สวัสดี...วันใหม่, ลาก่อน..

Veronica ดูนางเอกก็คุ้มแล้ว

เป็นภาพยนตร์แนวความเชื่อเกี่ยวกับผี ว่าด้วยเรื่องเด็กหญิงคนนึงที่ชื่อ Veronica (ในเรื่องอายุ 15 เองนะ แต่ดูโตและน่ารักมาก ๆ) ที่เล่นผีถ้วยแก้วแล้วโดนวิญญาณร้ายเล่นงาน สร้างโดยอิงเหตุการณ์จริง จากบันทึกของตำรวจและนักสืบที่เข้าทำคดีในคืนนั้น และในบันทึกก็บอกด้วยว่าดูเป็นเหตุการณ์ที่เหนือธรรมชาติ

หลังจากดูจบ วิจารณ์โดนลำเอียงได้เลยว่า “ดูเถอะ แค่เห็น Sandra Escacena แสดงก็คุ้มแล้ว” แต่ถ้าตัดเรื่องนักแสดงนางเอกทิ้ง (ยากจัง) ภาพยนตร์ก็ดูได้เรื่อย ๆ นะ มันไม่ได้เป็นหนังผีสยองขวัญที่ต้องเก็บไปหลอนขนาดนั้น แต่รวม ๆ ก็จัดว่าโอเค คือออกแนวกลาง ๆ หมดเลย ถ้าดูเพื่ออยากรู้เรื่องราวจากเหตุการณ์จริงน่าจะถูกจริตมากกว่าดูเพื่อให้เกิดแนวสยองขวัญ

ชอบ : 1. นางเอก 2. ดำเนินเรื่องได้ดี

Aggrestsuko ดูง่าย เพลิน สนุก

ซีรีส์การ์ตูนล่าสุดจาก Sanrio และเปิดตัวละครใหม่ไปในตัวชื่อ Retsuko (มีที่มาจาก aggressive + Retsuko) หรือชื่อภาษาไทยคือ น้องเกรี้ยวกราด เป็นตัวละครที่บรรยายถึงชีวิตช่วงหลังเรียนจบและเพิ่งเริ่มทำงาน บอกถึงปัญหาในที่ทำงานทั้งเรื่องเพื่อนร่วมงานและทัศนคติบางอย่างในที่ทำงานของญี่ปุ่น 

บอกเลยว่าเนื้อเรื่องดำเนินไปแบบไม่ใช่การ์ตูนเด็ก ๆ (ซึ่งมันก็บอกอยู่ว่าเหมาะกับเด็กอายุ 13 ขึ้นไป แต่ผมว่าถ้าให้วัยทำงานขึ้นไปน่าจะเหมาะกว่า ไม่ใช่ว่า 13 แล้วเด็กเกินนะ แต่ความอินกับเนื้อเรื่องน่าจะมากกว่า) เนื้อเรื่องค่อนข้างเสียดสีสังคม ถ่ายทอดเรื่องราวได้ดี ดูตอนแรกอาจเกี่ยวกับเรื่องงานมากไปหน่อย แต่พอเข้ากลาง ๆ แล้วจะสนุกขึ้น และตอนละเพียง 15 นาที ทำให้หาเวลาว่างนิดหน่อยมาดูได้ง่าย ๆ

ชอบ :

ตัวการ์ตูนมีเอกลักษณ์ ไม่ใช่เฉพาะตัวเอกแต่รวมถึงทุกตัวละคร

เนื้อเรื่องไม่น่าเบื่อ สนุก หลากหลาย

ลายเส้นการ์ตูนเป็นแบบง่าย ๆ ดูง่าย

ไม่ชอบ :

จุ๊ ๆ อย่าส่งเสียง

เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับคำชมอย่างล้นหลามเลยได้ตัดสินใจไปดู เป็นเรื่องที่เล่าว่าอย่าทำให้เกิดเสียง ไม่อย่างนั้นจะมี “บางอย่าง” มาทำร้ายเราได้

หลังจากดูจบ...คือมันก็ดีนะ แต่โดยรวมแล้วแค่พอประมาณไม่ได้อู้วหูขนาดนั้น การดำเนินเรื่องและตัวบทภาพยนตร์ทำออกมาสร้างสรรค์ดี เพียงแต่ตอนจบทำให้รู้สึกไม่สมเหตุผลไปหน่อย ถามว่าแนะนำมั้ย? ถ้าดู Ready Player One แล้วก็มาดูเรื่องนี้ได้เลยไม่ต้องไปดูเรื่องอื่น

สปอยส์!!!

