Doe je mee?

Column: Guido van Reijen, uw golfspecialist voor Ierland

Als een van de weinige airlines heeft Easyjet een groepsboeking afdeling voor boekingen van +15 personen. Er zitten mensen waarmee je kunt bellen en mailen. Ideaal. Je moet de vluchtprijs wel direct aftikken, maar de namen hoef je pas 3 dagen voor vertrek door te geven.

De Stichting I. uit Amsterdam boekt jaarlijks met een grote groep een golf- & congresreis naar Ierland bij me. Het werd een geweldige reis. Bij de evaluatie bleek er alleen  één smetje te zijn: de heen en terugreis met Easyjet…... Heen een forse vertraging waarover op de luchthaven slecht was gecommuniceerd. En op de terugreis waren bij het inchecken 2 boarding passen op dezelfde naam en met hetzelfde stoelnummer uitgegeven. Met als gevolg dat, zonder tussenkomst van de captain, uitgerekend de groepsleider van de vlucht was gegooid.

Inmiddels kende ik een aantal mensen van de groepsafdeling bij naam. Kyle, een opgewekte jongen met een nogal feminiene intonatie was daarbij mijn favoriet. Dus zette ik mijn klacht dus op de mail naar Kyle. Een week ging voorbij. Na nog een week besloot ik maar eens te bellen. Ik kreeg Nusfah aan de lijn: Kyle was ‘unfortunately not available’. Ik verwees naar mijn mail van 11 juni. Nusfah wist me te melden dat de mail al was beantwoord. Er stonden namelijk geen onbeantwoorde mails meer in de ‘queue’. Ik overtuigde haar dat dit niet het geval was. Dan moest het zo zijn dat mijn mail gewoon niet bij de afdeling was aangekomen. Na een zoektocht op mailadres en datum kwam de bewuste mail toch tevoorschijn. Inmiddels zat ik al op de kast. Vervolgens ontspon zich de volgende conversatie: Nusfah: Hoe kan het dan dat de klant wel een goede boarding pass op de heenweg had? Ik: Omdat hij op de luchthaven een nieuwe boarding pass had gekregen. Nusfah: Hoe kwam hij daar dan aan? Ik: Die kreeg hij van een van jullie medewerkers bij het inchecken. Nusfah: Kunt u me dat uitleggen? Ik: Nusfah, heb je wel eens gevlogen?

Nusfah gaf toe dat ze dat nog nooit had gedaan, ze was zelfs nog nooit op een vliegveld geweest. Op mijn vraag of ze me wilde doorverbinden met iemand die dat wel eens was geweest zei ze dat ik het toch echt met haar moest oplossen. Ik legde geïrriteerd uit dat ik niet van plan was om een aap te gaan leren klimmen. Daarop zette Nusfah me in de wacht. Vrij lang, zodat ik me begon af te vragen of deze uitdrukking over apen leren klimmen wel in het Engels bestond en of Nusfah in de tussentijd wellicht de anti racisme autoriteiten aan het inlichten was. Toen kwam ze terug met excuses en zei dat het nog wel even kon duren omdat ze het logboek van de betreffende vlucht aan het doorlichten was. ‘Please’ riep ik, niet doen, ‘Somebody just made a mistake!’ ‘Maar wat moet ik dan doen?’ zei Nusfah. ‘Stuur die meneer gewoon een mailtje dat het jullie spijt, zijn mail adres staat in mijn mail’. Dat deed ze, per omgaande. Keurig mailtje, klant tevreden.

Voor de klacht over de vertraging moest ik naar een ander ‘loket’ met een standaard formulier. Toen ik eindelijk de volledige namen van alle 30 passagiers had ingevuld verscheen de belofte dat er binnen 45 dagen contact met me op zou worden genomen.

column door: Hans Wognum, Personal Touch 4 Golf

Gastgericht werken op de golfbaan zit vaak in kleine dingen. Uiteraard een “open deur”. Hoe voor de hand liggend de meeste zaken ook mogen zijn, ze worden wel vaak vergeten.  Zelf moeten vragen naar een scorekaart, een menukaart, peper en zout… ja zelfs naar bestek met een warme maaltijd voor je op tafel. Het komt allemaal met regelmaat voor. In deze korte bijdrage staat de hark centraal. De bunkerhark.

