"İçinde ayrılık olan bir cümleyi değiştirmek ne kadar zor Allah'ım! Allah'ım bana yeni kelimeler, bana bir parça uyku, bana bir parça cesaret, bir parça senin ruhundan. Allah'ım bana ruhundan üfle. Allah'ım bana da bir inşirah."

"Psikiyatristlerden işittiğim bazı şeyler var, ama sanki bu öğrenip de kaybetmek istemediğim bir şeyim oldu hep. Öğrenilen şey artık sanki sizinle durmuyor, yeni ve bilmeyene gidiyor. Anlaşılan orada rahat ediyor. Orada olduğundan başka ve yüksek şeylere tutuluyor, bu da hoşa mı gidiyor yoksa kişilik sanılanın, başkalık sanılanın hastalık olduğunun öğrenilmesi insanı iyileşilmez bir hastalığa mı tutturuyor; belki. Öğrenildikten sonra, biline tanına durmak artık sığınmak gibi mi oluyor yoksa?"

hiçbir şeye olmasa bile ikindi güneşi vuran bir evim olacağına inancım tam

insanın dağdan taştan uçan kuştan dua isteyesi geliyor bazen

"yüzdeki gülümseme, ah bilmeyene de söylenmez ama işte o her şeyi verip burada kalıştır, hem de kalmayı en istemeyenken."

"benim acımsa elle tutulmaz. hayatın kendisidir."

acziyetimle yüzleştiğim vakitlerden geliyorum. kelimelerin kifayetsiz kaldığı anlarda kollarımı açamadığım, merhametimin omzuma yük olduğu zamanlardan. hayatın hiç gülümsemediği çocukların yanından. ölümün dahi kurtaramadığı yaşamlardan. geldim ve gidiyorum azala azala.