ชอบ

ภาพยนตร์เล่นกับความเงียบและเสียงดังได้สนุกและสร้างสรรค์

บทความผูกพันธ์ในครอบครัวซึ้งกินใจดีมาก ๆ อันนี้ชอบมาก

ไม่เน้นความ “ตุ้งแช่” จนเกินเหตุ ทำให้เห็นว่าการลุ้นไม่จำเป็นต้องใช้เสียงขนาดนั้น

นักแสดงแสดงได้ดี

ไม่ชอบ

ตอนจบ รู้สึกไม่สมเหตุผลไปนิด

ปกติในโปรแกรม mail client ทั้งบนโน้ตบุ๊คและโทรศัพท์มือถือผมจะไม่ชอบการมีหลาย ๆ account เลยใช้วิธีมีเมลหลักแค่อันเดียว แล้วให้เมลสำรองที่เหลือส่งเมลต่อมาให้ที่เมลหลักอีกที ทีนี้เมื่อเดือนก่อนอยู่ ๆ ผมก็พบปัญหาว่าเมลของ Outlook ไม่ยอมส่งต่อเมลให้ ทั้งที่ตั้งค่าให้ส่งต่อตามปกติทุกอย่าง (คือก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเมลหลักที่ใช้หรือ Outlook กันแน่ที่มีปัญหา) เลยต้องมาหาวิธีเพิ่มในโปรแกรม Mail บน macOS เพราะเมื่อผมไปที่หน้าต่างให้เพิ่มจะไม่มีตัวเลือกสำหรับ Outlook ให้เหมือนกับบน iOS ประกอบกับไม่สามารถใช้โปรแกรม Microsoft Outlook ที่อยู่บนเครื่องได้หลังจากอัปเดทเป็น macOS High Sierra (ใครที่ใช้อยู่กับอย่าไปเผลออัปนะครับ แต่อย่างอื่นเช่น Word Excel สามารถใช้ได้ตามปกติ) ส่วนขั้นตอนในการเพิ่มก็มีดังนี้ครับ

1. โปรโปรแกรม Mail แล้วไปที่ เมล -> เพิ่มบัญชี แล้วเลือก “เพิ่มบัญชีเมลอื่น...”

2. จากให้ใส่ชื่อเรียก account อันนี้ (อะไรก็ได้) แล้วตามด้วยชื่อเมลของเรา ทีนี้ตรงรหัสผ่าน ถ้าเป็นคนที่ตั้ง รหัสผ่านแอปและการตรวจสอบสองชั้น เอาไว้ให้ไปสร้าง รหัสผ่านแอป ก่อนนะครับ เพราะถ้าใส่รหัสผ่านปกติจะใช้การไม่ได้ 

ของใหม่อย่างหนึ่งบน MacOS Sierra หรือรุ่น 10.12 นั่นคือเปิดให้ใช้ Tabs ในแต่ละแอปได้ถ้าแอปนั้นรองรับ ถ้านึกไม่ออกให้นึกถึง Browser ที่เราใช้แล้วเราสามารถเปิดหลาย ๆ เว็บไซต์ได้ในหน้าต่างเดียว (ดูจากรูปข้างล่าง) เพื่อความสะดวกให้เราไม่ต้องสลับหน้าต่างไปมา เพราะคนเราท่องเว็บหลาย ๆ ตัวพร้อมกันอยู่แล้ว

Tabs (แถบ) บนแอป Safari

เมื่อตอนอัปเดตเป็น MacOS Sierra ใหม่ ๆ ความสามารถอันนี้ก็เป็นสิ่งที่ผมอยากลองเป็นสิ่งแรก ๆ โดยเฉพาะกับแอป TextEdit เพราะผมชอบจดอะไรหลาย ๆ อย่างลงในนี้ แต่ปรากฎว่าเมื่อผมกดปุ่ม Command + T (⌘ + T) เหมือนกับใน Safari ผมกลับได้หน้าต่างสำหรับกำหนดขนาดตัวอักษรขึ้นมาแทน

หน้าต่างแบบอักษรจะปรากฎขึ้นมาบน TextEdit เมื่อกด Command + T

ตอนนั้นผมก็ตีความไปเองว่า Apple คงยังพัฒนาให้กับแอปตัวเองไม่เสร็จทุกอันที ซึ่งก็น่าแปลกเพราะปกติแล้วเวลา Apple ออกของใหม่อะไรมามักจะทำให้แอปของระบบตัวเองรองรับก่อนเพื่อนเสมอ ๆ เช่น AutoSave และ Version แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากจนมาเจอวิธีการใช้งานบน CulfOfMac ถึงได้รู้ว่าแต่ละแอปมันไม่เหมือนกัน เช่น ถ้าบนแอป Map วิธีการเรียกใช้ Tabs ก็จะเหมือนกับ Safari เลย

แอปแผนที่ ที่ปุ่มลัดและคำสั่งในเมนูเหมือนกับแอป Safari

แต่ถ้าบน TextEdit นั้นเราสามารถเรียกใช้ Tabs ได้สองวิธีคือ วิธีแรกถ้าเรามีหน้าต่างหลาย ๆ อันอยู่แล้วสามารถเลือกให้มารวมกันได้เลย

คำสั่งรวมหน้าต่างบน TextEdit

ถ้าเราต้องการเพิ่ม Tabs ใหม่เอง เราไม่สามารถกดปุ่มลัดหรือหาคำสั่งบนเมนูได้ นั่นเพราะ??? เค้าไม่ได้ให้มาไง เราต้องให้ TextEdit แสดงรายการ Tabs แล้วกดปุ่มบวก (+) เพิ่มแทน

