‏‏‏‏‏‏‏‏

avuç içlerime hapsolan bu tırnak izlerini taşıdıkça, anneme hiçbir şey anlatmayacağım. şart olsun.

mezarda bile var çiçek, beni neden sevmedin?

yıllar eskitmiş kalbini. senden geriye hiçbir şey kalmamış. o eski sen yok artık.

kırık dökük bir evden farkım kalmadı.

öyle çok sevdim ki seni. öyle çok ki anlatamam. o bir yılın anlamını, bin yıl geçse de unutmam.

anlat da dinleyeyim seni, sesin milat olsun.

arkanda bıraktığın ev, enkaza dönüştü. gelme.

bir gün, son bir sigara yakacağım. son bir şarkı dinleyeceğim. son kez sarılacağım. hiçbiriniz bunun veda olduğunu anlamayacak.

o kadar çok şeye sahibim, ama ona olan duygularım her şeyi yutuyor; o kadar çok şeye sahibim, ama o olmayınca benim için her şey değersiz.

"kızımmışsın sanki canımdan bir parça gibisin." az önce böyle bir mesaj aldım. iyi ki diyorum. iyi ki hayatımda böyle bir insan var. şans pek benden yana olmaz. onu tanımakla da hayattaki bütün şansımı kullandığımı hissediyorum. bir insanı anlatmak için kelimeler yetmez ya, benim hayatımda da kelimelerin yetersiz kaldığı bir insan var. iyi ki var.

intiharın eşiğinde kalan kalbin tatlı sonu.

bunca göz yaşına, baş ağrısına, uykusuz kalınan gecelere. sen bu dünyadaki her şeye değersin. söylesene, peki neden gittin?

yanı başımda oturuyorsun. gülümsüyorsun. içimdeki acıdan bir habersin. hayat da böyle işte. senin canın yanar. o sana gülümsemeye devam eder.

yolumu bulamıyorum. kaybettim. devam edemiyorum hayatıma. sensiz olmuyor. devam edecek bir yol kalmadı ben de. bir yol vardı, en sonuna kadar yürüdüm. yoruldum çoğu zaman. sonra yolun sonuna geldim. artık benim gidecek bir yolum yok.

sende yüreğim var, canım var, aklım fikrim var. sende her şeyim var.