Nie Zatrzymuje Się Choć Czasem Zwalniam Obroty

O przebiegu mojej choroby i historii o mnie przeczytasz dzięki tagom w tym poście :)

Albowiem…

Ed nie ma wieku ani rozmiaru!!!

Niech nasza społeczność będzie dla nas wsparciem! Każdy z nas jest inny, przeżywamy i przechodzimy podobne sytuacje w różny sposób!

27.08

Zjedzone około 600 kalorii

Spalone aktywnie 277 kalorii

W nocy nie mogłam spać. Efekt upału nawet, gdy słońce już dawno zaszło. O północy wyłączyła mi się klimatyzacja postojowa i w kilkanaście minut nie było już czym oddychać. Odpaliłam klamota i zerknęłam na wskaźnik: 27 stopni… o północy… przewróciłam na to oczami, posiedziałam pół godziny, naładowałam klime postojową i poszłam spać dalej.

Rano niczym zombie powlekłam się na stację. Szybki prysznic nie pobudził, wyszłam jeszcze bardziej zblazowana. Kupiłam kawę - pan zrobił mi śliczny wzorek od tak. Wzięłam też cynamonową bułeczkę do tego. Polepszyło mi się na tyle, że przestałam rozważać udawanie martwej byle by tylko odpocząć.

Zajechałam na rozładunek. Byłam pierwsza, więc dwie paletki zrzuciłam w moment. Droga na załadunek ciągnęła mi się niemiłosiernie. Gdy zajechałam byłam w szoku, że wpuścili mnie 3 godziny przed czasem. Jeszcze mi kawę zrobili bo akurat jak weszłam na teren fabryki panowie szli na godzinną siestę.

W międzyczasie przyjechał Bułgar i pożalił mi się, że był tu o 10 rano i kazali mu przyjechać o 15 zgodnie z awizacją xDD jego mina, gdy usłyszał, że wpuścili mnie 3h wcześniej bezcenna. A jak jeszcze dotarło do niego, że najpierw załadują mnie i jeszcze mi kawę robią kolejną to chyba mu wody odeszły 😅😅😅

Załadowali mi o 8 palet szczepionek na grypę mniej, niż miałam w zleceniu. Musiałam to Domestosowi zgłosić. W czasie oczekiwania na potwierdzenie skurwysyn oznajmił, że z Poznania w czwartek nie wracam do domu. Tylko do Warszawy a w piątek z Warszawy do Krotoszyna i dopiero na bazę… Na moje stwierdzenie, że nie fajnie bo mam już plany na piątek napisał „życie”. Pieprzony skurwysyn. Już mi się nawet nie chciało mówić, że ja nie widzę rozładunku w czwartek bo zwyczajnie jest to niemożliwe. A do Warszawy to się chyba w ogóle teleportuje xd Jutro może dojadę do Norymbergi i jak będzie dobrze to w czwartek dojadę gdzieś do Leszna i skończy mi się czas 🙃 Szkoda się produkować. Debil i tak nie zrozumie.

Jutro zatem na pewno muszę w Austrii się zatankować. Chłodnie na full plus jakieś 500 litrów by do Polski dojechać na spokojnie. W Polsce zatankuje się na full i umyję ciężarówkę bo muszę. Jest brudna a my mamy obowiązek 2 razy w miesiącu jechać na myjnię.

Miej wywalone a będzie ci dane….

Umówiłam się dziś na serwis toyoty na przyszły tydzień. Muszę zrobić hamulce z tyłu i obsługę olejową, klime i sprawdzić wentyle bo coś mi z dwóch opon powietrze ucieka. Opony są całe, czujniki wariują a powietrze ucieka. Zapewne zawory do wymiany. Cały dzień w środę zatem spędzę w Łodzi. W planach jest zabrać tatę na nowego Obcego 😆 wpadniemy też do znajomych, więc luzik. Cały dzień z tatą - od razu humor mam lepszy na samą myśl!

24-26.08

Zjedzone: nie liczyłam

Spalone aktywnie: nie liczyłam

W sobotę ruszyłam o 5 rano i zmęczenie wjechało bardzo mocno. Wjechały trzy kawy do południa a później jeszcze jedna po odprawie już po włoskiej stronie.

Na szczęście udało się w sobotę przejechać Szwajcarię. Trochę się zamotałam na wyjeździe i mnie cofnęli (miałam jedną pieczątkę zamiast dwóch). Zrobiłam tym nie małe zamieszanie, ale Włosi byli, jak to oni, uśmiechnięci oraz życzliwi.

Następnie tankowanie chłodni by starczyło na weekend i walka o miejsce parkingowe. Ostatecznie o 17 stanęłam sobie obok stacji paliw na autostradzie i padłam na twarz.

W nocy atakował mnie komar i upadł. O ile pierwszą niedogodność zatłukłam to z upałem nie da się wygrać… 28 stopni na plusie w nocy to zdecydowanie za dużo jak dla mnie - zwłaszcza, że dopiero co wróciłam ze Szwecji!

Za dnia zdychałam smażąc się w 37 stopniowym upale, ale przetrwać pomógł mi nowy sezon kimi ni todoke na Netflixie. To chyba jedyne anime na którym płaczę za każdym razem. Każdy odcinek to mentalne kopanie po jajach. Po prostu uwielbiam.

Poniedziałek to był istny zapierdol - inaczej się tego nie da określić. 5 rozładunków…. Wszystko na włoskich wioskach. Jest takie powiedzonko „kto we Włoszech drogi skraca ten do domu nie wraca” i serio tak jest. Skutkowało to maksymalnym skupienie przez cały dzień by przypadkiem się nie pomylić i nie wjechać gdzieś skąd będą mnie dźwigiem wyciągać.

O dziwo Włochom chciało się przy poniedziałku pracować. Jednemu nawet bardziej bo zamiast zabrać jedną paletę to zaczął wyciągać resztę 😆😆😆upomniałam go i mnie przeprosił, dziękując za czujność. Poza tym było ogólnie bardzo sympatycznie. Wszyscy zadowoleni, że przyjechałam a jak widzieli moje dokumenty to już w ogóle byli zachwyceni bo jestem z Polski. Włosi lubią Polaków, zostało im jeszcze z czasów drugiej wojny światowej.

Jak stałam w kolejce to też pogadałam sobie chwilę z włoskim kierowcą. Włoski, Hiszpanii i francuski są bardzo do siebie podobne, analogicznie jak czeski oraz nasz język, dlatego dało się w miarę dogadać. Bardzo sympatyczny facet, gdy wspomniałam o urodzaju pomidorów u mnie w domu dał mi przepis na zapiekankę z pomidorami. Dumny z siebie podkreślał, że jego mama tak robi i jest bardzo smaczna 😆

A na koniec dnia jeszcze domestos wysłał mi zlecenie na wtorek. O 17 ładuje kawałek za Sieną szczepionki pod Poznań na czwartek wieczorem. Ogólnie git. Jedyny minus taki, że o 8 w Wenecji mam rozładunek, zatem nie ma opcji by wyjechać we wtorek z Włoch. Załadunek wcześniej też nie wchodzi w grę - byłam tam kiedyś u nich, to mała fabryka i nie wpuszczają wcześniej, niż pół godziny przed wyznaczonym czasem.

Szykuje się intensywny powrót do domu. Najważniejsze jednak, że już bliżej niźli dalej :D

czyli możesz wyjść ze szkoły, ale szkoła z ciebie nie wyjdzie.

Parafrazując cytat z gry Wiedźmin 3 mogę stwierdzić, że ostatnimi czasy żyje jak stonka - siedzę cicho, nie rzucam się w oczy i wpierdalam kartofle. Mimo, iż żyje pod mentalnym kamieniem to nawet do mnie dociera, iż zaraz zacznie się Szkoła. I nie mam tu na myśli tego beznadziejnego paradokumentu. Dlatego zapraszam serdecznie na garść moich dinozaurzych przemyśleń oraz wniosków. Rozsiądźcie się wygodnie, naszykujcie sobie kawę, herbatę, napój zero tudzież innego energola i rozkoszujcie się moimi intelektualnymi wynurzeniami. A ze względu na długość zapewne wyrobicie normę w czytaniu za całe wakacje xD

Obowiązkową edukację zakończyłam w 2013 roku zatem kilka ładnych lat temu. Zwieńczeniem ostatniego czteroletniego etapu było uzyskania tytułu Technika Ekonomisty, który przydał mi się w życiu do… Absolutnie niczego 😂 W sensie po praktykach zawodowych udało mi się załapać na ciepłą posadkę w Urzędzie Skarbowym, jednakowoż w zasadzie dzięki mojej charyzmie i miłym usposobieniu.

