De parallelle samenleving van links
In elke stad wat je bezoekt in Nederland ziet u het: de parallellen samenleving. Soms zijn het slechts straten, maar veel vaker gaat het om hele wijken. De parallele samenleving is gekenmerkt door het feit dat mensen in kolonies buiten de samenleving leven. Het is een eigen cultuur met één bepaalde regel: de afkeer tegen de Nederlandse samenleving.
De afkeer is vaak gecreëerd door een geromantiseerd beeld van het eigen moederland maar soms is het gevaarlijker dan alleen een geromantiseerd beeld van het eigen moederland, soms gaat om pure indoctrinatie. Het gaat dan om een sekte achtige leefstijl met een eigen cultuur en leefcodes. Een identiteit werd geboren: de allochtoon. Het is langszaam gegaan, de allochtonen wilden niet of hoefde niet te intrigeren. Kan je het dan wel onwil noemen als ze er geen enkele eisen gesteld zijn voor de integratie.
Jaren lang heeft links haar ogen gesloten voor deze wending; het was niet politiekcorrect om over fouten te praten in de samenleving. Wij oogsten nou haar vruchten: Denk, NIDA en bijéén zijn een paar van deze vruchten. Deze partijen zijn contra-Nederlands en hebben een anti-blank en traditionele houding. In Principe zeggen ze "uw tijd is over" voor die dadelijk echt over. Het idee van een cultuurloos land is geboren in het Europese unie; vervang hen met een universele multiculturele samenleving en wij noemen het "de wereldburger". Eerst handen in eigen boezem! De blanke linkse elites van Nederland hebben dit gezaaid.
Deze mensen zijn te slecht geïntegreerd om Nederlanders genoemd te worden. Er bestaat geen twijfel dat deze mensen ook buitenlanders zijn in eigen land van herkomst ook in die geromantiseerde plaats niet thuis hoort. Maar waar horen ze dan wel thuis? Simpel in deze kolonies. Een voorbeeld van een duidelijke kolonie is de schilderswijk, in Den-haag. De schilderswijk is voor 90 procent allochtoon en daarvan is het merendeels moslim. In deze kolonie heerst geen permanente nederlandse autoriteit- alleen wanneer er een politiemacht op de been is- en u ziet duidelijk een afsplitsing van het ons naar hen. In deze wijken is het mogelijk om een andere wet te laten gelden: de sharia en deze word gehandhaafd door grootte groepen geradicaliseerde jongeren.
Deze kolonies zijn vaak meer achtergesteld dan het land van herkomst en hebben nooit één vorm van verlichting meegekregen. Te vaak zijn dit weinig geschoolde tot simpel gezegt zwaar zwakbegaafde mensen met een groot aantal kinderen. Deze mensen zijn niet welkom buiten de landen met een sociale vangnet omdat ze daar alleen in de weg zouden staan.
