InspiRed

Miałam już paru chłopców “w karierze” Ludziom jest chyba ich zwykle żal Bo na językach (zamiast imienia) Krąży mi chwała Femme fatale Lecz nie jak Ewa Carmen Czy Łęcka Tylko jak potwór czarny kosmaty “Strzeż Ty się synku jej kokieterii! Bo Cię jedynie ześle na straty” I Ty w to wierzysz jak w zwykłą mantrę Choć chcę jedynie Twojej atencji Prawdy myślałeś, że chciałam duszę Pogryźć Ci wypluć i już nic więcej? Nie taki diabeł jak go malują Ja noszę szpilki a nie kopyta A zamiast plątać myśli ogonem Wolę Cię czule za włosy chwytać

Dotknąłeś mnie i nagle stałam się liliowym niebem. A Ty stwierdziłeś, że fiolet po prostu nie jest dla Ciebie.

Nie uratowała mnie powódź mimo, że leżałam już na dnie. Nie uratował mnie pożar mimo, że paliłam się przez wiele lat. Nie uratowały mnie katastrofy mimo, że przejeżdżały mnie pociągi i samochody. Nie uratowały mnie samoloty które eksplodowały ze mną w powietrzu. Waliły się na mnie mury wielkich miast. Nie uratowały mnie grzyby trujące Ani celne strzały plutonów egzekucyjnych. Nie uratował mnie koniec świata ponieważ nie miał na to czasu. Nic mnie nie uratowało. Żyję.

Gdybym wiedziała jak wygląda bezpieczeństwo mniej czasu upływałoby mi na zapadaniu się w niebezpieczne ramiona

Miłość przyjdzie a gdy przyjdzie miłość Cię obejmie miłość zawoła Cię po imieniu i się rozpłyniesz czasami jednak miłość Cię zrani ale nigdy umyślnie miłość nie będzie grała w gierki bo miłość wie że życie już i tak jest ciężkie