Ik speelde een ronde op een golfbaan in het midden van het land. Mijn flightgenoten en ik waren regelmatig onfortuinlijk en speelden onze bal in een van de vele bunkers, die de baan rijk was. Met een flight voor je waar je de aansluiting op probeert te houden en een flight achter je, die datzelfde probeert, wil je elke vorm van vertraging voorkomen. Wanneer vertraging optreedt, krijg je dat soort van opgejaagde gevoel. Een gevoel, dat je op een plek van ontspanning niet wilt krijgen. Een bal in een bunker zorgt sowieso voor vertraging, want na het uit de bunker spelen, moet deze ook weer aangeharkt worden. Dat kan uiteraard gedaan worden door flightgenoten en soms is het handig om het even zelf te doen. Als zij bijvoorbeeld moeten zoeken naar hun eigen bal. Je neemt de hark mee naar de plek waar je de bunker in en uit gaat en legt hem vast klaar. Harken liggen vaak in houders om de steel schoon en droog te houden. Dat is fijn. Alleen… na het harken, moet de hark daar ook weer in terug. Dus teruglopen en terugplaatsen. Dat kost extra tijd, zorgt voor vertraging – hoe minimaal dat ook mag zijn – en daarmee ontstaat de kans op dat opgejaagde gevoel. Sommige houders kun je ook meenemen, maar met alle andere spullen, die je moet meenemen, is dat erg onhandig. Doet ook iets met je gevoel. Bovenop het gevoel, dat is ontstaan, omdat je in een bunker ligt. Op de golfbaan waar ik speelde, waren de bunkers voorzien van harken, die zelfdragend zijn (zie foto) Die neem je mee – net als elke andere hark – en laat je na gebruik lekker liggen op de plek waar de bunker bent uitgekomen. Kun je gelijk achter je golfbal aan. En dat is een heerlijk gevoel!

Uiteraard ben ik heel benieuwd naar jouw kijk hierop. Ik kijk uit naar jouw reactie op de LinkedGolf - LinkedIn groep!

LinkedGolf heeft dit jaar besloten een paar wedstrijden te organiseren, waarbij de deelnemers om skins spelen. Skins zijn eenheden die per hole of per 9 of 18 holes ronde worden ingezet door deelnemers. Je speelt tegen het hele veld en je hebt gedurende de ronde geen idee of en wat je gewonnen hebt. Dat wordt allemaal pas bij de prijsuitreiking duidelijk. En het is ook gewoon lekker geen stableford. Het zijn ook geen qualifying wedstrijden. We gaan spelen volgens de methode Ready Golf; dat betekent onder meer dat je beperkt zoektijd hebt om je bal te vinden en dat je moet slaan zodra je dat veilig en zonder anderen te hinderen kunt doen. De kosten per wedstrijd bedragen 100 Euro. Dat is inclusief greenfee, organisatiekosten, je bijdrage aan de skins, een paar consumpties en bittergarnituur. 

Data en starttijden: 

4 augustus 10.00-11.40 uur

22 september 13.30-15.00 uur

Schrijf je nu in via: [email protected]


De aanmelding is definitief als het inschrijfgeld is voldaan op ons rekeningnummer: NL44 RABO 0165 8242 55, vermeld bij omschrijving de wedstrijddatum je naam en handicap en mobiele nummer.

Graag ook je aanmelding noemen op de discussie op onze LinkedIn groep, dat is ook weer interessant voor anderen!!

Wat zijn D-Clubs

D- of Internet golfclubs (hierna: D-Clubs) zijn volwaardige golfclubs en als zodanig volwaardige leden van de Koninklijke Nederlandse Golf Federatie (NGF). Het onderscheid met andere golfclubs zit niet in de activiteiten, maar in de verbondenheid met een golflocatie. D-Clubs zijn niet verbonden aan één locatie. Het zijn clubs die door het hele land – en soms daarbuiten – actief zijn. D-Clubs zijn niet allemaal hetzelfde. Sommige richten zich puur op NGF registratie, anderen hebben een breder aanbod met lessen, wedstrijden en zelfs eigen internetomgevingen en apps.

Meerwaarde van D-Clubs Als je de Stichting Golfsport meerekent zijn meer dan 180.000 golfers nu verbonden aan D-Clubs. Dat is meer dan 50% van de Nederlandse Golfpopulatie. De vraag of deze clubs een meerwaarde hebben voor de Nederlandse golfsport is daarmee duidelijk door de golfers in Nederland beantwoord.

