Kayıpşehirdeyaşayanadam

Dışarda koskoca bir dünya vardı. Yürüdüm, kendimi aradım içinde. Yoktum.

Oda özlüyormuş, benim Birtanem :)

Gidelim uzaklara. Kaçalım herkesten. Yağmurun altına girelim ve bütün yanlışlarımız o yağmurda üzerimizden akıp gitsin. Sonra o uzaklarda bir dünya kuralım. Bir dünya ki içinde Sen, içinde Cennet

Demek ki, neymiş insan sadece denizde boğulmuyormuş..

Tavan.. Dili yok, ağzı yok, ama susarak delirtir insanı..

Bilmediğim sokaklarda tek başına kaldım..

O nasıl gidiş öyle, imrenir geceler…

Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzdam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar..

Kendi içimde cevabını bulamadığım milyonlarla soru var. Hepsi kurt gibi kemiriyor her bir hücremi..