🌙

Bu dünya beni kızarık gözlerle gülümsemek zorunda bıraktı. Ben bu dünyanın bana bıraktığı çaresizlikte boğuldum.

Beklemek yardım etmeyecek

Bir okyanusta değildim ıssız bir orman ya da bir kış ayazı da değildi. Lakin bir okyanus ortasında boğulmanın hissiyatını yaşadım. Ormanda bir başına kalmanın verdiği ürkekliği gördüm. Ve yüreğimi bir sevda ayazında üşüttüm.

Çiçekli balkonuna salıncak yaptığı iple asmış kendini.

Bir kadın varmış yorgun. İnsanlar varmış etrafında acımasız. Bir kadın ölmüş, yalnız. İnsanlar varmış etrafında pişman.

Annem haklıymış dedim bu gece. Canım yanarmış, ruhum incinirmiş. Uzak tutmaya çalıştığı her şeyde haklıymış. Dünya acı verirmiş. Yara yara olduğunu bilmez lakin hep kanarmış. Ben çocuksu düşlerle bu düzeni değiştiremezmişim. Bu düzen içinde kaybolurmuşum yok olurmuşum. Annem haklı olduğunu hiç bilmeyecek. Kızını dünyanın un ufak ettiğini görmeyecek ama ben bu haklılığın altında ezileceğim.

Sana koştuğum yoldaki her engel senmişsin. Sırtımda bunun yüküyle bunca yolu geri gideceğim. Bu beni sana kırdırdı.

Bu yara geçerdi elbet. Herkes aynı yere vurmasaydı ve ben yarama aşık olmasaydım.