คำสั่งให้ TextEdit แสดงรายการแถบจะได้มีปุ่มไว้กดเพิ่มได้

จะได้ปุ่มบวกไว้กดเพิ่มแถบเหมือนกับแอป Safari

ผมจำไม่ได้แล้วว่าได้มีการตั้งค่าเพิ่มเพื่อทำให้ Trackpad ของ MacBook บน MacOS สามารถใช้สามนิ้วเคลื่อนย้ายหน้าต่างโดยไม่ต้องกด Trackpad แช่ค้างเอาไว้ (How to Enable the Three Finger Drag Gesture on Mac Trackpads in OS X สำหรับวิธีทำดูได้จากที่ให้มา) ได้ตั้งแต่ตอนไหนจนคิดว่ามันเป็นค่าตั้งต้นของระบบไปแล้ว มารู้อีกทีตอนติดตั้ง MacOS El Capitan แบบลงใหม่แล้วพบว่ามันใช้ไม่ได้ ไปหาดูใน System Preferences -> Trackpad ก็ไม่มีเลยลองไปค้นหาดูพบว่ามันอยู่ใน Accessibility นี่หว่า แต่ที่งงคืออยู่ ๆ เหมือน MacBook ตัวเองจะใช้สามนิ้วย้ายหน้าต่างไม่ได้ รู้สึกตัวอีกทีก็หลังลง MacOS Serria เสร็จเลยเข้าใจว่าคงจะเป็นที่ระบบ แต่พอไปหาวิธีเปิดการใช้งานก็พบว่า "เปิดแล้วนี่หว่า???" เลยสงสัยว่าทำไมมันถึงไม่ทำงาน

เลยมานั่งคิดว่ามีโปรแกรมอะไรที่มันทำงานเกี่ยวกับ TrackPad ในเครื่องบ้าง ผู้ต้องสงสัยที่คิดออกในตอนแรกเลยคือ BetterTouchTool (ต่อไปขอย่อว่า BTT) ก็เลยลองสั่ง Disable เพื่อปิดการทำงานไป ปรากฎว่าก็ยังไม่ได้เช่นเดิม เลยลองอีกทีโดยสั่งปิด BTT ไปเลย...ปรากฎว่าใช้สามนิ้วลากเพื่อย้ายหน้าต่างได้แล้ว!!! อ่า...ทีนี้ก็มานั่งหาต่อว่าแล้วตรงส่วนไหนละที่มันทำให้ทำงานไม่ได้ ก็พบว่ามันมี Gesture อยู่กลุ่มนึงที่มีปัญหากับระบบตรงนี้นั่นคือ

1. ตรงที่ใช้สามนิ้ววาง แล้วใช้อีกสองนิ้วในการแตะ และ

2. ตรงที่ใช้สี่นิ้ววาง แล้วใช้สามนิ้วในการแตะ

ตอนนี้ผมใช้ OS X 10.11.4 El Capitan ตัวล่าสุดซึ่งปัญหานี้เท่าที่จำได้คือเป็นมานานแล้วนะตั้งแต่มี Photo Stream แต่เท่าที่ผ่านมาไม่ได้จะสนใจใช้จริงจังเท่าไรเลยไม่เคยหาวิธีแก้ปัญหา ซึ่งวิธีแก้ปัญหาที่ง่ายและได้ผลก็คือ restart เครื่อง (แบบตอนแก้ปัญหาเรื่อง App Store ไม่โหลดเคยบอกไว้) แต่ก็นั่นแหละผมยังไม่ชอบวิธีที่ต้อง restart (บางคนบอกสงสัยกลัวเสีย uptime ซึ่งก็อาจจริงแต่ไม่ทั้งหมด ตั้งแต่ไหนแต่ไรผมก็ไม่ชอบแก้ปัญหาด้วยวิธีการลงล้างเครื่องลงใหม่อยู่แล้วถ้ามันมีวิธีที่ยังแก้ปัญหาที่เจอได้ แม้ว่ามันจะเสียเวลามากกว่าก็ตาม) เลยได้ไปเจอกับเว็บนี้ ที่เสนอด้วยวิธีการบังคับออก process ที่มีคำว่า photos ทั้งหมด (นั่นแหละขั้นตอนคล้ายกับตอนนี้เป๊ะ ๆ)

แต่มันมีเรื่องตลกตรงที่ว่าพอผมจะลองวิธีนี้มันไม่เจอ process ที่ชื่อว่า "Photos Agent" แบบรูปข้างบนไงเลยไม่ได้ทำ

เพิ่งมารู้ตอนหลังว่าเป็นเพราะเครื่องผมเปลี่ยนมาใช้ภาษาไทยเป็นหลัก ซึ่งเมนูและชื่อบางแอปจะเปลี่ยนเป็นภาษาไทย เช่น

Mail > เมล

Contacts > รายชื่อ

Reminders > เตือนความจำ

Calendar > ปฏิทิน

Preview > การแสดงตัวอย่าง

Terminal > เทอร์มินัล

System Preferences > การตั้งค่าระบบ

Activity Monitor > ตัวตรวจสอบกิจกรรม

Diskt Utility > ยูทิลิตี้ดิสก์

ส่วนใหญ่เวลาผมเรียกใช้งานแอปจะหาผ่าน Spotlight ด้วยความเคยชินเพราะรู้สึกว่ามันเร็วกว่าเรียกผ่าน Lunchpad และไม่อยากลากไอคอนโปรแกรมมาไว้บน Dock ให้มันรกเท่าไร ทีนี้เวลาค้นหาผ่าน Spotlight เนี่ยมันตัวระบบมันสามารถหาได้ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาไทย ทำให้ผมตีความไปว่าแอป Activity Monitor (ตัวตรวจสอบกิจกรรม) ก็น่าจะเป็นแบบนั้นเหมือนกันแต่ดันไม่ใช่