Gebruik maken van D-Clubs Een betere vraag is of de Nederlandse Golfsport wel voldoende gebruik maakt van de mogelijkheden die een aantal van deze clubs bieden. D-Clubs weten dat ze voor een deel van hun leden een tussenstation zijn, op weg naar een mogelijk lidmaatschap met speelrecht van een golflocatie. Het is bekend dat nieuwe golfers niet meteen lid worden van een golflocatie vanwege de investering, maar ook omdat: • men even wil kijken of de sport wel zo leuk is dat die investering gerechtvaardigd is • of een dergelijk lidmaatschap past bij de wensen o Speelt men het liefst met de eigen vrienden en familie o Speelt men het liefst op verschillende banen o Heeft men behoefte aan een clubleven of juist niet

Expertise D-Clubs

D-Clubs worden overwegend door professionals geleid.. Dat heeft als voordeel dat daar veel expertise en ervaring aanwezig is, met name op het gebied van werving van nieuwe golfers en leden. Maar ook op het gebied van internet marketing en sociale media.

Samenwerking met D-clubs is vreemd genoeg heel schaars in Nederland. De meeste golflocaties doen, net als vroeger, het liefst alles zelf. Dat is jammer, want er is veel winst te behalen bij samenwerking met D-Clubs. D-Clubs en de NGF Door de NGF worden de D-Clubs helaas nog niet erg serieus genomen. De nieuwe statuten bijvoorbeeld geven de 180.000 golfers van deze clubs nauwelijks 10% stemrecht in de Algemene Leden Vergadering van de NGF. Is het een gemiste kans dat meer dan de helft van de golfende populatie in maar 10% stemrecht heeft? Daarnaast zijn D-clubs jammer genoeg niet vertegenwoordigd in het bestuur of commissies van de NGF. 

Door Hans Wognum van personaltouch4golf.nl

Enige tijd geleden werd ik uitgenodigd om te komen spelen op een golfbaan, waar mijn gastheer zojuist lid was geworden van de club aldaar. Dat wilde hij graag met enige trots met me delen. Samen liepen wij naar de eerste tee om daar ongeveer tien minuten voor onze tee-tijd te kunnen zijn. We zagen, dat zich daar een grote groep spelers had verzameld in afwachting van hun startmoment. Ik hoorde in de wandeling naar hen toe, dat er voor gasten – al dan niet vergezeld door een gastheer of gastvrouw -  starttijden werden uitgegeven. De leden zelf maakten voor hun ronden gebruik van een ballenspiraal. Je weet wel, balletje bovenaan inwerpen, komt terecht op de ballen van de spelers, die je daarin zijn voorgegaan en als jouw bal onderaan ligt, neem je deze uit en ben je aan de beurt om te kunnen starten met jouw ronde. Zo ook daar. 

Met een grote glimlach en uitgestoken hand komt een van de leden uit de grote groep naar ons toe. “ik zie, dat je een label met een starttijd aan jouw tas hebt hangen. Welke tijd staat daarop?” Ik: “over 10 minuten pas.” ”Wij spelen hier op volgorde van de ballen uit de ballenspiraal, maar mag ik jullie uitnodigen om, nadat de hole vrij is lekker te beginnen met jullie ronde? Wij geven onze gasten hier graag voorrang.” Mijn mond valt open van verbazing. Ik ben blij verrast door zo veel gastgerichtheid afkomstig vanuit een groep, die net als ik eigenlijk ook een beetje te gast is. Althans, zo wordt dit nog wel eens gevoeld. Enthousiast beginnen we aan onze ronde. Na een paar holes stuiten we op een speler, die voor ons zijn ronde speelt. Hij staat de wachten op de flight voor hem tot hij weer verder kan. We geven hem een hand en stellen ons voor. Hij blijkt ook een lid van de club te zijn. “Waarom speel je niet met ons mee?”, vragen we. “Ontstaat er wat meer ruimte en dat scheelt weer wachten.” Dat vond hij ook een goed idee en sluit bij ons aan. Vanuit het niets reageert hij ineens heel geagiteerd: “wil je niet met je tas op je rug over de teeboxen lopen!” Huh? Ik weet, dat je niet met je trolley of buggy over de teebox mag rijden, maar dat je niet mag lopen over de teebox met een tas op je rug, die kende ik nog niet. Als door neerslag of onderhoud de teebox kwetsbaar zou zijn, zou ik zijn kribbige opmerking al iets beter hebben begrepen. Maar dat was hier niet het geval. Ook in de local rules kon ik er niets over terugvinden. Het lijkt erop, dat de opmerking gebaseerd was op een eigen interpretatie van het een en ander. En volkomen onnodig. En wanneer terecht, dan was de tone of voice van de opmerking volkomen onnodig. 

