, spontaniteit, verwondering en humor. Een dansend groepje mensen bij zonsondergang. Een klas die een energizer doet. Gewoon, momenten waarop alles even klopt en je even mag zijn.

3D vakevaluatie

Ik heb de lessen 3D als erg leerzaam ervaren. Binnen dit vak werd ik uitgedaagd om buiten mijn comfortzone te werken, namelijk met 3D, haha. Wat ik erg waardeerde, was de vrijheid die ik kreeg om me te verdiepen in iets wat ik écht interessant vond. De opdrachten waren breed te interpreteren, wat veel ruimte gaf voor eigen invulling. Soms was er misschien wat weinig tijd om echt te experimenteren en opnieuw te beginnen met iets anders. Dat experimenteren vind ik juist belangrijk bij 3D, omdat je zo materiaalkennis opdoet. Daarom heb ik zelf extra tijd genomen om na de lessen langer op de academie te blijven en te werken aan mijn experimenten.

De begeleiding werkte voor mij goed, juist vanwege de vrijheid die ik kreeg. De werkbesprekingen had ik persoonlijk minder nodig; die haalden me soms uit mijn flow of duurden gewoon lang. Ik denk dat een andere vorm van werkbespreking beter bij mij past, bijvoorbeeld in de vorm van een ‘huiswerkopdracht’. Dan zou de opdracht kunnen zijn om minimaal twee klasgenoten op te zoeken, samen te sparren of hulp te vragen, en vervolgens een korte reflectie hierover te delen in de werkbespreking. Naar mijn idee leer je dan veel meer over elkaars werk dan wanneer je alleen luistert naar wat iemand vertelt of gedaan heeft. Soms is het juist waardevol om even verplicht met elkaar in gesprek te gaan en zonder docent diepgaander naar elkaars proces te kijken. Zo had ik hele fijne en inhoudelijke gesprekken met Lisa; we waren goed op de hoogte van elkaars proces, terwijl onze werken en werkwijzen totaal niet op elkaar leken. Daar heb ik echt veel van geleerd.

Verder heb ik weinig aan te merken op de lessen 3D. Ik vond het een leuk vak waarin ik écht veel heb kunnen leren en proberen. Dat is mede te danken aan Lot, Marco, Lara, Axel en mijn tweedejaars klasgenoten. Misschien dat mijn klasgenoten soms wat meer sturing nodig hadden, omdat ik als derdejaars al bepaalde processen heb doorlopen. Maar dat hoeft voor mij niet per se te veranderen binnen 3D. Ik denk juist dat studenten moeten leren omgaan met vrijheid en dat ze hun eigen inspiratie moeten leren aansturen. Wel zou er, zoals ik eerder aangaf, een andere vorm van gezamenlijke reflectie of inspiratie delen georganiseerd kunnen worden, los van de docent maar mét elkaar.

Reflectie

Als kunstenaar heb ik in 3D de ruimte gekregen om te experimenteren met zowel concept als materiaal. Ik heb mezelf beter leren kennen via de materialen waarmee ik werkte. Dit semester koos ik bewust voor materialen die ik normaal gesproken zou vermijden: metaal en Acrylic One. Aan het begin van het semester zat ik in een vrij zware periode, maar ik ben trots dat ik mezelf heb weten te herpakken. Ik was ontzettend blij dat ik uiteindelijk de energie weer terugvond om te doen wat ik het liefst doe: werken met zware materialen zoals metaal en experimenteren met Acrylic One.

Tijdens dit proces realiseerde ik me dat ik niet alleen een 2D-kunstenaar ben. Ik vind het juist inspirerend om mijn 2D werk te vertalen naar een object dat vanuit verschillende perspectieven te bekijken is. Dat is iets wat ik altijd al belangrijk heb gevonden: dat mijn werk te benaderen is vanuit meerdere hoogtes, hoeken en richtingen. Met 3D is dat gelukt. Het was echter geen makkelijk proces. Werken met harde materialen betekende ook omgaan met hun eigen ‘flow’, die niet altijd aansloot bij mijn snelle manier van werken. Mijn proces is vaak impulsief, direct en soms vluchtig. De experimenten in 3D dwongen me om regelmatig een stap terug te doen en bewuster naar mijn keuzes te kijken. Metaal is hard en direct, maar vraagt tegelijkertijd om aandacht en precisie en dat heb ik echt van dit materiaal geleerd.

Vandaag heel druk bezig geweest met de (bijna) laatste aanpassingen voor mijn beeldende werken. Het hartje en de lolly worden dit weekend afgemaakt op de werkplaats, samen met de 3D Blender illustratie / animatie.

Vandaag heb ik inkopen gedaan voor de finishing touches. Zo zijn bekertjes, oranje en blauwe spanbanden en metalen tiewraps. De lolly is intensief ingesmeerd met de laatste lagen A1. De volgende stappen zijn schuren en verven!

Tijdens deze uren heb ik veel aandacht besteed aan experiment met het 'finetunen' van sculpturen. Ik heb de totem opnieuw in kleur gespoten, elementen toegevoegd aan de grote vaas en met veel materialen geprobeerd te combineren. Helaas heb ik van 'mislukkingen' geen foto's gemaakt, omdat ik heel snel ging met aanpassen.

Ook heb ik geprobeerd een patroon te branden in metaal. De uitkomst was super gaaf, maar het metaal verboog hierdoor, dus weet ik niet zeker of ik dit zal toepassen. Ook ben ik tot het besef gekomen dat de kleuren oranje, kobaltblauw, roze, zwart en zilver veel voorkomen in mijn werken en zet ik deze ook graag door in de volgende testronde.

Vandaag heb ik verder gewerkt aan het snoephartje, de lolly (folly) en had ik zin om een nieuw piepschuim object te maken. Helaas ging mijn snijdraad halverwege kapot, dus moet de piepschuim bloem nog even wachten. De stok van de lolly heb ik verstevigd met gipsverband, leek mij een goed idee. Hier overheen komen dikkere lagen Acrylic one en daarna word de lollypop geverfd. Het snoephartje heeft nog niet de juiste structuur. De korrel is te grof, dus moet ik deze nogmaals met dikkere lagen opvullen.