2407

50 yaşı olur bugün atamın. Paylaşacağım biryerdə şəklimiz də yoxdur heç. Həmişə 700 bal yığacaqsan deyirdi mənə, onun dünyasında dünyanın ən ağıllı qızı idim. Mən də ağıllı qız olmaq üçün yox, onun dünyasını reallaşdıra bilmək üçün bu qədər çalışqan olmuşam. Sonra ata getdi, onun dünyası yoxa çıxdı, elə mənimki də. Mənasızlaşdı gözümdə hərşey, inandırmağa çalışdığım insan da qalmadı. Hamı dedi atan səni görür atan səni izləyir. Bir yerdən sonra buna inancım da itdi. Axı görsəydi mən dəyişməzdim, elə həmin ağıllı çalışqan qız kimi qalardım. Bəlkə də hərşey gücdən düşməməyim üçün deyilən sözlər idi. Mən gücdən də düşdüm, öz beynimin içində də qaldım, beynimin içindəki mübahisələri dayandırmağa da çalışdım. Suallar susmadı ama, indi burda olsaydı həyatın necə olardı, hələ də indiki qədər sevərdin mi, indi olduğun yerdə olardınmı. Ardı kəsilməyən cavabsız suallar. Heç vaxt üzləşə bilmədiyim düşüncə isə, əgər məni həqiqətən görürsə mənim haqqımda yaxşı düşünüb düşünməməyidi. Əvvəl yuxularımdan heç çıxmazdı, indi artıq illərdi ki gəlmir. Uzaqlaşıb bəlkə də məndən. Bu təbrik postu da deyil, bu üzr postudu. istədiyin kimi bir insan ola bilmədimsə, çəkdiyin əziyyətlərin qarşılığını görmürsənsə və artıq məndən uzaqlaşmısansa üzr istəyirəm. Özüylə heç vaxt bu şəkildə dialoqumuz olmayıb, deyirəm axı heç şəklimiz də yoxdur biryerdə. Nəysə, çox uzadıram. Axrıncı post olsun səninlə bağlı. Ümid edirəm bir gün qarşılaşanda məni qucaqlaya bilərsən, çox çox istəyirəm səni🤍

bunu soruşan əllinci insan ola bilərsiniz, soruşmaq fikrində olanlar da ümid edirəm bu postu görər. Bilmirəm, xəbərim yoxdur