Het veroorzaakte het verdwijnen van dat goede gevoel, dat ik in eerste instantie had. En dat doet ook wat met je tijdens de nog te spelen holes en daarna. Zelfs nu nog kan ik me dit voorval levendig herinneren door het gevoel dat het bij me veroorzaakte. En dat zit er waarschijnlijk nog heel lang. Helaas is het automatisch gerelateerd aan de golfbaan en golfclub in kwestie. Een afnemen van een lidmaatschap – of andere vorm van verbinding - daar is er zeker door beïnvloed. Door mijn gevoel erover. En dat kiest altijd voor de kans op 100% golfplezier! Hoe zou jij vanuit jouw rol als eigenaar, bestuurder, manager, medewerker, vrijwilliger of clublid hier mee omgaan? Welke oplossingen zie jij hiervoor?

Er is al veel discussie geweest over de eerste stappen van nieuwe golfers in golf.

Toch denk ik dat recente ontwikkelingen het rechtvaardigen om er nog eens bij stil te staan. Zo'n 50.000 golfers die volgens de NGF overwegen te stoppen met golf. En de afnemende activiteit van bestaande golfers.

Recent kwam ik weer zo'n cursus tegen, zo'n "snel voor weinig" cursus. Voor 19 Euro een GVB Spoedcursus. Inclusief regelcursus, Lidmaatschap van de club, en 2 uur les. Veel enthousiaste reacties van inschrijvers erbij.

Het dagprogramma beschrijft een half uur uitleg over het halen van een GVB/Hcp 54, het afleggen van een regel examen, 2 uur les en zelf ballen slaan. Geen regelcursus dus.

De kleine letters echter maken duidelijk dat men een lokale baanpermissie krijgt op 1 van 10 banen waar die cursus gegeven wordt. Die baanpermissie is wel gegarandeerd. U wordt lid van de club, maar u wordt niet aangemeld bij de NGF totdat u uw eerste handicap behaald heeft (dit mag volgens NGF regels niet - ieder lid, ongeacht handicap status moet aangemeld worden bij de NGF). U moet na de cursus verplicht 6 maanden les nemen, en 2 jaar lid blijven. Zegt u op, of doet u dit niet, dan krijgt u geen pas en geen gvb. Uiteindelijke kosten rond de 300 Euro pp.

Nieuwe golfers hebben geen idee natuurlijk - maar hebben hierna wel een idee over die golfsport. Die ze waar ze maar kunnen niet onder stoelen of banken zullen steken. De schade voor de golfsport is enorm.

Natuurlijk kan je naar de NGF kijken - maar het zijn de deelnemende professionals en banen die dit mogelijk maken. Want die geven met 2 uur les een locale baanpermissie af.

Zelf zou ik op die locaties niet meer willen golfen, in de wetenschap dat daar mensen spelen die maar 2 uur les gehad hebben. En dat verwijt ik die mensen niet - begrijp mij goed. Die hebben een prachtige nieuwe sport ontdekt en hebben geen idee.

Maar zodra ze het door hebben - dan horen ze bij die 50.000 die verwegen te stoppen. En rekent u dan maar niet op een aardig verhaal over de golfsport van deze mensen.

De Stichting Golfsport, opgericht in de jaren 90 door de NGF om de handicap registratie van de nieuwe “vrije” golfers te verzorgen. Door de introductie van het Golf Vaardigheids Bewijs (GVB), dat nu Handicap 54 heet, ontstond er een enorme instroom van nieuwe golfers die niet door bestaande clubs opgevangen kon worden. 