Owego dyplomu, tak jak i zaświadczeń o ukończeniach kursorów uzupełniających, nikt nie chciał w sumie oglądać. Tak samo jak wyników matur, na które szłam na totalnej wyjebce. Nie dlatego, że byłam pewna swej wiedzy, chociaż to też, lecz dlatego: studiować może każdy, lecz studia nie są dla każdego. Nie widziałam sensu iść na studia bo dla mnie studiowanie wiąże się ze zgłębianiem jakiegoś tematu/zagadnienia/profesji a mnie zwyczajnie nic nie interesowało na tyle by poświęcić te 3/5/10 lat. Z resztą, aby pójść na niektóre kierunki należy zacząć się do tego przygotowywać już na początku szkoły średniej i chyba tylko jednostki wybitne, do których z pewnością się nie zaliczam, byłyby wstanie w pół roku ogarnąć materiał z całej szkoły średniej i napisać przyzwoicie maturę z wybranego przedmiotu. Swoją drogą, naprawdę te wszystkie maturki, egzaminy 8 klasisty to taki bezsens. Jest pewna mądrość ludowa mówiąca, że jeśli coś jest do wszystkiego to jest do niczego. Analogicznie można powiedzieć o ogólnopolskich egzaminach, które piszą wszyscy uczniowie, w tym samym momencie, z tego samego. Jeszcze sam fakt baboli na maturach w arkuszach mnie mierzi a jestem przecież laikiem w dziedzinie pedagogiki, szkolnictwa i całej tej szopki. Dla mnie jedyna słuszna odpowiedź jaką mogłabym w tym momencie zakreślić to (x)D

Poza despotycznymi rodzicami, nic innego nie niszczy dziecka bardziej, niż szkoła. Zarówno psychicznie jak i fizycznie. Szkoła w cudowny sposób zabija kreatywność, abstrakcyjne myślenie i indywidualność. Bo nie jest ważne, że wykonasz zadanie z matematyki a wynik będzie prawidłowy skoro użyłeś „złego” wzoru. Nie ważne, że nikt poza autorem wiersza nie wie tak naprawdę o co w nim chodzi i jeśli nie zinterpretujesz go tak jak jest zapisane w podstawie programowej, to przykro mi bardzo, ale dostaniesz 0 punktów. Szkoła upycha na siłę do pudełka o określonym kształcie. Jak wystajesz z pudełka to ci przytną skrzydła byś się zmieścił. Jeśli zaś w owym pudełku masz za dużo miejsca to będą cię mentalnie tłuc, aż spuchniesz by pasować idealnie.

Przykład? 8 letnia Kasia, której mama nie pracowała zawodowo i mała czas dla dziecka. Mała Kasia, gdy poszła do pierwszej klasy potrafiła czytać, pisać i liczyć do 100. Wybitne dziecko? No nie… po prostu moja mama spędzała ze mną czas, ucząc mnie poprzez zabawę. Na tym czego mnie nauczyła bawiąc się ze mną przeleciałam do 4 klasy podstawowej. I zaczął się spadek, zaczęły się problemy z nauką bo ja zwyczajnie nie byłam w stanie siedzieć nad książką. Bo byłam przyzwyczajona do poznawania świata w sposób imersyjny a nie kucia na blachę! Do kombinowania by coś zrobić bo mama nie dawała mi gotowych odpowiedzi tylko naprowadzała.

Do tej pory jak mam się czegoś dowiedzieć, nauczyć potrzebuje stymulacji poprzez muzykę, rozmowę etc bo nic nie zapamiętam. Bo moja pamięć jest niczym sito i odcedza rzeczy dla mnie nieistotne. Póki się nie zanurzę w dane zagadnienie, przykładowo podczas czytania książki i nie przestanę zwracać uwagę na to, iż czytam a nie jestem świadkiem przedstawionej historii to nic nie zapamiętuje. Robię rzeczy mechanicznie, jeśli naprawdę się nie wkręcę. Dla mnie 8 godzin lekcyjnych w ciągu dnia było bez sensu bo zapamiętałam z takiego dnia może 30 minut? Łącznie, na cały dzień… Pewnego dnia moją mamę wezwała nauczycielka matematyki w podstawówce. Poskarżyła się mojej mamie, że nie jestem skupiona na lekcji i że nie rozumiem co się do mnie mówi. Kwitując swój wywód, że mama musi się mną mocniej zajmować w domu. Moja rodzicielka spytała, czy tylko Kasia ma problem z matematyką? Nauczycielka stwierdziła, że nie. Większość klasy ma problem. Mama zgasiła panią matematyczkę niczym peta kwitując wizytę słowami „W takim razie to nie jest problem mojego dziecka i innych. Widocznie to z panią są problemy skoro większość ma trudności”. Miałam szczęście, że moi rodzice byli zadowoleni z tego, że myślę inaczej, że mój mózg działa inaczej.

Wszyscy do jednego, miernego poziomu. Wszyscy sprowadzeni do słuchacza jedynej objawionej prawdy jaką głosi nauczyciel, z którym się nie dyskutuje. Bo jak się odezwiesz to zostaniesz oceniony. Przez owego nauczyciela, przez kolegów z klasy. Może wyśmiany? Może ośmieszony? Może, więc lepiej się nie odzywać? I później z dziecka wyrasta dorosły, który w pracy boi się odezwać bo lepiej się nie wychylać i nie narażać się na ocenianie, albo nie daj Boże, jeszcze naciśniemy komuś nad nami na odcisk i ta osoba będzie się mścić. I tak oto po szkole pięknie rośnie grono osób, które ma tak wypracowane odruchy, że mobbing w pracy „jest normalny”. Normalizujemy później te wszystkie toksyczne sytuacje robiąc sobie krzywdę.

Permanentny stres w wieku dziecięcym i nastoletnim odbija się na zdrowiu. Mamy pokolenie „młodych staruszków”, którzy na początku swojej dorosłej drogi czują wypalenie i bezsens egzystencjonalny. O przepracowaniu nawet nie wspomnę, bo jak nastolatek ma nie być zmęczony, skoro często w szkole siedzi dłużej, niż pracownik w fabryce. Sama pamiętam, jak w klasie maturalnej, w czwartki, lekcje zaczynały mi się o 7:10 a kończyły (wraz z obowiązkowymi, w tamtych czasach, fakultetami) jakoś po godzinie 17 🙃 cieszę się, że do szkoły miałam raptem 2 kilometry, dokładnie to 1,7 kilometra, a nie tak jak niektóre moje koleżanki/koledzy z klasy prawie trzydzieści.

I żeby mnie źle nie zrozumieć. Nie jestem przeciwna kształceniu się, zdobywaniu wiedzy czyli szeroko rozumianej nauce. Po prostu dla mnie absurdem jest to do czego zmusza się ludzi, słynne: zakuj, zdaj, zapomnij.

