saklı muktesabat

KİM GÖREBİLİYOR ONA BAKINCA,

ACEP BİR TOHUMCUK NEYE GEBEDİR?

NEDEN SIR VERMİYOR KADER İNSANA?

RABBİM! KAT KAT ESRAR PERDESİ ALTINDA KALAN,

HERŞEYİN ÜSTÜNDE SATHİ VE YALAN

BİR KABUK ALDATIP BEŞERİYETİ

BİR BİLEĞİ TAŞININ ÇARKINDAN ÇIKAN,

KIVILCIMLAR KADAR, FANİ, ÖMÜRSÜZ, CILIZ,

IŞIKLARLA AVUTUP GİDER!

ÜSTELİK VERMİŞKEN NİCE PEYGAMBER,

EVLİYA, ASFİYA. MECHULDEN HABER

KADERİN KAPISI KİLİTLİ HALA!

HERŞEYİN DERUNU GİZLİ BİR MAHZEN!

KADER LÜTFEDERSE YABAN İNCİRLERİNE,

KAYALAR ÜSTÜNDE BİR HAYAT VERİR

EYER DİLEMESSE O BİR TOHUMU.

BİR TIRTILA VEYA KUŞA YEDİRİR

HEM DE EN MÜNBİT TOPRAĞIN OLDUĞU YERDE!

ÇÜNKÜ HER TOHUM GEBE DEĞİLDİR BAŞKA BİR FERDE,

YALNIZ KENDİ NEFSİNİ TAŞIR BAZISI,

AMA ÖYLE YAZILMIŞSA YAZISI,

KİMİ BAZEN MİLYONLARI YÜKLENİR

ARDINDAN NESLİNİN UMMANI GELİR!

İNSAN DA BİR TOHUM HİS DE FİKİR DE

EĞER BUNLAR İÇİN RABBİM DİLER DE,

ENGİN BİR BEREKET TAKDİR EDERSE,

NEYE BALİĞ OLUR HER BİRİ EN SON,

KİM SIĞDIRABİLİR BUNU İDRAKE HİÇ KİMSE..HİÇ KİMSE..

ACİZ BİR KULU OLDUĞUMA BAKMAYIP RABBİM...

NASIL BİR DAVAYA GİRİŞTİM, AMAN!

FAKAT ÜMMİD EDERİM SAHİB-İ KEREM OLAN,

SENDEN SALAH-I HAL EYLEYİP BANA İHSAN...

SONRA BÜTÜN HİS VE DÜŞÜNCELERİMİ,

ŞEREFLİ RIZAN İLE KILIP ME'LUF VE BERABER...

VE İÇİNE DERÇ EYLEDİĞİM KELİMELERİM

VE KENDİNE DOST OLARAK SEÇTİĞİN BÜYÜK PEYGAMBER...

HAKKINDA İZHARA ÇALIŞTIĞIM HİS VE FİKİRLER,

SENDEN, ENGİN BİR İLHAMA MAZHAR OLSUN, DİLERİM!

VE İÇİNE DERÇ EYLEDİĞİM KELİMELERİN

Bİ HUDUT BEREKET OLSUN KADERİNDE,

ONUN ÜMMETİ İLE BİRLİKTE BU FAKİRE DE,

ÖYLE BİR İMANLI TESELSÜL BEREKETİ VER Kİ;

ARDINDAN İMAN KAFİLELERİ

TA EBEDİYETE VARSIN!

RAHMETİ HER ŞEYİ AŞMIŞ OLAN SEN,

KEREM SAHİBİ ALLAH'SIN.

LÜTUF SAHİBİ ALLAH'SIN.

Gördüm seni efkârım yağmadır alan alsın.

Aldı çü beni benden geçtim bu cân u tenden,

Aklım dahi her vârım yağmadır alan alsın.

Ben varlığımı attım dost varlığına yettim,

Her usluya bazârım yağmadır alan alsın.

Geçtim ben âd u sandan çıktım ben o dükkândan,

Hep ırz ile vakârım yağmadır alan alsın.

Geldi dile dildârım buldum gül-i gülzârım,

Şimden gerû hep vârım yağmadır alan alsın.

Sen gâib u hâzırsın her hâlime nâzırsın,

Ahvâl ile etvârım yağmadır alan alsın.

Çün buldu gönül yârim terk eyledim ağyârım,

Hiçbir şeyi yaşayıp bitiremiyoruz. Kompulsif biriktirme hastalığı artık eşyalarla sınırlı değil. Çöp evlerin dramı ruhlara sirayet etmiş durumda.

Eskiden mektup yazıp gönderirdik. Bütün duygularımız o minicik zarfa sığar ve bizden ayrılırdı. Zarfı yalayıp kapatırken içimizde cümlelere veda etmenin hafifliği olurdu. Ama şimdi gönderdiğimiz bütün yazılar “gönderilmiş postalar” sekmesinde...

Yirmi yaşında sosyal medya penceresinden öfkeyle haykırdığımız cümleler, kırk yaşında gelip yüzümüze çarpabiliyor. Büyük veri denilen şey bu kadar büyümeden önce, tatile çıkar ve bütün yorgunluğumuzu ya sahildeki kumlara gömer ya da dağ zirvesinde bir ağacın dallarına asardık. Eve de hafiflemiş olarak dönerdik.

Şimdi geçmiş tatillerin fotoğrafları galerimizde, konum bilgisi haritalarda, kalan taksitler de ekstrelerde peşimizden gelmeye devam ediyor. Aldığımız uçak biletinden, verdiğimiz kiloya kadar her şey kayıt altında.

Kavgalarımızı hikâyelerde afişe ediyor, WhatsApp penceresine konan kırgınlıkları günlük sitemlerle besleyip büyütüyoruz. Hikâyede kalmasın dediğimiz birçok şey, hayat hikâyemize gereksiz ve yorucu satırlar ekliyor.

Hafızasında yer kalmayan dijital cihazlar gibi ağır aksak yaşıyoruz hayatı. Gereksiz şeylerle öyle bir dolmuşuz ki geçmişten bir şeyler silmeden yeni hayal bile kuramıyoruz.

Vedalaşamıyoruz. İnsanlarla, eşyalarla ve hatıralarla... İstifledikçe ağırlığımız artıyor ve hayat bizi daha dibe doğru çekiyor. Telefon rehberimizde minik mezarlıklar var artık. Kaç adım attığımızın hesabını tutan cihazlar, akşamları hedefe ulaşamayanların ifadesini alıyor.

Neye, ne kadar vakit harcayacağımıza tarifeler karar verirken, kotalar arası maratonda nefes nefese bir telaş yaşıyoruz. Yani geçmişimiz bir türlü geçmiyor ve yaşanmış her şey çeşitli formatlarda peşimizden koşturmaya devam ediyor.

Bu arada hafıza-ı beşer bir türlü nisyan ile malul olamadığı için, unutup rahatlayamıyoruz.

Gel bütün bu ovaları, bu meydanları, bu menzilleri süslendiren şeyler üstüne dikkat et. Herbirisinde o gizli zâttan haber veren işler var. Âdeta herbiri birer turra, birer sikke gibi, o gaybî zâttan haber veriyorlar.

"Ey insan! Şu kâinattan maksad-ı a'lâ; tezahür-ü rububiyete karşı, ubudiyet-i külliye-i insaniyedir ve insanın gaye-i aksası, o ubudiyete ulûm ve kemalât ile yetişmektir."

| Tolstoy