ÖYKÜ

"hiçbir tarih kitabında yazmaz ama insanlar da devletler gibi savaşlar verir sınırlarını çizmek için."

her yere fazlalık hiçbir yere ait değil.

hiçbir zaman bir yangından elini eteğini çekerek kaçamazsın.

her adımım daha derine, ölüyorum.

sığamıyorum, taşamıyorum, gidemiyorum, kalamıyorum, ne oradayım ne burada, ne bir şeyim ne öbürü.

iyi organize olmuş bir zihin için, ölüm bir sonraki büyük maceradır.

ben o acıya ölmediğime çok üzüldüm.

“herkesin yanına gitmek istediği birileri vardır. gecenin üçü, sabahın körü, hatta cehennemin dibi olsa bile.”

bütün hislerin içinden geçip boşluğa yürümek.

bazı şeyler seni mezara kadar bırakmaz, kurtulamazsın.

kurşun girmeye girdi de oyuğu kapanmıyor

yoruldum. çok yoruldum. ve bu koşmuş gibi değil ama. yaşamış gibi.

“İçimizde koca bir kenti öldürecek kuraklık taşıyoruz , Feribe. Ama olsun, herkes ölür, iyiler bile.”

Çünkü insan bastırdıklarının esiri olur.

Yitirdim kendimi kendi içimde.

Dizlerimi karnıma çekip sabaha kadar ağladığım her şeye kırgınım.