Bo każdy z nas jest inny, owszem, ludzie dzielą wspólne cechy, jednak ściąganie w obecnych czasach o pogańskiej godzinie dzieci oraz młodzieży, zmuszanie do wchłaniania wiedzy przez tyle godzin z książeczek, zeszycików, ćwiczonek, słuchając nauczyciela co to od X lat prowadzi te lekcje i nie potrafi robić tego w sposób ciekawy. Jeden, tak jak chociażby ja, swój rytm dobowy będzie zaczynał od 5 rano i kończył średnio koło 22 czując się zdolnym do czegokolwiek z samego rana. Jednak wiem, że osoby, których rytm dobowy zaczyna się o 11 i nienależny mówić takiej osobie „ile można spać! Ja to już tyle zrobiłam a Ty się lenisz!”. Najczęściej ktoś kto zaczyna swój dzień o godzinie 11 nie kończy go o 22 a o 3/4 rano. Kiedy ja śpię są osoby, które pracują, uczą się, tworzą czy grają bo taki jest ich rytm dnia. I nie żyjemy w przeszłości gdzie trzeba było wstawać skoro świt tzw Wstawać i chodzić spać z kurami. A wiecie dlaczego? Bo mam do cholery dostęp do energii elektrycznej. Mamy internet i wcale a wcale nie potrzeba siedzieć osiem, dziewięć czy dziesięć godzin w szkole, marnować czasu na dojazdy skoro pandemia pokazała, że praca tudzież nauka zdalna jest możliwa. Skoro w szkole nie uczy się ludzi w sposób kreatywny, poprzez zabawę, nie daje się narzędzi, odkrywania własnych sposobów na rozwiązywania problemów i nie ma polu do dyskusji to podręcznik przepisywać można w domu.

Dobrze, że chociaż zlikwidowali prace domowe. Zawsze miałam takie wielkie WTF, gdy tylko słyszałam argument w stylu „taaak! To teraz te dzieci to już WOGÓLE nic nie będą robić!”. 10 godzin w szkole, dwie godziny dojazdów na dobę i jeszcze zadanka? XDDD To tak jakby człowiek pracował w fabryce i tłukł coś młotkiem przez 9 godzin dziennie a na koniec dnia pracy przełożony dałby mu jeszcze do zrobienia zadanko. Niech uderza tym młotkiem w domu jeszcze tak, powiedzmy, trzy godzinki, aby utrwalił sobie uderzenia rzeczonym młotkiem. By przypadkiem, nie zapomniał jak do owym narzędziem posługiwać xDDD albo niech tłucze jeszcze z dwie by przygotować się na młotkowanie następnego dnia.

Uwielbiam jak od małego zaszczepiają w nas kulturę zapierdolu. „Nic nie robisz cały dzień!” Kto tego nie słyszał niech pierwszy rzuci kamieniem. Bo jak człowiek potrzebuje odpoczynku, by się zregenerować to już jest leń. A później mamy pracoholików i wypalenie zawodowe w wieku 30 lat, ponieważ nie potrafimy odpoczywać. Sama wpadłam w spiralę pracy, tego „jeśli nie będę ciężko pracować to niczego nie osiągnę”, „jak nie wezmę nadgodzin to mnie jeszcze zwolnią”, „co mi szkodzi, popracuję więcej w końcu może ktoś mnie w firmie doceni”. Spojler alert! Dla nikogo twoje oceny, ilość pracy włożonej w zadanie, nie ma znaczenia - chyba, że coś ci nie wyjdzie. Wtedy to wszyscy się zlecą jak te kruki i zaczną dziobać 😉

Podczas edukacji szkolnej - tyraj! Na uczelni - tyraj! W pracy - tyraj! W życiu prywatnym? Tyraj! Bo ty musisz brać udział w wyścigu szczurów. Kto lepiej, kto więcej, kto bardziej. Tylko jest jeden mały problem. Nie da się wygrać wyścigu szczurów, nie ma opcji by być najlepszym w ciągłych rywalizacjach i nie da się być cały czas produktywnym. To jest zwyczajnie niemożliwe, i nie mówię tego bo „ahahaha jej się nie udało! Dlatego tak mówi! Pracuje jak ten robol i mieszka na zadupiu wszechświata! Będzie tak gadać by ciągnąć innych w dół bo sama nie pójdzie w górę!”. To ciągłe porównywanie się do innych jest zakorzenione w nas tak silnie, że przeglądanie mediów społecznościowych może doprowadzić do depresji. Bo inni tyle przeżywają, mają tak fajnie (a przynajmniej tylko tak to wygląda i wcale a wcale nie musi to być rzeczywistość) a ja? A ja nic…

No, no nie XD mówię tak bo, według mnie, tak właśnie wygląda świat jak się zacznie nad tym człowiek zastanawiać. Gdy zacznie przyglądać się światu, ludziom zaczyna dostrzegać pewne wzory. Dochodzi do pewnych wniosków. Może się zgadzać, bądź, nie zgadzać z pewnymi zagadnieniami. I możecie powiedzieć, że bredzę. I może faktycznie za godzinę, dzień, tydzień, miesiąc, rok czy lat pięć, dojdę do wniosku: tyyyy. Faktycznie ta osoba z internetu co mi kiedyś napisała „Kaśka, bredzisz!” Miała rację!

Albo i nie. Tylko widzicie, ja nie biorę tego typu słów do siebie. Nie traktuje takich tekstów jak słów nauczyciela, czyli nomen omen, niczym prawdy objawionej. To tylko opinia. Co mnie obchodzi opinia jakiegoś typa, kogoś kto nie jest dla mnie ważny? Co mnie interesuje co o mnie myśli koleżanka z pracy, nauczyciel, pan w banku, czy nawet znajomy, który za dwa dni może zniknąć z mojego życia? Bo tak, ludzie znikają z twojego życia i jest to normalne - czasem nawet i mnie wyjątkowo zaboli taka wyprowadzka z mojego życia. Jednak, gdy ktoś ci powie „ale ty jesteś zjebany/a” to niech was to nie gryzie. Bo cobyście nie robili nie da się sprawić, że każdy człowiek na ziemi będzie was lubił. To niemożliwe. I jeśli ktoś mówi „jesteś zjebany/a” to nie jest wasz problem, tylko jego. Możecie wskazać conajwyżej takiej osobie w którym kierunku znajdzie drzwi. Bo wszyscy wszystkich oceniają. Jak okrutne oraz złe by to nie było, też oceniam innych. Sama jestem oceniana. I póki mi, przykładowo, kilkadziesiąt osób nie powie „ty weź się ogarnij bo gadasz głupoty” to wierzcie mi, nawet nie będę się zastanawiała, czy to co mi napisał/powiedział jakiś random na mój temat jest warte roztrząsania. Ktoś może zapytać „ale co to ma wspólnego z tematem ogólno szkolnym? Nie odleciałaś za bardzo?”. I tu was zaskoczę - otóż nie! Nie odleciałam w przestworza dygresji, aby lać wodę. Bo takie przejmowanie się opinią innych, zaczyna się już w szkole. Boimy się odezwać podczas lekcji bo co jeśli powiemy źle i zrobimy z siebie durnia? Ktoś mógłby powiedzieć: nie przesadzaj. Tylko ja ostatnio byłam na kursie wśród kilkudziesięciu dorosłych chłopa. I bali się odezwać jak instruktor zadawał pytanie! Czuć było zapach strachu i choć pan prowadzący zajęcia próbował rozładować atmosferę szło mu to mizernie. Kurs za który samemu płacisz i idziesz z własnej woli (albo tak jak ja - szefostwo mnie tam wysłało), kurs który ma poszerzyć twoją wiedzę tudzież kompetencje. A ty zamiast dyskutować z prowadzącym i chłonąć wiedzę boisz się odezwać bo może tych kilkunastu chłopa za tobą będzie się śmiać z twojej ewentualne pomyłki. Coś wykurwiście wspaniałego, czyż nie?

A jak pięknie ze mnie wyszło to zaprogramowane ocenianie innych przez system edukacji. Jak ja się dobrze czułam, gdy jako pierwsza oddałam egzamin i jeszcze usłyszałam od komisji, że zdałam nie robiąc przy tym żadnego błędu. Ohohoho! Byłam pierwsza! I najlepsza! A te debile z którymi na kursie byłam dzień wcześniej dłużej rozwiązywali zadania i robili błędy! Mega zmroziło mnie, gdy zaczęłam analizować swoje myśli. Bo w czym ja niby byłam lepsza? Bo nie mam problemu z rozwiązywaniem zadań na czas? Mnie nie przeszkadza, iż mam określony ramy czasowe. Mój tata zaś nie potrafi skupić się na zadaniu, jeśli ktoś karzę mu zrobić coś w godzinę czy pół. Bo istotniejsze dla jego głowy są uciekające minutki. W czym byłam lepsza od tych gości z kursu? Bo oddałam jako pierwsza egzamin? Czy ważne jest to czy zadanie wykonasz szybko, czy wolniej, jeśli rezultat jest taki sam? Czy szybciej znaczy lepiej? Przy ratowaniu czyjegoś życia: tak. Przy wykonywaniu pracy: nie. Bo jak już wspomniałam nie jesteśmy tacy sami. Różnie reagujemy, różne metody nauki na nas działają i presja czasu tudzież wykonanie czegoś szybciej lub wolniej to indywidualna sprawa każdego człowieka.

