Bir Delinin Kaç Gecesi Olmalı?

Bir şarkıya emanet ettim kendimi. Sayılır gibi, sevilir gibi, çok kıymetli.

Bazen sadece geçmişi unutmak ister insan. Sürekli kendini mahcup ettiği, yok saydığı, fazlaca fedakarlık yapıp karşılığını alamadığı o günlerin izini hâlâ ruhunda hissediyordur belki de. Ancak bu durumlarda bildiğim tek bir şey varsa o kişinin yağmurda yaptığı fedakarlıkların hiçbirini gökkuşağının altında yapmasına gerek kalmayacağıdır.

Bir delinin kaç gecesi olmalı?

Kafamda kurduğum gerçek, insanların hayali karakterlerinin kurgusundaki aşklarına aşık olmuşum galiba. Her aşk şarkısı onların aşkını hatırlatıyor.

Sen ne kadar kalsan da geliyorsun benimle. Ben ne kadar gitsem de kalıyorum seninle. Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek? Oysa benim ruhumda savaş var. Durmadan ölüyor içimdeki insanlar.

Kızılderili bilgenin sözlerini hatırlatmanın tam sırası; “bir savaşçının gücü, niyetinin saflığındadır.”

Ölesiye ağlamak istiyordun, bilmediğin bir yer değildi. Kaderinin ağırlığınca sarhoştun, hayallerinin genişliğince dünyadan uzak.

Hiç eskimeyen bir şarkı gibi.