İsimsiz

dağ gibi kadınım. devrildiğimde, evrilmenin yolunu hep bulmuştum.

bazen insanları güzel hatırlamak çok zorlaşıyor adlı bir kağıt kesiği.

yolun sonunda seninle karşılaşma umudum olmasa bir kaldırıma çöker kalırdım.

“Kimileri mışıl mışıl uyurken, kimileri milim milim kan kusar. Gece adil değil.”

akşamınıza bir sızı bırakayım; “su serpilse bile yalnızca külün üzerine düşecektir artık.”

biraz daha bükebileceğini sandığı her şeyi kırmıştır insan

ben bundan sonra, canımın acısından gebersemde kimseye gidip âh etmem.

“size bıçağı dokuz santim saplayanın altı santim geri çekmesi bir lütuf değildir.”

Bi gün bahsedicem sana, unutmak istediğim olaylardan.

“seni çok özledim ama karşıdan gelsen, diğer kaldırıma geçerim.”

sana günahlarım ile geldim. sana işlediğim bütün suçlar ile geldim. bilirim bütün dünya bana kafasını dönse, sen kafanı kafama diker öylece bakarsın.