System edukacji krzywdzi całe społeczeństwo. I to nie są żarty. Widuję to w zachowaniach ludzi, których spotykam, których obserwuję i jako ćwiczonko intelektualne analizuje. Najlepsze, że zapewne za kilka lat jedyne co pozostanie po czasach szkolnych to traumy oraz poczucie, iż to wszystko było bez sensu. Bo godziny, które poświęciłam na matematykę, aby zdać maturę sprawiły tylko, że byłam zmęczona, zestresowana i znerwicowana. A mogłam obejrzeć jakiś film, posłuchać podcastu czy po prostu odpocząć - co wyszło by mi na zdrowie.

Lubię oglądać bądź słuchać osoby, które popularyzują naukę. I wiele, wiele tematów twórczości owych ludzi zapewne były w szkole. Przedstawione w sposób nijaki, nużący, nieatrakcyjny. Tematy do których mnie poniekąd zmuszano przez to nie polubiłam się z danym zagadnieniem. Jako osoba dorosła czytam średnio dwie książki miesięcznie, liczyłam sobie to dziś, żeby nie było. Maturę z polskiego napisałam na 78 %, ustną zaliczyłam na 86% (co za absurd, ale do % jeszcze wrócę). Wiecie ile lektur szkolnych przeczytałam? Ani jednej xDD i nie pisze tego by się pochwalić, tylko po to by pokazać, iż oceny (na koniec szkoły średniej miałam 3 z polskiego) nie stanowią o wiedzy, zaś ilość przeczytanego materiału nie sprawia, iż cokolwiek w was z tego zostało. Bo ja jechałam całą szkole na opracowaniach lektur i potrafiłam sprawniej opowiadać o danej książce, niż ktoś kto ją przeczytał. Bo z dajmy 300 stron lektury zapamiętasz może łącznie z 30%. I nie zapamiętasz jakiego koloru była kamienica Łęckiej z Lalki. Ten kolor będziesz mieć zaś w opracowaniu. W moich opracowaniach dosłownie miałam całe tematy lekcji i wystarczyło sobie przeczytać, przepisać do zeszyciku i było super. Oczywiście z racji 3 na koniec roku może już doszliście do konkluzji, że nawet owo przepisanie do zeszytu, było dla mnie tak bez sensu, iż tego nie robiłam XD

A propo tych procencików na maturze. Co one oznaczają? Że opanowałam materiał na tyle, że zdałam to wiadomo bo przekroczyłam magiczne 30%. Ale co oznacza 87% a co 73%? Co oznacza ocena 4 a co trójka? Że coś tam dzwoni, ale nie wiesz w którym kościele? Strasznie to wbrew pozorom nieczytelne i nie daje żadnej odpowiedzi. A uczniowie potrafią wymiotować, nie spać, obgryzać paznokcie bo dziś jest sprawdzian i ocena taka a taka nie będzie satysfakcjonująca. Dla nich bądź rodziców, którzy przeżyli ową indoktrynację nie wyciągając jakichkolwiek wniosków na temat edukacji poza „moje dziecko jest lepsze/gorsze od innych” bądź „Ty to jesteś zdolny/a tylko leniwy/a”. Nawet nie zdając sobie sprawy jak takie słowa potrafią obrzydzić chęć zdobywania wiedzy na całe lata.

A nikt nie będzie w przyszłości pytał co mieliście z biologi w tej albo tamtej klasie. Czy był czerwony pasek a jak już to kiedy…. Będą pytać was o umiejętności nie wnikając gdzie się ich nauczyliście. Nikogo nie obchodzi czy angielskiego nauczyliście się z gier, filmów, serialów, wyjazdu za granicę czy może jakimś cudem uczenie się słówek w szkole dało jakieś wyniki. Jedyne co to możecie się uczyć dla siebie, ale nie w banalnym słów tego znaczeniu. Uczyć się tego co was interesuje bo prędzej nauczycie się grać na gitarze bo was to jara, niż gdy zmuszać was do tego będzie nauczycielka muzyki/sztuki czy jak tam ten przedmiot się teraz nazywa.

Nie powinniście się przejmować ocenami innych bo ci ludzie są nieistotni. Prędzej czy później znikną z waszego życia zapominając i was. A wy dalej nie będziecie mogli spać po nocach przypominając sobie ich słowa.

Szukajcie własnych sposobów na optymalne przyswajanie i poszukiwanie wiedzy. Nie musicie robić tego jak w szkole: w określonym czasie, określonej pozycji, bez muzyki, dźwięków, obrazów, jedzenia, picia i pełnym pęcherzem. Może dla was lepsze jest chodzenie podczas nauki? Może usypiać was będzie jakiś ambient do nauki zaś play lista energicznych piosenek sprawi, że lepiej będzie wam obcować z uczeniem się. Jak nie idzie was czytanie lektur czytajcie opracowania, jak to też nie dla was włączcie sobie na youtubie bądź Spotify podcast na temat owej pozycji.

Myślcie kreatywnie choć ja niemal zawsze w szkole była za to ganiona. Tylko zgadnijcie do kogo znajomi dzwonią i zapytaniem, jak ugryźć dany temat bo „ty zawsze coś wymyślisz na co nikt normalnie by nie wpadł”. Nie uczycie się na pamięć suchych danych a zrozumcie kontekst - to jest ważniejsze.

I przede wszystkim nie dajcie sobie wmówić, że jesteście gorsi od innych. Słynne „ryby i dzieci głody nie mają” wygłaszane przez osoby wyżej w hierarchii niczym prawdy objawione. Nikt w dorosłym życiu nie każe wam nic robić z pamięci. W pracy jak nawali jakaś maszyna serwisant sprawdzi w książce schematy a nie zacznie próbować przywołać z pamięci dany układ. Lekarz nie przepisze ci leku z pamięci tylko sprawdzi czy, aby na pewno o ten mu chodziło bo nazwę ma podobną do innego. Pan hydraulik czy elektryk spojrzy w plany techniczne, niż w budynku zacznie ryć ściany w myśl zasady „pamiętam, że dwa budynki temu tak było”. Kierowca (nie mylić z posiadaczem prawa jazdy) będzie patrzył na znaki a nie jechał na pamięć.

Zjedzone 620 kalorii

Spalone aktywnie 371 kalorii

Ten order z ziemniaka za nie wywalony ładunek mi się należy 😆 no nie powiem, rano jak wstałam i wypiłam kawę już zaczęłam tworzyć najczarniejszy scenariusz a jak zajechałam na rozładunek to bardzo, ale to bardzo ostrożnie otwierałam drzwi zachowując się niczym 5 letnia ja oglądająca po raz pierwszy drugą części Obcego, zakrywająca oczy palcami 🫣

Nie powiem „na szczęście się nie wysypało” bo szczęście nie ma tutaj nic do gadania. Po prostu jestem zajebista i tyle 😆😆😆

Do Luksemburga przyjechałam przed 15, poczekałam trzy godzinki nim zabrali się za robotę i o 20:30 już załadowana wyjechałam. Po wyliczeniu wszystkiego wyszło mi, że uda mi się z Francji wyjechać nim o 8 rano zacznie się wakacyjny zakaz ruchu dla pojazdów ciężarowych, o ile Szwajcarzy zrobią mi odprawę tranzytową na granicy 😆 jutro się przekonamy.

Dziś wjechały dwa szejki proteinowe od Huel. Dawno nie jadłam zatem powoli chciałabym się w końcu uwolnić od sproszkowanej żywności nim straci ważność.

