VARDIM ARTIK YOKUM

Aşk, onun sana son dokunuşu ile başkasının ona ilk dokunuşu arasındadır.

“anlaşılmaz, biraz bulanık, yerini bulmamış bir kişiyim.” bunu düşünmeli.

“şu hakikati kendi hayatım bana öğretti; insanoğlu insanoğlunun cehennemidir. bizi öldürecek belki yüzlerce hastalık, yüzlerce vaziyet vardır fakat insanoğlunun yerini hiçbiri alamaz.”

ziyan olan günlere bakıyorum. bu biraz da aynaya bakmak gibi.

“yıkılmak binalara mahsus bir şey değil ki züleyha. bir insanın bir cümle ile yıkıldığını gördüm ben.”

“İnsan kaçtığıyla bağlanır”, insan kaçtığı şeye doğru koşuyordur. Bu böyledir.

kendimle ilgili sorunlarım ve kavgalarım o kadar büyüdü ki. kendimi gerçekten kaybettim, kim olduğumu unuttum. nelerden hoşlandığımı, yapmaktan zevk aldığım şeyleri bilmiyorum. bunun adı benlik savaşı ve ben sanırım kaybediyorum.