Selamlar arkadaşlar! Bir süredir buralarda hayalet gibi takılıp bir iki gönderi okuyup çıkıyordum ama uzun süre süren sessiz günlerimden sonra öyle bi yazasım geldi.
Geçtiğimiz yıl bir yandan işin yoğunluğu bir yandan düğün telaşıyla öyle bir geçti ki ne siz sorun ne ben söyleyeyim ama şunu o kadar iyi anladım ki özellikle her iki taraf da iş hayatında aktif bir şekilde çalışırken düğün yapmak çok zor bi şeymiş arkadaşlar, bunu çok fena bi şekilde deneyimlemiş olduk :( Bu süreçte neredeyse 5 yıl boyunca çalıştığım kurumdan ayrılışım, hemen ardında düğünüm ve sonrasında 5 aylık bir boşluktan sonra yeniden iş hayatına geri döndüm. Boş geçen 5 ay için de şunu söyleyebilirim ki çalışmamak çalışmaktan hem maddi hem de manevi anlamda çok daha zor bir şeymiş.
İşe girişimim daha ilk haftasında çocuklar hastalıktan kırılıyor olsa da eğitime getirmeye devam eden çok bilinçli (!) ebeveynler sayesinde hemen hasta oldum fakat evde oturmaktan iyidir diyerek moral depoluyorum. Aranızda ebeveyn ünvanı sahibi olanlar varsa allah için çocuğunuza da bizlere de acıyın ve evde kendi halinde vakit geçirmesine izin verin böylece bitmek tükenmek bilmeyen bu hastalık döngüsüne bir dur diyebilelim…