W ogóle dziś mnie naszło na rozmyślania szkolne. Nawet mnie bombardują reklamy zeszytów, artykuły jak to 800+ i 300+ nie starcza na wyprawkę szkolną i tak dalej, i tak dalej. Jako osoba, która edukację obowiązkową ukończyła 11 lat temu mogę poszczycić się dystansem do tematu i doświadczeniem zawodowym a zarazem jeszcze pamiętam jak to było i nie gloryfikuje boomersko owych dni.

22.08

Zjedzone 564 kalorie

Spalone aktywnie 112

Ocknęłam się o 3 nad ranem, ogarnęłam się i w drogę. Po niemal tygodniu na Skandynawii tak bardzo nie tęskniłam za kontynentem. Niemcy zakorkowane, Belgia rozkopana. Czułam dosłownie każdy wybój, każdą dziurę i inne szkody na nawierzchni i bez kitu, jeśli w piątek we Francji na rozładunku nie okaże się, że się wywalił to będzie cud zawalonego sufitu a ja zasłużę na order wystrugany z ziemniaka 🫣

Zmęczenie daje się we znaki i jestem wyjątkowo „na nie”.

W ogóle do Włoch będę jechać przez Szwajcarię tranzytem. I tak zapytałam Domestosa: czy w sobotę celnicy pracują bym mogła przejść odprawę tranzytową? Bo agencje nie pracują, ale czy w budkach będą celnicy bym mogła jechać?

Odpowiedź nie była zaskoczeniem bo brzmiała „chyba tak”. Ehh czego ja się spodziewałam po człowieku, który zjada kostki do kibla i śmie nazywać się spedytorem… Nie właściwy człowiek na nie właściwym miejscu 🙃 w ogóle to mam w poniedziałek 8 rozładunków po kilka palet w Mediolanie. Męczące jak ja cholera bo więcej czasu zajmuje papierologia na magazynie, niż sam rozładunek.

Jednak tak poza tym nic się nie działo. Koło 15 zjadłam dużą porcję zupy pomidorowej - ostatnie domowe jedzenie jakie mi zostało.

Na szczęście piątek szykuje się w miarę na spokojnie (o ile faktycznie te palety przy suficie co wiszą się nie wykraczyły). Dojazd 140 na rozładunek, owy rozładunek, 200 km do Luksemburga na załadunek. Tam już zostanę i ruszę po 9h sprawdzić czy w Szwajcarii pracują na granicy w sobotę, czy też nie.

Byle do domu…. Tak chociaż wszystko jest okej. Przyjechała zamówiona przeze mnie blacha na dach, krokwie oraz węgiel. Jak przyjadę mam w planach robić nalewkę z Czeremchy o ile tata wykona bojowe zadanie i zamrozi dla mnie wiadro owych owoców (by nie było w smaku goryczki należy właśnie mrozić owoce). Planuje też zrobić wino gruszkowe.

Jeszcze miesiąc i skończy się również praca w ogrodzie praktycznie. Ogórki są już na finiszu, tak samo jak pomidory. Zostanie na październik papryka, ziemniaki, dynia i cukinia wraz z kabaczkiem do zbioru. Zostanie jeszcze zbiór winogrona na soki i wino tak na przełomie września i października. Suszenie pomidorów, jabłek i śliwek odbywa się teraz pod moją nieobecność. W listopadzie zaś będę sadzić czosnek oraz cebulę. Będzie spokój do kwietnia :)

Zdecydowanie za szybko mi minął okres letni. Cały czas w pracy bądź na kursach. W czerwcu robiłam kurs na przewóz materiałów niebezpiecznych, nie wiem po co. W sensie bo czasem się zdarzy i mnie wysłali oraz opłacili kurs, jednak naprawdę przez 5 lat, gdy miałam je ważne jechałam z niebezpiecznymi może ze trzy razy?

21.08

Zjedzone 150 kalorii

Spalone aktywnie 349 kalorii

Obudził mnie rano deszcz. Spędziłam naprawdę miłą godzinę w łóżku wsłuchując się w uderzanie kropel deszczu nim wstałam.

Wypiłam kawę, ogarnęłam się i pojechałam na rozładunek.

Bardzo ucieszył mnie fakt, iż nie było nikogo i mogłam od razu podjechać pod rampę. Bywam u nich często i jeszcze trochę chyba postawią w biurze kubek z moim imieniem 😅

Rozładunek poszedł sprawnie, na prom wjechałam od razu po dostaniu biletu i mogłam stać sobie na pokładzie otwartym rozkoszując się falami

Uwielbiam morze a zwłaszcza Bałtyk 🌊🥰 no ma to coś w sobie.

Zajechałam na załadunek i już wczoraj wiedziałam, że będzie grubo. Jak Domestos pisze „załadunek ręczny wpisz sobie 50€ premii” wiesz, że coś się dzieje 😆

Stanęłam na ulicy, poszłam z buta do rodowitych Niemców (z bliskiego wschodu). Po chwili rozmowy wycofałam się na teren firmy, otworzyłam drzwi i się zaczął cyrk 🤡

Przywieźli mi wózek podnoszący - mam uprawnienia tylko na unoszące i teoretycznie nie powinnam go obsługiwać (come on, ja nawet widlakiem dobrze jeżdżę a raz miałam okazję stawiać sobie kontener na pakę za pomocy Kalmara). Miejsc na naczepie jest na 33 palety, ja miałam do zabrania 46 zatem należało ułożyć paletki na tzw „double deck” czyli aluminiowych belkach montowanych zapinanych na specjalnych szynach na ściankach. Bawiłam się z tym łącznie 2:30 - bo nigdzie mi się nie spieszyło 🤷🏼‍♀️

Dostałam papiery, ujechałam 200 kilometrów i stwierdziłam, że chromolę. Zjadłam pasek czekolady (uległam) i postanowiłam, że nigdzie więcej nie jadę bo szkoda życia. Zwłaszcza, że rozładunek mam w piątek dopiero zatem jutro mam dzień tranzytowy :)

Totalny luzik. W piątek mam rozładunek we Francji i załadunek w Luksemburgu do Włoch. To sobie wymyślili na tym wyjeździe: Anglia, Francja, Belgia, Holandia, Dania, Szwecja, Niemcy i teraz Włochy (będzie jeszcze Szwajcaria tranzytem do Włoch to na powrocie może wpadnie jeszcze Austria). Euro trip jak się patrzy 😅

20.08

Zjedzone 108 kalorii

Spalone aktywnie 331 kalorii

Wstałam rano, poszłam się ogarnąć i zjadłam owsiankę o smaku malinowym od emix.

Załadunek poszedł sprawnie - jak to w Szwecji. Tu po prostu nie ma ludzi. Przyjeżdżasz na firmę i gdyby nie automatyczna brama można byłoby pomyśleć, że „tu nikogo nie ma”. Wbijasz na magazyn, po chwili ktoś przyjeżdża i nie ma problemu. Do nich przyjeżdża tylko kilka aut na dobę, więc ładunek już stoi i czeka. No i wszyscy mówią po angielsku, więc dogadać się to nie problem. Uwielbiam północ Europy.

Po załadunku zaczęłam jechać w kierunku Danii. Po drodze zatankowałam pod korek, aby było i tylko siłą woli nie weszłam na stację paliw po czekoladę. Nie wiem co mnie napadło, ale miałam na nią taką ochotę, że zapewne zjadłabym całą tabliczkę na raz 🫣

Z innych ciekawostek widziałam na poboczu Łosia a konkretnie to Klępe. Na szczęście stała na poboczu a nie próbowała wbić mi do kabiny bo z racji wielkości, łosie nie wpadają pod przysłowiowe koła tylko od razu przez przednią szybę pakują się do środka…

Po południu wjechałam na pierwszy parking w Danii. Jutro rozładunek, powrót promem na kontynent i załadunek w Niemczech.

Skończyło się lenistwo 😅

19.08

Zjedzone 576 kalorii

Spalone aktywnie 1283 kalorie

Zapewne ostatni dzień skandynawskiego luzu.