Daarom werd een nieuwe soort clubs gecreëerd door de NGF, de clubs zonder baan, ook wel virtuele, vrije of internetclubs genoemd. Voorbeelden daarvan zijn ANWB Golf, GVN en Golf4Holland. Door de komst van deze internet clubs werd de Stichting Golfsport niet alleen overbodig, maar ook onhandig. Want in plaats van een welkome ondersteuning was de Stichting Golfsport nu een concurrent voor de nieuwe internet clubs geworden. 

In 2015 werd daarom in de ALV van de NGF besloten dat de Stichting Golfsport opgeheven zou worden per 1-1-2019. In de tussenliggende tijd zouden de leden van Golfsport gestimuleerd worden om hun registratie bij andere clubs onder te brengen. 

Traditionele clubs voelden zich bedreigd door de nieuwe internet clubs, die actief en effectief veel nieuwe golfers voor de sport wisten te winnen. En er was (soms terechte) kritiek op de methodes van deze clubs. Want zoals in ieder nieuwe jonge en snelgroeiende markt werden ook hier door partijen bewust en onbewust fouten gemaakt. Een spanningsveld tussen de verschillende soorten clubs groeide. Na de economische crisis stortte de toename in golf in, en werd het een uittocht. Met name de traditionele clubs werden hard geraakt. Niet alleen door een afnemend aantal leden, maar vooral ook door een afnemend aantal zakelijke leden, evenementen en sponsoren. Een aantal van deze clubs besloten de concurrentie aan te gaan met de internet clubs, door ook registratie lidmaatschappen aan te bieden. Tegen vaak extreem lage tarieven. Maar het was natuurlijk niet de bedoeling dat deze registratieleden ook stemrecht zouden krijgen in de ledenvergadering van de club. En dat zou, volgens het Nederlands verenigingsrecht wel moeten. Om dit te omzeilen konden deze clubs hun registratieleden bij de Stichting Golfsport van de NGF onderbrengen. Diezelfde stichting die dus per 1-1-2019 opgeheven wordt. Rond de 100 clubs maken gebruik van deze mogelijkheid en registreren daar nu ongeveer 18.000 golfers, ruwweg 180 golfers per club. In totaal registreren circa 80.000 golfers hun handicap nog bij de Stichting Golfsport. De NGF overweegt nu de Stichting Golfsport niet op te heffen vanwege het probleem dat dan ontstaat voor de registratiegolfers van deze clubs. En dat probleem is dat de clubs hun registratie leden binnen hun invloedssfeer willen houden, maar daar zelf geen mogelijkheden toe zien buiten de Stichting Golfsport. 

Een groot aantal andere clubs bieden het registratielidmaatschap aan via aparte stichtingen aan om zo het probleem te omzeilen. Deze vergelijkbare clubs vragen een hogere bijdrage voor handicap registratie, waarmee de kosten van een aparte entiteit gedekt worden. Sommigen zetten gezamenlijk een aparte entiteit op. Of men werkt samen met een internet club. En sommige clubs bieden het gewoon niet aan. 

Je kunt je afvragen waarom de NGF die clubs niet gewoon adviseert de oplossing ook in die richtingen te zoeken, want: - Is het een goede zaak als de NGF zich gaat inspannen om financieel niet haalbare aanbiedingen van haar leden mogelijk te maken? - Is het een goede zaak als de NGF een deel van haar leden helpt bij de concurrentie met andere leden?  - Is het niet zo dat de NGF eigenlijk al vanaf haar oprichting handicap registratie heeft gedelegeerd naar haar leden? En dat genoemde ontwikkelen daar haaks op staan?

Wat vind jij?

(post afgestemd met LinkedGolf) Deze luxe villa is van alle gemakken voorzien en zeer ruim opgezet. Het huis ligt direct aan de golfbaan Golf International de la Prèze in Ecuras- Rouzède. Stelt u zich eens voor: na het ontbijt loopt u in een paar minuten naar de baan.

Lees verder: https://www.linkedin.com/groups/40265/40265-6369891654240858113

Je kent ze wel. Golfende groepjes. Het zijn clubgenoten of komen van buiten. Sommige groepjes hebben zelfs namen. En elke week zijn ze er weer. Op hun vaste dag en tijdstip. Eerst samen aan de koffie, daarna de golfbaan in en afsluiten met een borrel en eventueel een diner. Elk bedrijf streeft naar gasten of klanten, die vaak terugkomen. In hun plan van aanpak proberen zij hen voortdurend te verleiden dat te doen. Wacht hen bij hun bezoek een warm welkom en krijgen zij oprechte aandacht. En hoe worden zulke trouwe gasten beloond in de golfwereld?

