Bir kapsüle koymuşum kendimi...
Zaman durmuş. Ama her şeyden haberim olmuş.
Yaşım durmuş. Ama her sene büyümüşüm.
Beynim durmuş. Ama ben yeni bilgiler öğrenmişim.
İnsanlar durmuş. Ama sürekli birileri gelmiş gitmiş.
Ben bir yaz günü acılar içinde kıvrandığım bir odada kalmışım. Sonsuz bir döngü olmuş o oda benim için. Toparlan kapıdan çık gene aynı yere gel. Şimdi de kurtulmam gerek o odadan. Ama önümde insanlar duruyor. Onları kırmadan canlarını yakmadan kapıdan uzaklaştırmak senelerdir bir odada kalmaktan daha zor...





