Wstałam rano, zrobiłam sobie krótki spacer do toalety a jak wróciłam do siebie wjechała kawa z mlekiem ryżowym. Pojechałam na rozładunek, tam poczekałam pół godziny, aż się zwolni rampa i rozładował mnie gość, który totalnie wyglądał jak Mark Hamill w Ostatnim Jedi 😆 Aż nie mogłam się powstrzymać i powiedziałam panu, że jest mega podobny do tego aktora. Mega go to ucieszyło i obdarzył mnie szczerym uśmiechem.

Później już był totalny luzik. Podjechałam 200 km na parking, zrobiłam sobie zupkę błyskawiczną vifona i kułam żelazo póki gorące czyli poszłam spacer.

Pogoda piękna, słonecznie, lekko wietrznie, temperatura max 20 stopni. Tak można sobie spacerować. I tak zrobiłam jakieś 15 kilometrów, posiedziałam trochę na kamieniu i napawałam się widokami

Kolejny dzień, gdzie z nikim nie rozmawiam przez telefon. Naprawdę jest to dla mnie luksus, który coraz bardziej zaczynam doceniać. Pisałam dziś trochę na discordzie bo przygotowuje się do zostania Matką Gry (taki narrator) w fabularnej rozgrywce Obcego z okazji wspólnego oglądania Obcy Remulus na koniec miesiąca ze znajomymi Alienowymi świrami :D

Co zaś tyczy się owego luzu. Jutro już zacznie się zapierdziel i oby już się utrzymał do końca tygodnia. Naprawdę uwielbiam czas wolny w trasie, zwłaszcza, gdy jest możliwość jak ostatnio pójść na spacer nad wodę, tudzież do lasu. Jednak jak już siedzę w pracy wolę być na wysokich obrotach, zrobić swoje i dzień za dniem byle do domu.

Po kilku godzinach spacerowania wróciłam do klamota, zabrałam swoje rzeczy i poszłam pod prysznic. Znów miałam szczęście i trafiłam na prysznic damski a nie koedukacyjny. Nawet była gorąca woda zatem luksus. Rozbawiła mnie jedynie kartka z informacją w kilku językach by nie walić kocka pod prysznicem XDDD co za bydło bez kitu. Nawet nie chce wiedzieć co się działo i w jakiej częstotliwości, iż taka kartka została wywieszona.

Kto współpracuje z ludźmi ten się w cyrku nie śmieje…. I mało co go dziwi.

Teraz na dobranoc stwierdziłam, że zrobię sobie jeszcze jedną zupkę instant od vifona. Kiedyś będę czekać na przeszczep wątroby przez to, ale jakoś na koniec wyjazdu zawsze zostają już tylko suchy prowiant. Zupka chińska albo szejk proteinowy. Tudzież wafle ryżowe, jednak czasem mam ochotę na coś ciepłego.

Zaraz się zacznie u mnie sezon na picie herbaty wiadrami. Już się nie mogę doczekać herbaty w termosie robionej wieczorem i gorącej rano zaraz po przebudzeniu 🫠

16-18.08

Zjedzone/spalone aktywnie kalorie - nie liczyłam

W piątek wstałam rano wypoczęta. Wizyta na plaży naładowała moje baterie.

Rozładunki poszły sprawnie, jak to w Szwecji. Oni tutaj pomimo, iż nigdzie im się nie spieszy robią swoje. Pogoda była taka jaką lubię - lekko pochmurnie, max 22 stopnie. W końcu nie czułam się jakbym była w piecu.

Miałam lekki dylemat gdzie stanąć na weekend by parking był odpowiedni (mam wytyczne i nie mogę sobie stanąć gdziekolwiek ze względu na bezpieczeństwo leków które wożę), ale udało się znaleźć taki gdzie jest bezpiecznie, w miarę blisko poniedziałkowego rozładunku oraz byłoby gdzie pójść na spacer.

W piątek już sobie odpuściłam. Zrobiłam sobie naleśniki proteinowe z dżemem truskawkowym (o obniżonej kaloryczności) i spędziłam wieczór na błogim lenistwie.

W sobotę padało i niemal cały dzień przespałam oglądając kątem oka Gwiezdne Wojny. W padła domowa zupa pomidorowa bez makaronu i dwa piwa.

Niedziela przywitała mnie słoneczna pogodą, wiatrem i przez cały dzień było dość rześko. Ubrałam się porządnie i poszłam na ponad 20 kilometrowy spacer po okolicy

Było małe jeziorko i duży las :)

Kręciłam się po krzakach kilka godzin i jak wróciłam do ciężarówki byłam totalnie wymęczona. Zrobiłam sobie naleśniki proteinowe i obejrzałam Obcego.

Weekend uważam za udany :)))

15.08

Zjedzone 600/650 kalorii

Spalone aktywnie 1031 kalorie

Spałam może wszystkie z 3 godziny. Znów parno jak w saunie…. Eh, byle do weekendu.

Do portu w Puttgarden dojechałam spokojnie, pomijając ostatnie trzy kilometry, gdzie kilku panów ode mnie z branży dostało pierdolca urządzając sobie wyścigi na jednopasmowej drodze 🙄

Pomyślałam sobie „co za debile” i jechałam dalej. Wbijam do portu, parkuje na luziku i widzę jak kilku dosłownie biegnie do budki z biletami xDDD Powiedziałam sobie „co za idioci” i na spokojnie wyjęłam z szuflady formularz wjazdu na prom. Wypełniłam go, wysiadłam i spokojnym krokiem udałam się do budki. Po drodze mijały mnie te świry co im się tak spieszy. Weszłam do budynku, tłum chłopów wypisuje zgłoszenia, okienka puste. Podlałam formularz, poinformowałam, że muszę być podłączona pod prąd na czas reju, otrzymałam bilety a oszołomy co biegały zaczęły blokować się wzajemnie w kolejce do szlabanu XD Stoję z biletami przed biurem i patrzę jak prawie w siebie wjeżdżają i urywają lusterka byle by dostać się szybko w linie na prom XDDD Normalnie przydałby się popcorn zwłaszcza jak ochrona przyszła rozdzielać na Polaka i Ukraińca co to zaczęli do siebie skakać z łapami.

A wiecie co najśmieszniejsze? Spieszyli się jakby im prom miał zaraz uciec, odpłynąć i ich nie zabrać a nawet go jeszcze nie było na horyzoncie.

Na łajbę wjechałam ostatnia bo na początku i końcu są tylko przyłącza pod elektrykę. Wetknęłam wtyczkę, poczekałam chwilę by potwierdzić działanie agregatu i poszłam na górę. Znów było mi duszno, więc wyszłam na pokład widokowy. Noc była ciepła. Jakoś tak się zamyśliłam, że nawet nie zauważyłam, iż minęła godzinka i za chwilę będziemy dokować.

Rozładunek poszedł szybko. Przyjechałam dwie godziny przed otwarciem firmy i zdążyłam się zdrzemnąć.

Następnie zatankowałam klamota (wpadło niemal 1000 litrów) i zajechałam na mój ulubiony parking w tej części Szwecji - płatny (obiad i prysznic gratis, zimą zaś dodatkowo jest sauna) i 3 km spacerkiem przez las na plażę.

Mimo zmęczenia połaziłam trochę po plaży. Koniec końców chyba trzy godziny siedziałam i gapiłam się na fale wdychając zapach Morza Północnego. Generalnie nieco zamulałam, ale i tak cieszyło mnie, że mogę sobie tak posiedzieć. Zwłaszcza, że weekend pewnie spędzę w miejscu tylko z lasem i pewnie na dodatek będzie padać. W Szwecji już zaczyna się jesień, widziałam klucze i stada ptaków lecących już na południe. Coś czuję, że w tym roku Mróz przyfasoli konkretnie. Ostatnie zimy na północy były dość łagodne. Żeby raz czy dwa w sezonie założyć łańcuchy? Zaprawdę łagodnie było tak z 4 lata. Wiadomka powyżej Sundsvall zimy, nawet tak łagodne jak obecnie, potrafią dać w kość temperaturami poniżej 20 stopni i pół metrową warstwą śniegu, ale nie jest to tragedia jak na te regiony.