Zij moeten met heel veel kunst en vliegwerk wekelijks hun twee of drie opvolgende starttijden boeken. Op het moment, dat deze boekbaar worden – over het algemeen 8 tot 5 dagen voorafgaand aan het gewenste speelmoment, soms zelfs op onhandige tijdstippen – moeten twee of drie van de groepsleden op het exacte moment van vrijgeven achter hun computer of bij de telefoon zitten. Hun leven is er op ingericht. Kunnen dan niet naar hun favoriete tv programma kijken. Geen aandacht besteden aan hun gasten, die bij hen op bezoek zijn. Of zelf op bezoek zijn bij familie, kinderen, kleinkinderen of vrienden. Waarom? Na wat rondvraag kwam dit het meest op tafel: omdat ieder lid – gasten mogen vaak pas een dag later boeken - dezelfde kansen moet krijgen om een starttijd te boeken op enig moment. Echter… Hierdoor staat elk lid – wel of niet spelend in een groepje - wekelijks voor deze uitdaging. Wie de starttijd ook krijgt, het zorgt voor een gevoel, dat leidt tot afbreuk. “Ik kan niet spelen, wanneer ik wil of kan spelen en ik betaal daar wel voor”. Het voorkomen van dat gevoel was nou juist de insteek van dit plan van aanpak. Managers en bestuurders, stel jezelf de volgende vragen: Hoe kan het anders? Wat is er nog meer mogelijk? En parkeer dan heel even alle oordelen over golfende groepjes om ongeremd te kunnen nadenken over alle oplossingen.    

De mensen uit golfende groepjes hebben elkaar als “stok achter de deur”, investeren bijna vanzelfsprekend elk jaar weer in een vooruitbetaald vervolglidmaatschap, dragen bij aan de omzet van de horeca, vullen het terras of restaurant, waardoor er meer mensen blijven hangen. Weer of geen weer, elke week zijn zij er weer. En bij een eventuele baansluiting komen zij nog steeds voor een gezamenlijk kop koffie of borrel. Of voor een bezoek aan de driving range. Samen golfen en ervan nagenieten is gezellig en leuk. Verbind iedereen, die dat wil, met elkaar. De sociale cohesie zorgt voor veelvuldig bezoek en eenvoudiger behoud van leden en gasten. Koester en verras hen daarom keer op keer en vereenvoudig hun wekelijkse komst.

Wat zijn jouw ervaringen met of in golfgroepjes? Hoe kijk jij hier tegenaan?

Leden en gasten vinden, binden en verbinden. Voor golfbanen en golfclubs een dagelijkse missie. En een grote uitdaging. Vooral als zij het zichzelf onnodig moeilijk maken.
In de vorige blog werd er door de medewerkster – in opdracht van het bestuur van de golfclub – onderscheid gemaakt tussen het type gast. Wel of geen thuisclub bepaalde de hoogte van de greenfee. Alleen over de definitie van thuisclub bestond nog wat twijfel en zorgde voor een gevoel van niet welkombij de gast. Zette in ieder geval niet aan tot ambassadeurschap ten behoeve van hen. Nu een ander voorbeeld uit de praktijk.
 
Graag speel ik op verschillende golfbanen. In binnen- en buitenland. Ter inspiratie en vooral heel nieuwsgierig naar het gevoel van de customer journey. 

Hiermee probeer ik golfbanen, golfclubs en andere belanghebbenden in de golfwereld te helpen om hun kansen in gastgerichtheid te benutten. Dit zorgt voor ambassadeurs, groei en een beter resultaat. Deze golfclub had dezelfde ambitie. Meer gasten kennis laten maken met hun golfbaan en andere faciliteiten. En periodiek zelfs voor een hele geringe greenfee.
 