กว่าจะรู้ผมก็ลองแก้วิธีอื่นไปแล้ว ซึ่งตอนแรกก็สงสัยอยู่แล้วว่าทำไมตอนเปิดแอป Photos (รูปภาพ) มันถึงไม่เจอในตัวตรวจสอบกิจกรรม (ว่ะ) เพิ่งมาถึงบางอ้อตอนดู process แบบไม่ได้ค้นหานี่เอง ทีนี้ปัญหาก็คือว่าจากที่เห็นไม่ใช่ทุกแอปที่ระบบเปลี่ยนเป็นภาษาไทย เหมือนแอป Mail ก็จะทับศัพท์ไปเลยว่า เมล แต่ Safari iTunes Finder Lunchpad App Store iBooks แอปเหล่านี้กลับไม่มีการแปลหรือทับศัพท์ ซึ่งผมมองว่าถ้าจะเปลี่ยนก็ควรจะเปลี่ยนให้หมดเพื่อให้ง่ายต่อการเข้าใจ (แม้ว่าตอนแรกจะยากต่อการปรับตัวก็ตาม) ว่ามันเป็นภาษาไทยทั้งหมดแล้วนะ

สำหรับใครที่ขี้เกียจอ่าน blog ผมนะครับก็สามารถเข้าไปอ่านได้ที่ต้นทางจาก Dropbox ได้เลย

เรื่องมันเกิดจากว่าผมต้องการถอนการติดตั้ง Dropbox ออกจากเครื่อง แต่ว่ามันดันลบตามวิถีปกติของ Mac ไม่ได้นั่นก็คือลากโปรแกรมไปที่ถังขยะ โดยมันจะแจ้งข้อความเตือน (ไม่ได้จับภาพเอาไว้ เอาเป็นว่ามีคนเคยเจอปัญหาเช่นกัน) เลยไปดูที่ทางเว็บของ Dropbox แนะนำได้ความว่าต้องทำดังนี้

ให้ unlink หรือยกเลิกการเชื่อมโยงระหว่าง account เรากับโปรแกรม Dropbox ก่อน (logout ออกนั่นเอง) ดูตามรูปได้เลยครับ

ออกจากโปรแกรม Dropbox

ลบไฟล์ด้วยวิถีของ Mac ได้เลยครับนั่นคือลากโปรแกรมลงถังขยะได้เลย

ทีนี้ถ้าจะลบให้เกลี้ยงจริง ๆ ต้องตามไปลบอีกที่ โดยไปที่ Finder แล้วไปที่เมนู Go -> Go to folder... (ไป -> ไปยังโฟลเดอร์...) หรือจะกดคีย์ลัดคือ Shift + Command + G แล้วจะปรากฎหน้าต่างขึ้นมาให้พิมพ์ "/Library" ("/คลัง") ตามรูปข้างล่างได้เลย

แล้วหาโฟลเดอร์ที่ชื่อ "DropboxHelperTools" แล้วลบทิ้งได้เลยครับ

เมื่อวันก่อนมีอัปเดท Evernote กับ ไฟล์ RAW ของระบบ บน OS X แต่ว่ามันดันค้างอยู่อย่างนั้น โดยที่ไอคอน Lunchpad ก็จะเป็นแถบโหลดอยู่ตลอดไม่เสร็จสักที เลยว่าจะเข้าไปที่ App Store แล้วให้มันโหลดใหม่ ปรากฎว่าพอเข้าไปแล้ว App Store โหลดไม่ได้เลยทั้ง ๆ ที่อินเตอร์เน็ตก็เชื่อมต่อได้ปกติ เลยลองไปค้นหาดู (ผมไม่ใช้คำว่า Google นะเพราะผมใช้ DuckDuckGo ๕๕๕) เพราะคิดว่ายังไงก็คงไม่ได้เจอปัญหานี้คนแรกแน่ ๆ แล้วก็เจอจริง ๆ ด้วยครับ โดยวิธีที่เค้าแนะนำคือให้ทำการ kill (บังคับออก) ทุก ๆ process ที่มีคำว่า store วิธีการก็คือให้ออกจาก App Store ก่อนแล้วไปที่โปรแกรม Activity Monitor (ตัวตรวจสอบกิจกรรม) ถ้าเข้าจาก Finder ก็ Application > Utilites หรือไม่ก็ไปที่แว่นขยาย (Spotlight) ที่อยู่มุมขวาบนของจอแล้วพิมพ์ Activity Monitor ก็ได้ครับ หลังจากโปรแกรมขึ้นมาแล้วตรงช่องค้นหามุมขวาบนให้พิมพ์คำว่า "store" แล้วเราก็จะได้รายชื่อ process ที่มีคำว่า store ทั้งหมดขึ้นมาดูในรูปข้างล่างก็ได้ครับ