Doczłapałam się do ciężarówki koło 16, poszłam pod prysznic, zjadłam warzywną lasagne (wyjątkowo dobra tak jak zapewniał pan kucharz - uśmiechnięty Finlandczyk) i po powrocie do ciężarówki o adłam w połowie odcinka „co robimy w ukryciu”.

14.08

Zjedzone 0 kalorii (nie liczę kawy)

Spalone aktywnie 119 kalorii

Kto rano wstaje ten jeździ nie wyspany, ale chociaż ma ładne widoczki 🙃

Kiepsko spałam. Było mi duszno, nie było zwyczajnie czym oddychać. Dlatego jak klimatyzacja postojowa przestała działać (jej żywotność to od 3 do 5 godzin w zależności od temperatury na zewnątrz) obudziłam się i postanowiłam, że będę spała z otwartymi oknami, odsłoniętymi bocznymi firankami oraz uchylonym szyberdachem. W końcu pod kamerami, z panem ochroniarzem robiącym obchód po terenie firmy co pół godziny notabene nic mi nie grozi. Zdążyłam zasnąć jak zaczęło padać. Wstałam zamknąć okna - szyberdach mogę zamknąć z panela sterującego przy łóżku. Szkoda, że Mercedes to wersja: pół biedy zza krzaka, ponieważ sterowanie oknami, chociażby w volvie, jest przy łóżku. Oczywiście po pół godziny przestało padać a ja czułam się jak w saunie. Otworzyłam okna, położyłam się spać i totalnie chwilę później rozpętała się burza - proces zamykania trzeba było rozpocząć 🙄 skwitowałam to wszystko słowami „ohh! Fuck my life!”

Godzinę później wstałam zrobić kawę, choć po prawdzie i tak czułam się conajwyżej średnio, i tak, jest to eufemizm. Na szczęście obudzić mi pomogła burza a raczej jej skutki. Bo kilka drzew nie wytrzymało i zwaliło się na drogę przez co miałam wyznaczony objazd - pół godziny w plecy.

No, ale wtedy pocieszyć mnie zechciała matka natura dając epicki pokaz wschodu słońca

Totalnie czułam się jakbym była w Montanie (USA) a nie w cholernym Luksemburgu. To jeden z plusów mojej pracy. Widoczki.

Cały dzień było mi na przemian duszno i zimno. Zaczęłam już śmieszkować, że to menopauza 😆

W sumie kijowo czuję się niemal od półtora tygodnia. Upały dają mi w kość. Jestem totalnie zimnolubna, więc powtarzam sobie dewizę rodu Stark „Winter is coming” starając się myśleć pozytywnie.

13.08

Zjedzone 499 kalorii

Spalone aktywnie 217 kalorie

Noc była ciężka. Na zewnętrz było 26 stopni i było duszno jak diabli. Klimatyzacja postojowa działa mi do północy i o 1 nad ranem obudziłam się niczym w saunie. Odpaliłam auto na pół godziny i poszłam spać.

Rano szybki prysznic bo czułam, że się lepię 😕

Zajechałam na rozładunek i czekałam 5 godzin, aż mnie dziady rozładują. Mało się tym przejechałam. Rano czułam się słabo, więc przekimałam się nieco (co godzinę musiałam Domestosowi pisać, że nic się nie zmienia). Chciałam też zjeść leczo, ale skisło 🤷🏼‍♀️ w zamian zrobiłam sobie zupkę błyskawiczną od vifona…

Pod rampą dokończyłam Skyr z dodatkiem dżemu truskawkowego od cheat meal (nisko kaloryczny). Zaś na kolację w Luksemburgu zjadłam swojego ogródka szklarniowego :)

Bo wywiało mnie do Luksemburga na załadunek. Jako, iż przyjechałam 4 godziny spóźniona zostałam załadowana ostatnia. Jeden rozładunek w Koge (Dania) na czwartek, w piątek mam dwa rozładunki w Szwecji, weekend u Szweda i koniec końców w poniedziałek czwarty - ostatni, rozładunek w Sztokholmie.

09-13.08

Kalorie nie były liczone.

Zjedzone zostały: paczka wafli ryżowych, dwa słoiki ogórków (kiszony oraz konserwowy), Skyr naturalny z Piątnicy 200g x 2, dwa piwa, dwie szklanki wina.

Dziś będzie memowo bo przez weekend nie robiłam praktycznie zdjęć. Pewnie by to się zmieniło, gdyby nie fakt, iż w piątek Tumblr mnie wylogował i nie byłam w stanie się zalogować do wtorku rano 🫠🫠🫠

W piątek rano wstałam, poszłam zapłacić za parking i jechałam na rozładunek do Holandii. Tam po zajechaniu (spóźniona TYLKO cztery godziny xd) poczekałam dwie godziny, aż wyznaczyli mi rampę rozładunkową, kolejną godzinkę ozonowania naczepy, przywiozłam sprzęt medyczny do sterylizacji, i kolejną godzinę, aż oddali mi papiery i mogłam jechać na parking.

Po 100 km zaparkowałam w okolicy poniedziałkowego załadunku i zaczęłam oficjalnie weekend. Zauważyłam również, że Tumblr robi sobie ze mnie jaja. Najwyraźniej zainspirował się wszechświatem, który notorycznie sobie ze mnie kpi.

Niepocieszona owym faktem otworzyłam sobie butelkę wina, własnej roboty, i zaczęłam oglądać Władcę Pierścieni.

Nie wiem kiedy zasnęłam. Zmęczenie wzięło nade mną górę.

W sobotę wstałam jak człowiek o 5 rano. Zrobiłam sobie kawę, zagryzłam dwa wafle ryżowe i stwierdziłam: okej! Skoro jest tak wcześnie to mogę iść pochodzić po parkingu. Nikt mnie raczej nie zauważy (unikam tego jak ognia), no i nie jest jeszcze tak ciepło.

Robię sobie 8 rundkę po parkingu, gdy wylazł ze swojej budy Ukrainiec. Popatrzył na mnie tępo (czyli jak zwykle w przypadku jego nacji) i skonfundowany zamiast oddać złoty strumień na oponę polazł w krzaki… Pieprzone zwierzęta 😑

Wróciłam do siebie, wzięłam rzeczy i poszłam pod prysznic.

Nie minęła 10 rano, gdy ktoś puka mi w kabinę. Wstając z łóżka, aż zaczęłam sobie nucić pod nosem „dajcie mi wszyscy święty spokój”. Siadam na fotelu, patrzę a tam owy Ukr z kolegą stoi pod moimi drzwiami. Przywitałam się, a panowie zapytali czy nie dołączę do nich, albowiem gdyż, wybierają się do sklepu. Odmówiłam grzecznie tłumacząc, że niczego nie potrzebuje. Stwierdzili, że wieczorem będą robić grilla i bym wpadła. „No pewnie, kurwa, bo ja nie mam co robić, tylko jeść grilla z dwoma Ukrami, aby na koniec po kilku głębszych oberwać nożem pod żebra” pomyślałam. Podziękowałam za zaproszenie i panowie się oddalili.

Dzień minął mi stosunkowo spokojnie. Obejrzałam trylogię władcy pierścieni i pod wieczór zabrałam się za serial „co robimy w ukryciu” bawiąc się przy nim przednio 😆

Moje śmieszki heheszki przerwało pukanie do drzwi koło godziny 19stej. „O nieee, nie ma opcji, że wstaje. Udaje, że śpię i tyle mnie widzieli”. Zignorowałam jedną salwę pukania do drzwi, drugą i trzecią, aczkolwiek faktu, iż debil mi się na lusterku uwiesił i zaczął bujać mi kabiną już nie zignorowałam. Wstałam wściekła i podczas odsuwania firanek siłą woli zaczęłam odgrywać osobę pół przytomną.

„Obudziłem?”. Nie, kurwa, udawałam głuchą… stwierdziłam, że zaraz przyjdę tylko się muszę obudzić.

Oczywiście zamknęłam całkowicie szyby, włączyłam klimatyzację postojową i na wszelki wypadek zabarykadowałam drzwi. O 22 debile znów zaczęły pukać, ale po kilku minutach sobie odpuścili.

