itskyola

İçimde beni hep durduran bir ses var. Benden daha hızlı hareket ediyor ve benden önce aksiyon alıyor. Beni susturuyor.. durduruyor.. Söyleme diyor, yapma diyor. Ama sonra beni söyleyemediklerimle ve yapamadıklarımla baş başa bırakıp gidiyor. Söyleyemediklerimle ve yapamadıklarımla iyi hissettirdiğim insanlar da gidiyorlar. Bense kalıyorum söyleyemediklerimle ve yapamadıklarımla. Sonra başka şeyler oluyor, çenem ağrıyor mesela dişlerimi sıkmaktan. Bazen başım ağrıyor düşünmekten. Ağlayabiliyorsam iyi günümdeyim demektir, bir kısmını atacak yol bulmuş oluyorum söyleyemediklerimin ve yapamadıklarımın. Sonra da en büyük düşmanımı kafamın içinde besleyip büyüttüğümün farkına varıyorum. Ama işte anladığınız üzere söyleyemiyorum.

-ne bu şimdi? çenem.. neden böyle ağrımaya başladı birden bire ? dişlerim.. neden konuşamıyorum? ah dişlerim.. acıdı. bütün akşam böyle sıkmış mıyım dişlerimi ? az önce kahkaha atıyordum. böyle mi dinledim arkadaşımı bütün akşam?

Kendimi akıp giden zaman ve kalabalık masaların içinde böyle buluyorum bir anda. Hem masadayım hem değilim. Başım ağrıyor.. Zihnim susmuyor.. Zihnim susmuyor susmasına ama ben neden susuyorum? Konuşuyorum aslında ama hiçbir şey anlatmıyorum. Çoğu zaman sadece konuşuyorum. Sahi ne kadar da boş konuşuyorum. Kendime dışarıdan bakıyorum kim bu boş konuşan kadın? Cümlelerinde hiçbir samimiyet hiçbir duygu yok.

Bir şeyler anlatmak benim için ne zaman ve neden bu kadar zorlaşmaya başladı anımsar gibiyim. Eskiden çok da umurumda olmazdı. Şimdi umurumda. Hatta çok umurumda.

Çocukken anlatmakta zorlandığım şeyleri yazardım. Babama mektuplar yazardım, göreceğinden emin olduğum bir yere koyardım, odamın kapısını aralar bakardım babam mektubu gördü mü diye. Babam bazen orada okurdu bazen yanına alır işe giderdi. Akşam işten döndüğünde beni yanına çağırırdı, yazdıklarımla ilgili konuşurduk. Burada kime zaman kazandırırdım acaba .. kendime mi, babama mı? Bu da başka bir günün konusu olsun.

Anlatmayı da yazmayı da bıraktım. Ama artık anlatmak istiyorum. Buna da en güvende hissettiğim şekilde başlayabilirim, yazarak..

Burayı biraz dertlerimle meşgul etmek niyetindeyim, hepsiyle değil tabii ki .. çünkü ben terapistine bile duyguları konusunda yalan söyleyen ve eksik bilgiler veren bir kızım :)

Herhangi bir yer herhangi bir zaman.