Seni kayıtlı şartlı sevdiğimi söylüyorsun. Hanımefendi, türk dilinde iddianızın cevabı, 'halt ediyorsunuz'dur.

Cânımın çiçeği. Ben bugün senin ölüşünü izledim. Bu soğukta, elimde sigarayla, hatrı sayılır bir boşlukla. Bu koca evrende görmediğin yıldızları gör diye cânımı cânına kattım. yıldızlara, beni bırakmalarını anlattım. Anlar mısın? anlama.

Yeteri kadar yazdığım halde kalemi elimden bırakamıyorum. Bunu biraz da tabancayı henüz masamın üstüne yerleştirmemiş olmama borçluyum.

Aymatov, "Sana sevdiğin bir ülkeyi almak için para biriktiriyorum," demiş. Bizimki de o hesap güzelim.

Ey kalem! bu eser senin değildir. Ey gece! bu seher senin değildir.

Kimseden karşılık beklemiyorum. Ben monologdan yanayım. Sevgisiz acımaya karşıyım.

Beni bu kadar sevenle iki de bir kollarını boynuma saran kadın neden böyle önemsiz bir mesele için beni azarlamıştı? İyi niyetlerle iyi eserler verilmeyeceğini neden hatırlatmıştı? Neden neden, neden albayım.

Kendimle konuşurken bile onun hoşuna gitmeye çalışıyordum, ara sıra ellerimin bulaşığıyla gidip uyuyuşunu seyrediyordum, demek onu seviyordum, demek onu seviyordum diyordum kendi kendime.

Ey canını sevdiğimin lisanı, bazen deli edersin insanı.