Naprawdę… za każdym razem jak myślę, że ludzie osiągnęli już dno studni głupoty to spotykam na swojej drodze osoby, które utwierdzają mnie w przekonaniu, iż owa studnia głupoty dna nie posiada…

W niedzielę wstałam o 6 rano i bardzo, ale to bardzo, korciło mnie zrobić tym idiotom pobudkę. Powstrzymałam się jednak. Przyszli na południe trafiając akurat na moment, gdy otworzyłam piwo. Chyba usłyszeli syk otwieranej puszki… Już nie było tłumaczenia i spędziłam z nimi kilka godzin 🫠🫠🫠 na szczęście uratował mnie telefon od taty i mogłam wrócić do siebie już więcej nie niepokojona.

W sumie przez weekend, nie licząc ukrów i pani ze stacji paliw, rozmawiałam tylko chwilkę z tatą oraz kilka razy z kolegą, który narzekał głównie na swoją żonę. I powiem szczerze cieszę się z takiego obrotu spraw. Skoro moi „znajomi” nie mają czasu chociaż raz w tygodniu się odezwać (a większość z nich pracuje w transporcie i wiem jakie są realia) to kij im w tyłek i na imie :)

Ostatnio kolega wysyłał mi jakiegoś tik toka, to zaznaczyłam tylko, aby post wpadł do archiwum i elo. Mam ich wszystkich gdzieś tak jak i oni mają mnie.

W poniedziałek wstałam o 6 rano, ogarnęłam się, zjadłam sobie Skyr, wypiłam kawkę i napisałam do Domestosa, albowiem nie dosłał mi numerów na załadunek. Stwierdził, że nie ma i koło 10 będziemy się dopiero ładować. No nie powiem zirytowało mnie to, bo w takiej sytuacji, zwyczajnie bym nie wstawała tak wcześnie. Położyłam się zatem na drzemkę i o 9 rano dostałam numer referencyjny. Tylko mi chu chu się on nie zgadzał. Bo miałam ładować do Francji na +20 stopni a tu info, że ładuje do Szwajcarii na +5 stopni. No to pytam glupola „czy to nie pomyłka. I czy mam ładować na 5 czy 20?”

Odpisał „tak”. Nosz kurwa co za debil xDDD zadzwoniłam do niego to nie odbiera. Za drugim razem odebrał i mnie zjebał, że dzwonię. I on mi potwierdził, że mam ładować na 5 stopni i czego ja jeszcze chce. Ehhh nie mam siły do kmiota. Serio firma spoko, kasa się zgadza, robota całkiem przyjemna, ale on jest totalnie niereformowalny a ja mam alergię na brak profesjonalizmu.

Pierdziele to, byle do weekendu a za tydzień jadę do domu :) i taka oto optymistyczna myśl towarzyszyła mi w drodze na załadunek. Akurat byłam w tej części Belgii gdzie każdy mówi po francusku zatem ze swoim bieda żabo językiem mogłam swobodnie sobie dukać. Akurat u nich byłam już kilka razy i tam pracują spoko ludzie. Zarówno w biurze jak i na magazynie. Nawet pan magazynier sobie zaczął nucić „Jingle bells” podczas ładowania 6 ton szczepionek na moją pakę. Kolendy w sierpniu to jest:

No i jadę do tej Francji, dwie godziny czekając już na informację na kiedy w ogóle mam rozładunek. Gdy miałam 40 km do celu zjechałam na parking, zatankowałam chłodnie, aby agregat mógł pracować bez przeszkód i wpadła informacja - jutro 8 rano.

08.08

Zjedzone 694 kalorii

Spalone aktynie 302 kalorie

Wstałam rano, pojechałam na rozładunek i było całkiem miło. Jedynym plusem tych wyjazdów do UK jest to, że mogę sobie swobodnie rozmawiać z lokalsami (o ile nie są z Kornwalii tudzież Irlandii). Na załadunku również było spoko, wrzucili mi na pakę ładunek w trybie ekspresowym zaś odprawa celna zajęła tylko 20 minut!

Prom również dostałam od ręki, chociaż był pół godziny opóźniony przez falę i wiatr. Przyjemnie bujało co bardzo lubię :)

Po zjechaniu z promu wpadłam na strzeżony parking i zaczęłam przerwę. Jutro mam rozładunek o 8 rano w Holandii oddalonej o 370 km XDDD a warto nadmienić, że przez „poganianie” mojego spedytora muszę robić przerwy minimum 11 godzinne i ruszam o 7 rano xDDDDD wcale a wcale mi nie jest z tego powodu przykro.

Jedzeniowo dziś było sporo.

Rano wjechał pomidor i dwa ogórki. Na obiad fasolka szparagowa zaś kolację zjadłam na promie - suchy jak wiór dorsz, sztywne frytki i nader przeciętne warzywa. Panierkę z ryby zdjęłam zaś połowa frytek była twarda niczym gwoździe i ich nie zjadłam 😑 okropne jest to marnotrastwo jedzenia przez fakt jak spartolone są te dania na promach.

07.08

Zjedzone 215 kalorii

Spalone aktywnie 168 kalorii

No i o po co była ta drama wczoraj? Skoro dzisiaj przyjechałam na rozładunek i okazało się, iż jestem zaplanowana na jutro na 7 rano czasu lokalnego XD

Mój spedytor to prawdziwy kwiatuszek :)))

Wstałam o tej pogańskiej godzinie chwilę po północy, zrobiłam sobie kawę i chwilę po 6 rano byłam już w Dunkierce. Odprawa oraz sprawdzanie, czy nie mam przypadkiem świeżej dostawy ciapatych na pace, poszło stosunkowo szybko. Na promie wzięłam prysznic i 4 kawy - śniadania nie jadłam u nich bo nie przepadam za fasolką w sosie pomidorowym i kiełbasą z psa 3 kategorii zmielonym razem z budą.

Wjechała za to miska ogórka z pomidorem w oczekiwaniu na wyjazd z promu.

W ogóle na wyspach wjechała mega jesienna pogoda. W sensie, niemal zawsze u nich jest szaro, buro, deszczowo i ponuro, jednak dziś trafiła się „polska złota jesień”. Liście powoli zmieniają kolor, żniwa w trakcie i słońce jakoś tak inaczej pada malując taką złotą aurę.

Jutro w planach rozładunek, załadunek, odprawa celna i powrót do Europy 🙃🙃🙃 ambitnie!

06.08

Zjedzone 0 kalorii

Spalone aktywnie 218 kalorii

Mój „spedytor” to debil - wiadomka.

Dziś zadzwonił do mnie podczas przerwy by się przyjebać jak wesz do jajec.

Bo widzicie, rano czułam się słabo i ruszyłam godzinę i dwadzieścia minut później, niż mu zadeklarowałam. I ukręcił z tego dramę wszechświata. Później dojebał się, że dwie godziny co miałam na dojazd z domu do pracy a później walkę z akumulatorami to mogłam nie rejestrować bo wczoraj 7h jazdy i 6h stania na urzędzie celnym to było za mało! Jebana, łysa pała. Jeszcze miał czelność na mnie podnieść głos, gdy zaczęłam punktować jego spierdoloną logikę. Stwierdziłam tylko chłodno by na mnie nie krzyczał i że nie będę z nim rozmawiać skoro zachować się nie potrafi. Po godzinie mnie przeprosił, ale niesmak pozostał.

Zawsze w takich chwilach mam ochotę jebnąć robotę, wrócić do domu na stopa a kluczyki wrzucić do baku. Ehhh no, ale z czegoś trzeba żyć. Najpierw szmaciarz nie potrafi przez prawie 4 doby załatwić zgłoszenia towaru do odprawy a później ma pretensje, że człowiek zamiast ustawowych 15 godzin pracy nie pracował 17 albo 18 😂 bezczelna menda.

Jednak zemsta również bywa przyjemna. Bo dzięki temu wyskokowi firma załatwiła sobie u mnie strajk włoski na najbliższym wyjeździe. Jak wygląda strajk włoski w moim wykonaniu? Jazda Max 80 km/h, nie wyprzedzam nikogo, jak widzę korek to się wpadam w niego jak dzik w żołędzie, na firmach obowiązkowo +30 minut patrzenia się w sufit nim odjadę :)))