Bu gece yatmadan tumblr/instagram aramı vermeye başlıyorum. Kendime yeni yüklenen “aklıma düştü bir kere, yapayım yea nolacak” diyen sesi dinliyorum.

Öyle beylik laflar edesim yok bakarsınız iki gün sonra dönüvermişim ama niyetim kızılokyanus olarak başlayıp, keyiflikarmasa olarak devam eden bu bloga veda edip (silmeyeceğim ama kullanmayacağım da) kendime yeni bir sayfa açmak.

Konserden bir anı: önümde bir değil iki değil üç tane uzun insan vardı dolayısıyla sahnedekileri görmek için bir sağdan açık aralık kolluyorum bir soldan. O bakımdan pek ideal değildi anlayacağınız.

Şarkılardaki enstrümental aralardan birinde sahneye dev balon eller geldi, hayretle onları izlerken bir de baktık ki Bartu seyircilerin arasına inmiş! Dans ede ede kalabalığın içinden geçerken bizim de tam aramızdan geçti, birkaç saniyeliğine minik dans ettik yani karşılıklı ay çuk heyecanlıydı!

Herkes telefonları çıkarmış anı yakalamaya çalışıyordu tabi, kesin birinin paylaşımında çıkmışızdır diye bi göz attım ama denk gelmedim henüz asdkdlf

Hiç güzel fotoğraf çekemedim ama konser müthişti.

Gecenin içime işleyen sözünü de şuraya bırakıyorum:

“Kendimi kaybetmeliyim, aklıma esir olmaktan yoruldum ve takvimden yapraklar kopmakta”