We worden uiterst vriendelijk ontvangen. We tonen onze NGF passen en worden voorzien van een scorekaart en greenfeelabel voor aan de tas. Een dame legt rustig uit wat waar is en hoe je er kunt komen. Ook, dat er een wedstrijd wordt gespeeld en dat zij daarom voor ons een andere volgorde van holes heeft geregeld, zodat er minder kans op wachten zou zijn. Met deze vorm van empathie maak je me heel blij. En toen kwam er een formulier op tafel. Een rood formulier. Om extra aandacht te genereren. Op dit formulier stonden een aantal algemene etiquette regels genoteerd met daaronder een stippellijn, dat de bovenkant vormde van een afscheurstrook. Op die strook stond te lezen, dat we door ondertekening akkoord gingen met de bovenstaande etiquette regels en bij overtreding daarvan zonder terugbetaling van onze greenfee de golfbaan af konden worden gezet. Ik zette mijn handtekening, het strookje werd afgeknipt en verdween in een grote map. De etiquette regels moest ik meenemen. Blijkbaar werden wij - en waarschijnlijk ook andere gasten - op voorhand al niet vertrouwd ons vanuit eigen inzicht conform de golf-etiquette te gedragen. Waarom? Wat is er in het verleden gebeurd, dat hiertoe heeft geleid? Dat het zelfs het voordeel van de twijfel heeft laten verdwijnen… En hoe vaak is dat voorgekomen? Welk gevoel geef je hierdoor aan jouw gast? Zelf heb ik dit in de afgelopen 22 jaar elders nog nooit meegemaakt. Dat er overal regels zijn, begrijp ik. Meestal ongeschreven. Niet op de tafel gaan staan in een  chique restaurant voor, tijdens of na het diner is bijvoorbeeld zo’n ongeschreven regel. Zonder specifieke cursus daarvoor gevolgd te hebben, heb ik me daartoe nog nooit laten verleiden. Tijdens de vereiste golfopleiding beginnen we er mee. Is het zelfs een examenonderdeel om een NGF pasje te kunnen krijgen. Het door ons aan hen getoonde NGF pasje. Ervaring leert, dat een paar frustrerende en emotionele momenten vaak leiden tot een dergelijk plan van aanpak. Een tip is om niet de goedwillenden daarmee te straffen, maar te kijken hoe je – met humor – de kwaadwillenden kan bewegen zich anders te gedragen. En vaak blijken zij niet eens kwaadwillend te zijn, maar slechts onwetend. Door hen een beetje daarin bij te staan, wordt een roodgekleurd etiquettecontract voor iedere gast vanzelf onnodig.  
​    


Hans Wognum


Personal Touch 4 Golf


https://youtu.be/POMc401VzW0

Leden en gasten vinden, binden en verbinden. Voor golfbanen en golfclubs een dagelijkse missie. En een grote uitdaging. Vooral als zij het zichzelf onnodig moeilijk maken. Tijdens mijn bezoeken aan golfbanen en golfclubs in binnen- en buitenland tref ik regelmatig voorbeelden aan, die er voor zorgen, dat een warm welkom en de vriendelijkheid van de medewerkers te niet gedaan wordt. En soms gaat het ook daar al mis. Samen met mijn vriendin meldde ik me aan bij de receptie van de golfbaan. Op de parking geen auto’s, in de baan geen spelers. Wel een mooi aanbod om lid te worden van de golfclub op die baan. Met veel extra’s. Ook al blijft het een momentopname, het lijkt erop, dat meer – nieuwe - gasten en leden hard nodig zijn. Bij navraag bleek, dat ook zo te zijn. Nog voldoende ruimte. Een vriendelijke medewerkster vraagt om onze NGF kaartjes. Daarop staat, dat wij lid zijn van een club. Even ter verduidelijking: een club met een eigen golfbaan, die registratielidmaatschappen aanbiedt, maar dat zie je niet op het NGF pasje. Op de golfbaan, die we bezoeken, is een regel, die onderscheid maakt tussen golfers mèt en zonder een thuisclub. Spelers zonder thuisclub betalen 30% meer greenfee. Maar wat is nu precies de definitie van een thuisclub? Is dat een golfclub, waarvan de leden de golfbaan met elkaar bezitten? Of een golfclub zonder baanexploitatieverantwoordelijk-heid, die wel verbonden is aan een  specifieke golfbaan? Of een golfclub, waarvan de leden op verschillende golfbanen spelen? Gevraagd wordt of we lid zijn van een online golfclub. We regelen bijna alles online, zoals inmiddels bij de meeste golfclubs het geval is, en antwoorden: “ja”. “Nou dan is uw greenfee hoger”, geeft de medewerkster aan.  “Waarom is dat? Wij hebben toch  een thuisclub? Kunt u ons uitleggen wat een thuisclub precies is?” Dat blijkt toch ingewikkeld te zijn en er wordt strak vastgehouden aan de beleidslijnen van het bestuur, die door de medewerkster op eigen manier geïnterpreteerd worden. En er ontstaat discussie. Gedoe. Na een reis van tweeënhalf uur… Waar het hier om gaat, is dat tijdens de “klantreis”, die je hier als gast maakt, er ruis ontstaat. En een gevoel. Een gevoel van niet welkom zijn. Een gevoel, dat vanaf dat moment tot heel lang daarna – waarschijnlijk zelfs levenslang – meegeven wordt met de gast. Een gast, die jouw positieve ambassadeur had kunnen zijn. Jouw mond tot mond marketing-spreekbuis. Met – in de meeste gevallen - een netwerk van golfers, die ook weer een netwerk hebben van golfers. En hen wil ik deze beleving besparen. Hans Wognum Personal Touch 4 Golf helpt u het gevoel van golf te delen met anderen