หลังจากนั้นเลือกที่ process ที่ปรากฎทีละอันแล้วทำการบังคับออกไปเรื่อย ๆ จนครบทุกอันตามรูปข้างล่างเลยครับ

ไม่ต้องกังวลนะครับหลังจากเรียก App Store ขึ้นมาใหม่ process ทั้งหมดที่เราบังคับออกมันจะเรียกกลับมาตามปกติเลยครับ

[blog] Steve Jobs (2015)

ที่จริงอยากดูเรื่องนี้ในโรงฯ นะขึ้นชื่อว่าสาวกทั้งที เพียงแต่ช่วงนั้นไม่ว่างเลยดูย้อนหลังละกัน

9/10 คือคะแนนที่ผมให้ใน IMDB (ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 7.3)

"มึงให้เยอะเพราะเป็นสาวกหรือเปล่า?" ก็ขอตอบว่า "ก็ไม่เชิง" นะ คือถ้าจะให้แนะนำใครที่ดูเรื่องนี้ "ควรจะ" อ่านหนังสือ สตีฟ จ๊อบส์ โดย วอลเตอร์ ไอแซคสัน มาก่อนก็ดีนะครับ เพราะตัวภาพยนตร์นั้นแทบจะไม่ปูเนื้อหาหรือแนะนำมาก่อนเลยว่าใครเป็นใครมีความสัมพันธ์อย่างไร จุดเด่นของเรื่องนี้ที่ผมชอบคือ

นักแสดงนำที่แสดงเป็นสตีฟ จ๊อบส์ คือ Michael Fassbender สามารถถ่ายทอดอารมณ์ของสตีฟได้ค่อนข้างเหมือนจริงมาก แต่คุณต้องมองข้ามเรื่องหน้าตาและกริยาอื่น ๆ ให้มองแต่ "อารมณ์" ในการพูดการแสดงเท่านั้น ซึ่งถือว่าทำได้ดีมาก ๆ

ดำเนินเนื้อเรื่องได้ไม่น่าเบื่อ โดยตัวบทจะหยิบเฉพาะตอน keynote หลักสามตอนเท่านั้น แล้วค่อนเล่าเรื่องอื่น ๆ แทรกเข้ามาระหว่างก่อนเปิดตัว keynote ซึ่งเป็นการเล่า "ประวัติ" ของบุคคลได้แปลกแต่ก็ไม่ได้รู้สึกน่าเบื่อ

ถ้าคุณอยากรู้ประวัติของสตีฟโดยละเอียด อยากบอกว่าการดูเรื่องนี้ไม่ใช่คำตอบเลย เพราะเรื่องนี้เหมือนจะต้องการถ่ายทอดว่าสตีฟคิดอะไร ลักษณะการทำงานเป็นอย่างไร คิดเรื่องลูก ครอบครัว รวมทั้งเพื่อนในที่ทำงานอย่างไร และประวัติในบางส่วนที่เราคิดไม่ถึง

ถ้าคุณอยากดูประวัติของสตีฟและ Apple จากเรื่องอื่นผมก็ของแนะนำ Pirates of Silicon Valley (1997) เรื่องนี้จะค่อนข้างลงลึกในชีวิตวัยรุ่น และตอนเปิดบริษัทในโรงรถแรก ๆ ระหว่างจ๊อบส์กับวอซเนียก รวมทั้งบิล เกตต์ ด้วยและจบลงด้วยตอนจ๊อบส์กลับมาบริหาร Apple อีกครั้งพร้อมกับเชิญบิล เกตต์ มาเป็นพันธมิตรของ Apple แต่เรื่องนี้ตอนเปิดตัวในยุคนั้น Microsoft รุ่งโรจน์กว่า Apple มาก ๆ เนื้อเรื่องตอนหลังเลยอาจเน้นหนักไปที่ Microsoft มากกว่าในเรื่องความสำเร็จของบริษัทโดยเฉพาะหลังจากเปิดตัว Windows 95 (ตอนนั้น Apple เกือบจะล้มละลายเลยต้องดึง Microsoft มาเป็นพันธมิตรซึ่งสร้างความไม่พอใจให้แก่แฟนบอย Apple เป็นอย่างมาก) และ Apple ยังไม่เปิดตัว iPod ด้วยซ้ำแต่ต้องยอมรับว่านักแสดงนำ Noah Wyle หน้าตาเหมือนจ๊อบส์ มาก ๆ

อีกเรื่องที่อยากแนะนำคือ Jobs ที่จริงเรื่องนี้ถ้าดูเป็นอัตชีวประวัตินั้นจะเหมาะสมมาก เพียงแต่การดำเนินเรื่องค่อนข้าง "น่าเบื่อ" เนื้อเรื่องจะเร่ิมตั้งแต่ชีวิตวัยรุ่นของจ๊อบส์ และจบลงด้วยตอน keynote เปิดตัว iPod เป็นครั้งแรก ที่จริงนักแสดงนำเรื่องนี้ Ashton Kutcher นอกจากหน้าตาจะเหมือนจ๊อบส์ มากแล้วยังนำบุคลิกมาแสดงได้เหมือนอีกด้วย ทั้งลักษณะการเดิน ท่าทางต่าง ๆ เพียงแต่ว่าตัวบทของภาพยนตร์มันไม่ดีเท่าที่ควรนั่นเอง