https://personaltouch4golf.weebly.com/

24 t/m 27 mei 2018. Deze reis is inclusief:

Natuurlijk leeft LinkedGolf!

De afgelopen maanden was het wat stil rondom ons. Te stil. Maar we leven nog hoor, geen paniek. We zijn al een tijdje aan het nadenken waar LinkedGolf heen gaat. Evolutie houd je niet tegen, en de drang naar verandering en vernieuwing evenmin. We waren een van de eerste en hebben het allemaal langs zien komen. Soms werd ons ego gestreeld door te zien dat anderen het ook zo wilden doen. We hebben veel nieuwkomers verwelkomd en sommigen zijn tot op het laatst gebleven. We hebben de golfmarkt zien veranderen in een wereld dat soms geen millimeter wilde wijken. We hebben veel geleerd en dat is wat we meenemen. Naar een volgende stap.

Putting your money where your mouth is?

We hebben weer een wildcard geregeld! Dit zijn de voordelen van LinkedGolf :)

Op Zondag 18 September wordt op de Amsterdamse Golfclub gestreden om het “Amsterdams Open 2016”. Bij zowel dames als heren wordt vanaf de Back-tees gestreden in zowel Bruto - als Netto toernooi. Max hcp 15.0

Schrijf je snel in - het aantal beschikbare plaatsen zijn beperkt tot maximaal 78 deelnemers terwijl de teller reeds op 41 geregistreerde deelnemers staat! Daarnaast heeft de wedstrijdcommissie 1 plaats gratis beschikbaar onder de inschrijvingen via LinkedGolf. Zet daarom bij je inschrijving de vermelding dat je via deze community ingeschreven bent en maak kans op een gratis inschrijving!

De volgende prijzen worden ter beschikking gesteld door onze gulle sponsoren: GOLF USA - 4 dozijn ProV1 ballen Van Landschot Bankiers - 2 X rondleiding 6 personen van Gogh museum (Longest drive/ Neary) Porsche Amsterdam - een dagdeel testrit in Porsche 911/Boxer

Inschrijfgeld voor deelname is 25 Euro/pp voor deelnemers van buiten de vereniging. Het inschrijftermijn sluit op 5 September. Uw inschrijving is pas definitief als het geld is overgemaakt naar het volgende rekeningnummer: NL84INGB0000547819 t.a.v. Amsterdams Open 2016.

Bijgaand tref je een uitnodiging aan voor een onderzoek naar de relatie tussen gedrag en golfprestaties.

Het onderzoeksbureau YX Company is gespecialiseerd in het meten van gedrag. Dit bureau veronderstelt dat er positieve verbanden bestaan tussen een aantal gedragsaspecten en het niveau van de golfprestaties. Denk bij gedragsaspecten onder andere aan focus, concentratie, omgaan met (zelfopgelegde) druk, verwerking van gegevens (coursemanagement, weersinvloeden, stokkenkeuze), het nemen van beslissingen en het uitsluiten van twijfel. Denk bij golfprestaties aan de handicap en de wijze waarop (opleiding, oefenen, wedstrijden, aantal jaar ervaring) deze is ontwikkeld. Met het onderzoek wil YX Company niet alleen deze verbanden aantonen, ze verwacht ook aan te kunnen geven met welk gedrag de beste prestaties kunnen worden geleverd.