[blog] ความต่างระหว่าง “Two-Factor Authentication” กับ “Two-Step Verification” ของแอปเปิล

เผอิญนั่งอ่าน feed แล้วเจอบทความของ 9to5mac (ทำไมต้อง 9 to 5 ฟร่ะ???) ในหัวข้อ Security How-To: Enable two-factor authentication on iOS 9 and OS X El Capitan ซึ่งตอนแรกก็ว่าจะข้ามไปนั่นแหละเพราะจำได้ว่าเคยทำไว้แล้ว แต่มือมันเผลอกดไปโดนแล้วดันไปเจอหัวข้อแรกว่า Why switch to two-factor authentication? เลยเกิดความรู้สึกเอะใจนิดนึง พอเข้าไปอ่านถึงได้รู้ว่า อ้าวมันคนละอันกับ Two-Step Verification (ขอย่อเอาเองว่า 2SV) เลยต้องเข้าไปดูนิดนึงว่ามันต่างกันอย่างไร

Two-Step Verification (การตรวจสอบยืนยันสองขั้นตอน) โดย Apple เริ่มเปิดให้บริการนี้มาเมื่อประมาณ 3 ปีที่แล้วลักษณะจะคล้ายกับผู้ให้บริการอื่น ๆ เช่น Google หรือ Twitter ที่หลังจาก login โดยใช้ ชื่อและรหัสผ่านตามปกติแล้วขั้นตอนถัดมาจะมีการ้องขอ One-Time Password (OTP) ที่มีการสร้างเป็น QRcode ให้แอปฯ สำหรับสร้างรหัสผ่าน เช่น Google Authenticator หรือ 1Password สแกนเก็บเอาไว้และเมื่อจะใช้งานมันจะสุ่มเป็นเลขหกหลัก เลขที่สุ่มออกมาจะมีอายุประมาณหนึ่งนาทีหลังจากนั้นมันก็จะสร้างใหม่ไปเรื่อย ๆ หรือถ้าบางบริการที่ไม่ได้ใช้ OTP ก็อาจมีการส่งเป็น SMS เข้าเบอร์โทรศัพท์ที่เราตั้งค่าเอาไว้ในตอนแรก ซึ่งทั้ง OTP และ SMS นับเป็นความปลอดภัยขั้นตอนที่สองที่แม้ว่าคนอื่นจะสามารถเอาชื่อผู้ใช้และรหัสผ่านไปได้ แต่ก็ต้องมีอุปกรณ์ที่เชื่อถือได้ (โทรศัพท์) ถึงจะเข้าใช้งานได้อยู่ดี (ในกรณีของ Apple นั้นผู้ใช้จะต้องยืนยันอุปกรณ์ที่เชื่อถือได้ และเบอร์โทรศัพท์ที่เชื่อถือได้ก่อนที่หน้าจัดการบัญชี Apple ของคุณ)

ในกรณีที่เราไม่สามารถเข้าถึง OTP หรือ SMS เพราะโทรศัพท์หายหรือเสีย เราสามารถใช้กุญแจกู้คืน ที่เราจะได้มาตอนเปิดใช้งานการยืนยันสองขั้นตอน มันจะเป็นชุดรหัสหลาย ๆ ชุด (โดยส่วนใหญ่ประมาณสิบชุด) ให้เราพรินต์หรือจดเก็บเอาไว้ในที่ที่ปลอดภัย แต่ละรหัสสามารถใช้งานได้เพียงครั้งเดียว และเมื่อเราใช้ชุดกุญแจกู้คืนหมดแล้ว เราสามารถเข้าไปให้ผู้ให้บริการสร้างรหัสผ่านกู้คืนใหม่ได้ด้วยเช่นกัน

นอกจากนี้เรายังสามารถใช้ “รหัสผ่านเฉพาะแอปฯ” ได้ในกรณีที่เราไม่อยากกรอกรหัสผ่านจริง ๆ เพื่อเชื่อมบริการนั้น เช่น ถ้าต้องการใช้ Google เชื่อมต่อกับ Feedly แต่ไม่อยากใส่รหัสผ่านของ Google ลงไปใน Feedly ก็สามารถทำได้โดยการให้ Google สร้างรหัสผ่านเฉพาะแอปฯ ขึ้นมาซึ่งเป็นรหัสที่ใช้ได้เฉพาะแอปฯ ตัวนี้เท่านั้น

[blog] AirFlow แอปสำหรับเล่น AirPlay สุดเทพบน OS X

อาจดูเป็นการตั้งชื่อหัวข้ออลังการเวอร์วังเกินไป แต่ถ้าไม่ตั้งแบบนี้จะตั้งเป็น "AirFlow แอปเล่น AirPlay บน OS X" มันก็ดูธรรมดาเพราะ QuickTime ก็ทำได้ หรือ "AirFlow แอปสำหรับ AirPlay" ก็ยิ่งงงเข้าไปใหญ่ว่ามันบน iOS หรือ OS X เอาเป็นว่ามันทำอะไรได้บ้างมาดูกันดีกว่าครับ

เครื่องที่ผมใช้อยู่นั้นเป็นโมเดล MBP 17-inch mid 2010 ซึ่งรองรับ AirPlay ครับแต่เป็นการรองรับผ่าน iTunes (ทั้งเล่นเพลง - เสียง และภาพยนตร์)และอะไรก็ตามที่เล่นผ่าน QuickTime Player ได้แต่โมเดลของผมนั้นไม่รองรับการทำจอที่สอง (second display) ด้วย AirPlay นั่นคือจะมีจอที่สองได้นั้นต้องผ่านการต่อสาย mini Display port อย่างเดียวเท่านั้น แต่โมเดลรุ่นใหม่ ๆ ทำได้ ทำให้การเล่นไฟล์ภาพยนตร์บางไฟล์ไม่สมารถใช้ AirPlay ได้เพราะ QuickTime Player ไม่รองรับต้องต่อสายอย่างเดียวซึ่งไม่สะดวก (เท่าไรนัก) ซึ่งถ้า VLC ทำ AirPlay ตรงนี้ได้ผมก็แทบไม่จำเป็นจะต้องหาแอปตัวอื่นมาเสริมเลย แต่พอเจอ AirFlow แล้วก็จบครับถูกใจมาก นอกจากนั้นตอนที่เล่นภาพยนตร์นั้นยังสามารถปิดจอ MBP ได้ด้วย (ปิดจอนะ : crt + shift + eject ไม่ใช่พับฝา) นอกจากนี้มันยังไม่สูบพลังงานแบตฯ อีกด้วยเครื่องทำงานแบบสบาย ๆ เลย

ดาวน์โหลด AirFlow

[blog] เมลหลอกขอ Apple ID และรหัสผ่าน

สองวันก่อนได้รับเมลที่ (เหมือน) ส่งมาจาก Apple โดยระบุว่าให้เราเข้าไปตามลิงค์ที่ให้มาเพื่อยืนยันข้อมูลของเราว่าเป็นตัวจริงภายใน 48 ชั่วโมงโดยข้อความที่ได้รับก็ประมาณนี้

This is an aυtomatic message sent by our secυrity system to let you know that you have 48 hours to cοnfirm your accoυnt infοrmation.       Once you have υpdated your accoυnt records, we will try again to validate your infοrmation and your accoυnt suspension will be lifted. This will help protect your accoυnt in the future. This process does not take more than 3 minutes. To proceed to cοnfirm your accoυnt detαils please click on the link below and follow the instructions.   Click Here Validate Your Account.   We apologise for any inconvenience caused. Your sincerely, Αpple Secυrity Department

ต้องยอมรับว่าเห็นครั้งแรกยังเข้าใจว่าส่งมาจาก Apple แน่ ๆ แต่เผอิญเปิดอ่านบนมือถือเลยรู้สึกไม่สะดวกที่จะทำเท่าไร (ที่จริงมันก็ไม่อยากหรอกกับการกดลิงค์แล้วกรอกรหัสแต่ตอนนั้นมันยุ่ง ๆ อยู่เลยขี้เกียจ) สักพักพอมาอยู่หน้าคอมฯ ได้อ่านเมลอีกทีก็เกิดความรู้สึกแปลก ๆ เพราะปกติ Apple ก็ไม่ได้ส่งอะไรแบบนี้มาอยู่แล้ว พอกดไปตรงผู้ส่งเมลเป็น [email protected] ก็ยังดูไม่น่าสงสัยอะไร และพอจะกดลิงค์เพื่อทำตามขั้นตอนที่เมลส่งมาเลยอยากรู้ว่าลิงค์ที่ส่งให้เป็นอะไร ปรากฎว่าเป็น http://tinyurl.com/sys321 ซึ่งสิ่งนี้แหละที่ทำให้เรามั่นใจมาก ๆ ว่ามันไม่ได้มาจาก Apple แน่ ๆ พอลองให้ในอินเตอร์เน็ตก็พบว่ามีผู้แจ้งเตือนเหมือนกันว่าเป็นเมลหลอกอย่ากดเข้าไปนะ

เครดิตภาพ

[blog] One Punch Man

ซัทอัพ 100 ครั้ง วิดพื้น 100 ครั้ง สควอซ 100 ครั้งและวิ่ง 10 กิโลเมตร นอนไม่เปิดแอร์แม้จะเป็นน่าร้อนก็ตาม ทำแบบนี้ทุกวัน...

จัดว่าเป็นประโยคเด็ดของอนิเมะเรื่อง One Punch Man ชายผู้ที่สามารถกำจัดศัตรูได้เพียงหมัดเดียว จัดว่าเป็นเค้าโครงที่ต่างจากอนิเมะทั่ว ๆ ไปที่ตัวเอกตอนแรกฝีมืออ่อนด้อยแล้วต้องฝึกปรือฝีมือไปเรื่อย ๆ เพื่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่เก่งมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่เรื่องนี้กลับกันคือตัวเอกฝึกฝีมือ (เอง) จนเก่งกาจ (มาก) และหาคู่ต่อสู้ที่มีฝีมือทัดเทียมไม่ได้เลย (จุดเด่นของตัวเอกคือสามารถล้มคู่ต่อสู้ได้เพียงหมัดเดียว) เพียงแต่แม้ว่าตัวเอกจะเก่งมากเช่นไรกลับไม่ได้เป็นผู้ที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักภายในเมืองเลยแม้แต่นิดเดียว

One Punch Man จัดเป็นอนิเมะที่มีการล้อเลียนอนิเมะเรื่องอื่น ๆ ถ้าคนดูได้ดูอนิเมะดัง ๆ มาอย่างมากพอจะพบว่าล้อเลียนอยู่หลายเรื่องเหมือนกัน ถ้าลักษณะและบุคลิกของตัวละครอนิเมะเรื่องนั้น พร้อมกับความ (กวนตีน) ของเรื่องในบางอย่างที่สอดแทรกเข้ามาอย่างเสมอ ๆ

[blog] The Butterfly Effect

เป็นเรื่องที่อยู่ในรายการภาพยนตร์ที่ตั้งใจว่าจะดูมานานมากกกกกก จนลืมไปเลยว่ายังไม่ได้ดู เร่ิมสนใจเรื่องเนื้อตอนที่ได้ดูเรื่อง Interstellar ได้มีการถกเถียงกับเพื่อน ๆ ถึงเรื่องการย้อนเวลาและบังเอิญเพื่อนได้พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาด้วยเลยเก็บเข้ารายการที่จะดูเสียหน่อย

เอาเป็นว่าก็ได้ฤกษ์ดูเสียที (ที่จริงแล้วตั้งใจจะดูเดือนที่แล้วนะ ๕๕๕) เนื้อเรื่องจะกล่าวถึงแนวคิดที่ว่าถ้าหากเราสามารถย้อนอดีตไปได้แม้เราจะแก้ไขอดีตเพียงบางจุดเล็กน้อยมาก ๆ แต่การกระทำนั้นจะส่งผลกระทบลูกโซ่ต่อเนื่องไปยังคนอื่นจนเป็นผลกระทบที่ใหญ่และเป็นวงกว้างจนแทบจะเรียกได้ว่าเปลี่ยนปัจจุบันไปอย่างสิ้นเชิง ตัวภาพยนตร์ก็เอาไปเปรียบกับการกระพือปีกของผีเสื้อที่แม้ว่าเล็กน้อยแต่ก็สามารถส่งผลกระทบออกไปเป็นวงกว้างได้ถ้ามีการเปลี่ยนแปลงเพียงนิดเดียว

เอาเป็นว่าไม่สปอยล์แล้วกันเนอะ จากที่ได้ดูจัดว่าเป็นภาพยนตร์ที่มีเนื้อเรื่องเครียดนะ คือผมไม่ค่อยถูกกับภาพยนตร์แนวที่มันเหมือนชีวิตประจำวัน อย่างเช่นซีรีส์ Breaking Badที่ให้ความรู้สึกกดดันลึก ๆ ประกอบกับเรื่องนี้ตัวเอกต้องเปลี่ยนเรื่องที่เกิดในตอนเด็กเป็นส่วนใหญ่ ทำให้ผมรู้สึกกดดันหนักเข้าไปอีก

[blog] The Boy ภาพยนตร์ที่มาพร้อมกับกระแสลูกเทพ

ในบรรดาภาพยนตร์ที่เข้าฉายในเดือนมกราคมปีนี้ "The Boy" ไม่อยู่ในรายการภาพยนตร์ที่ผม "อยาก" ดูในเดือนนี้เลย แต่ที่ได้ไปดูเพราะเพื่อนที่อยากดูบอกว่า "กลัว" หาคนไปดูด้วยไม่ได้ แต่ "อยาก" ดูเลยชวนไปเป็นเพื่อนด้วย

ก่อนเข้าไปดูเรื่องนี้ผมรู้ข้อมูลคร่าว ๆ เนื้อเรื่องประมาณว่าพ่อกับแม่จ้างพี่เลี้ยงเด็กมาดูแลลูก แต่ลูกของพ่อกับแม่คู่นี้ไม่ธรรมดาเพราะไม่ใช่คนแต่เป็น "ตุ๊กตา" จบครับ!!! รู้แค่นี้แหละ เดาเนื้อเรื่องตอนแรกคิดว่าจะมาแนวเดียวกับ Annabelle แต่ผมไม่บอกแล้วดีกว่าว่าแนวไหนเดี๋ยวจะเป็นการสปอยส์ส่วนสำคัญของเรื่องไป เอาเป็นว่าถ้าเข้าไปดูแล้ว "ไม่ผิดหวังครับ" ทำได้ดีกว่าที่คิด

ปล. รายการภาพยนตร์ที่ผม "อยากดู" ในเดือนมกราคม ๒๕๕๙ (เรียงตามลำดับความอยากดูมากไปน้อย) ได้แก่

Steve Jobs - สตีฟ จ๊อบส์ (ผมเป็นสาวกครับผม)

อวสานโลกสวย (เป็นภาพยนตร์ไทยที่กระแสแรงมาก จนอยากดู)

The Big Short - เกมฉวยโอกาสรวย (ดูแล้วนึกถึงเรื่อง The Wolf of Wall Street)

Ip Man 3 - ยิปมัน 3

Spotlight - คนข่าวคลั่ง

13 Hours : The Secret Soldiers of Benghazi